Τετάρτη 26 Ιουλίου 23:56      17°-30° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τοποθέτηση της Προέδρου του Εργατικού Κέντρου της Πάτρας για το φορολογικό και ασφαλιστικό

Τοποθέτηση της Προέδρου του Εργατικού Κέντρου της Πάτρας για το φορολογικό και ασφαλιστικό



Έπειτα από το Φορολογικό και Ασφαλιστικό «Αρμαγεδώνα», ακολουθεί η αντίστροφη μέτρηση για τον «επανασχεδιασμό» της Εργατικής Νομοθεσίας που ισχύει στη χώρα μας.
Γνωρίζουμε ότι όλα είναι προδιαγεγραμμένα, ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αυτά που θα φέρει (δίνοντας σκληρή μάχη, τις ώρες περιμένουμε εναγωνίως να μας πει) η Κυβέρνηση, είναι αυτά για τα οποία έχει υπογράψει-δεσμευτεί στο 3ο Μνημόνιο.
Κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού δια Νόμου πλέον, γιατί στην πράξη έχει καταργηθεί την τελευταία 6ετία από πολλούς «κακούς εργοδότες», οι οποίοι εκβιάζουν με απόλυση τους εργαζόμενους εάν δεν υπογράψουν ότι τους έχουν λάβει και ακόμα κάποιοι τους καταθέτουν στην τράπεζα και εν συνεχεία απαιτούν την επιστροφή των χρημάτων από τους εργαζόμενους σε αυτούς.
Πέρα από την κατάργηση αυτών των κεκτημένων η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να προχωρήσει σε αλλαγές όσον αφορά το πλαίσιο των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, των ομαδικών απολύσεων, το Νόμο για την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και την Απεργία.
Γνωρίζουμε όλοι ότι η εξάρθρωση του Συνδικαλιστικού Κινήματος είναι ο στόχος των πολιτικών λιτότητας.
Η μεγάλη Οικογένεια της ΓΣΕΕ, όπου είναι τα 79 Εργατικά Κέντρα και οι 68 Κλαδικές και Επαγγελματικές Ομοσπονδίες, εκπροσωπεί τους εργαζόμενους, τους απολυμένους, τους ανέργους, τους καθημερινούς ανθρώπους του μόχθου και τους απόμαχους της εργασίας σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Αυτή την εξαετία τους έχουν πιει το αίμα και έχουν πληρώσει μέχρι εξαθλίωσης το μάρμαρο της κρίσης. Έχουν αγωνιστεί με διαδηλώσεις, απεργίες, έχοντας απέναντί τους μια «Αριστερή» ανάλγητη Κυβέρνηση, η οποία με νομοθετήματα εξπρές απορρυθμίζει και ισοπεδώνει εργασιακά δικαιώματα και από την άλλη την εργοδοσία να απειλεί, να απολύει ανερυθρίαστα τις περισσότερες φορές χρησιμοποιώντας όλες τις δυνατότητες που της παρέχει το διευθυντικό δικαίωμα.
Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας έχουν υποβαθμιστεί δραματικά γιατί δεν προκύπτουν από τη διαπραγμάτευση των Κοινωνικών Εταίρων αλλά με τον κατώτατο μισθό να είναι αποκλειστικά στα χέρια της Κυβέρνησης. Επιθυμία τους είναι να μην ορίζονται οι όροι εργασίας από εκλεγμένους δημοκρατικά εκπροσώπους, αλλά από «Ενώσεις» εργοδοτικά μορφώματα.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον που θυμίζει Εργασιακό Μεσαίωνα, κρατισμού και εργοδοτικής αυθαιρεσίας εμπόδιο είναι η ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και η κορωνίδα της Εργασιακής Νομοθεσίας ο Ν. 1264/82, όπου αποτελεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο ορόσημο για τα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα.
Περιέχει την ελάχιστη προστασία της συνδικαλιστικής δράσης και για την Απεργία η οποία είναι και συνταγματικά κατοχυρωμένη, (Άρθρο 23 παρ. 2), ο Νόμος 1264/82 θέτει πολλές και αυστηρές προϋποθέσεις για την κήρυξή της (σύγκλιση Γενικών Συνελεύσεων, μυστική ψηφοφορία, τήρηση προθεσμιών προειδοποίησης, τοποθέτηση προσωπικού ασφαλείας ή ελάχιστης λειτουργίας για τις κοινωφελείς επιχειρήσεις).
