Τρίτη 23 Μαΐου 15:30      14°-24° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Και μη καλύτερα

Και μη καλύτερα



Το είπε ο Ανχελ Ιορντανέσκου, προπονητής της Ρουμανίας, μετά τον αγώνα με την Αλβανία: Η Αλβανία δεν είναι εκείνη που ήξερα στα χρόνια μου (ως παίκτης). Εχει πάνω από 15 παίκτες που παίζουν σε μεγάλες ομάδες του εξωτερικού.
Και πράγματι έτσι είναι. Και δεν ισχύει μόνο για την Αλβανία, αλλά και για την Ελλάδα, την Ισλανδία, την Κροατία φυσικά, για ένα σωρό ομάδες της Αφρικής, και πάει λέγοντας.
Γέννησε η κότα το αυγό ή το αυγό την κότα; Πάει να πει, έβγαλε το εθνικό κράτος τους καλούς παίκτες και στη συνέχεια τους αξιοποίησε η χώρα υποδοχής; Ή η χώρα υποδοχής πήρε τους ταλαντούχους άσημων χωρών και τους ανέβασε το αγωνιστικό (και το επαγγελματικό επίπεδο);
Μπορεί να έγιναν και τα δύο, σίγουρα πάντως έγινε κάτι άλλο: Η διάχυση τεχνικών προπόνησης σε πολύ νεαρή ηλικία αλλά και ψηγμάτων επαγγελματικής οργάνωσης σε περιφερειακές ομάδες και τις αντίστοιχες ακαδημίες.
Η παγκοσμιοποίηση επέδρασε και εδώ.
Οπως βέβαια στις ψυχαγωγικές τάσεις, στις κινηματογραφικές προτιμήσεις, στα αισθητικά πρότυπα, ακόμα και στη γλώσσα. Κάποτε η αρχική μήτρα ήταν αγγλοσαξονική. Τώρα είναι κάτι από όλα. Είναι ένα κεντρικό ιμπεριαλιστικό, μαγειρείο που ανακατεύει ιδέες και σχήματα από παντού και τα εξάγει σε παγκόσμια κλίμακα. Πλέον, αρχίζουμε να μοιάζουμε μεταξύ μας. Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσεις εθνικότητες όπως παλιά. Ακόμα και ένας κατάμαυρος άνθρωπος μπορεί να είναι σουηδός, με εθνική συνείδηση.
Δεν μας πειράζει.
Από την άλλη, η ομοιομορφία μπορεί να γίνει και αφόρητη. Στο επίπεδο της μπάλας, ο τρόπος που οι ομάδες αναπτύσσονται, έχει αρχίσει να μοιάζει. Ολοι προσπαθούν να μιμηθούν τους καλύτερους, που είναι οι ισπανοί, που πήραν το στιλ από τους ολλανδούς, που πήραν την ποδοσφαιρική ιδέα από τους βρετανούς, που σε κάποιες επεκτατικές εξορμήσεις είχαν δει ιθαγενείς να παίζουν κάτι σαν μπάλα.
Η σύγκλιση όλων προς την αναγνωρισμένη τεχνική φόρμουλα αίρει τον επιμέρους εθνικό χαρακτήρα. Σε κάτι δεκαετίες μπορεί να έχουν καταργηθεί τα ανέκδοτα "μια φορά ένας γερμανός, ένας ιταλός, ένας έλληνας και ένας πόντιος, πέσανε σε μια ζούγκλα", διότι η αντίδραση όσων θα φέρουν χωριστές ιθαγένειες μπορεί να μην είναι διαφορετική.
Αυτό δεν μας πειράζει, είπαμε. Χάνουμε μερικά σαχλά ανέκδοτα. Στο κάτω κάτω, και ως θεοί έσεσθε, είναι η εντολή. Οσο οι άνθρωποι συγκλίνουν προς το καλύτερο, βάινουν προς τη θέωση, και όχι μόνο την ποδοσφαιρική, αλλά την ευρύτερη. Η τελειότητα επιβάλλει την ομοιομορφία. Αν υπάρχει ένας τέλειος διαφορετικός από έναν άλλο τέλειο, πάει να πει πως και οι δύο τέλειοι είναι ατελείς, γιατί τους λείπει κάποιο στοιχείο του άλλου τέλειου. Οι δύστυχοι.
Από την άλλη, εκεί που πάμε προς την ομοιομορφία, να σου φαινόμενα τύπου BREXIT. Αλλά δεν είναι αντίφαση. Οι βρετανοί πάντα κλωτσούσαν στην ιδέα της ενσωμάτωσης στον χυλό. Πάντα είχαν την αντίληψη ότι είναι νησί και πρέπει να υπερασπιστούν τη νησιότητά τους, τις παραδόσεις τους, την πουτίγκα τους, τη δεξιόστροφη οδήγηση. Δεν τους άρεσε να είναι κάπου που έχει και γερμανούς. Δεν φτάνει που έχει γάλλους και ισπανούς.
Αλλο που στο ποδόσφαιρο δέχθηκαν να τους εξαγοράσουν τις ομάδες οι ασιάτες και να γεμίσουν τις ομάδες με αλλοδαπούς που παίζουν με άλλο στιλ. Εκεί, κάνανε την κορόιδα και δεν είδανε αλλοτρίωση. Αμα είναι να πάρεις πρωτάθλημα, δεν σε πειράζει, όπως είπαμε.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [15:30:13]