Αυτή τη Δημοκρατική διαδικασία θέλει η κυβέρνηση ν' αλλάξει; Θέλει περισσότερες ημέρες να ενημερώνουμε τους εργοδότες για την Απεργία μας, ώστε στο μεσοδιάστημα να μας εκβιάζουν, να μας απολύουν ή να μας θέτουν σε εκ περιτροπής εργασία, είτε δικαστικά να εμποδίζουν την κινητοποίηση; Στην πραγματικότητα πρόκειται να καταργήσουν το δικαίωμα στην Απεργία. Θέλουν να ανταπαντούν και να νομιμοποιήσουν το «λοκ άουτ», μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του Συνδικαλιστικού Κινήματος την απαγόρευση της ανταπεργίας των εργοδοτών, ως απάντηση της κινητοποίησης των εργαζομένων. Την αναγνώριση της ανταπεργίας δεν την θέλουν ούτε οι εργοδοτικές οργανώσεις όπως το έχουν δηλώσει επίσημα. Παρ' αυτά είναι ένα από τα προαπαιτούμενα.
Έχουμε κατασυκοφαντηθεί για τη χρηματοδότηση των Οργανώσεων.
Τα έσοδα τους είναι και οι συνδικαλιστικές εισφορές των σωματείων, όπου τα περισσότερα δεν είναι σε θέση να πληρώνουν
Η ισχύουσα νομοθεσία απαιτεί παραστατικά των εξόδων που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία των Οργανώσεων σε όλη την Ελλάδα π.χ. το Ε.Κ.Πάτρας λαμβάνει 1000,00 ευρώ από τον ΟΑΕΔ για τα λειτουργικά του (φως, νερό, τηλέφωνα κλπ) και μερικώς χρηματοδοτείται τις εκλογικές διαδικασίες, όχι των πρωτοβάθμιων.
Τα χρήματα αυτά είναι από τις εισφορές των εργαζομένων προς τον πρώην Οργανισμό Εργατικής Εστίας και τώρα στον ΟΑΕΔ.
Στην Ελλάδα οι εκπρόσωποι των εργαζομένων είναι εκλεγμένοι μέσα από Δημοκρατικές διαδικασίες και δεν είναι αμειβόμενα επαγγελματικά στελέχη, όπως είναι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Θεωρεί η Κυβέρνηση με το να εξαφανίσει (έτσι θέλει να πιστεύει) τις Συνδικαλιστικές Οργανώσεις θα προχωρήσει πιο ήρεμα στις ιδιωτικοποιήσεις, οι εργοδότες στον Ιδιωτικό Τομέα θα προχωρήσουν ανεμπόδιστα στις ομαδικές απολύσεις, αφήνοντας τους εργαζόμενους μόνους στις Επιθεωρήσεις Εργασίας και στα Δικαστήρια.
Σε μία χώρα με 30% Ανεργία θέλει να νομιμοποιήσει τις ομαδικές απολύσεις για να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Αυτό δεν είναι ούτε δημιουργική ασάφεια, είναι παράνοια.
Ποιος είναι πραγματικά ο σκοπός του επανασχεδιασμού της Εργατικής Νομοθεσίας; Είναι με ομαδικές απολύσεις, συνδικάτα αποδυναμωμένα και το δικαίωμα της Απεργίας ξεπουλημένο από την ίδια την Κυβέρνηση.
Αμέτρητες αποφάσεις δικαίωσης εργαζομένων από τα Ελληνικά Δικαστήρια με προσφυγές της ΓΣΕΕ, Δευτεροβάθμιων, Πρωτοβάθμιων Οργανώσεων ή και μεμονωμένων εργαζομένων απολυμένων ή παραβίασης της Εργατικής Νομοθεσίας, χωρίς τη συμμόρφωση της Ελληνικής Πολιτείας.
Εάν το ίδιο το Κράτος γράφει στα παλιά του υποδήματα τις αποφάσεις των Ελληνικών Δικαστηρίων, τί περιμένουμε από τους εργοδότες;
Εμείς το Οργανωμένο Συνδικαλιστικό Κίνημα Αταλάντευτα θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στις επιθέσεις της Κυβέρνησης και των Δανειστών για τα δικαιώματά μας δίνοντας την Υπόσχεση στον κόσμο της εργασίας και στα παιδιά μας ότι ό,τι και αν κάνουν μέσα σε αυτή την δύνη, ό,τι κα αν έχουν ισοπεδώσει Εμείς το Οργανωμένο Συνδικαλιστικό κίνημα θα το Επαναφέρουμε.
Όσο για τα κροκοδείλια κλάματα της Κυβέρνησης ύστερα από κάθε αντικοινωνικό νομοθέτημα της και το πλασματικό Αναπτυξιακό κοινωνικό πρόσωπο που θέλει να παρουσιάσει, εμείς απαντάμε ότι είναι αποσπασματικές κινήσεις, βοηθώντας μόνο τους απόλυτα εξαθλιωμένους και συνεχίζοντας να συνθλίβει και να τραβάει προς τα κάτω τη μεσαία τάξη.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:56:48]