Πέμπτη 23 Μαρτίου 00:09      8°-20° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο προοδευτικός  φερετζές της αναχρονιστικότητας

Ο προοδευτικός φερετζές της αναχρονιστικότητας



Είναι από τα γεγονότα που ερεθίζουν το μυαλό και κινητοποιούν τη δημοσιογραφική πένα, ώστε να απλώσει πάνω στο χαρτί απόψεις και σκέψεις. Είναι το 1ο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας (Pride Patras), που πραγματοποιήθηκε στην πόλη μας.
Η συζήτηση για τον τρόπο προβολής της συγκεκριμένης διοργάνωσης, στην καθιερωμένη δημοσιογραφική μας σύσκεψη το πρωί της Παρασκευής, απετέλεσε και για μένα αφορμή να προστρέξω στην πένα και το χαρτί μου.
«Δες το Αλλιώς» είναι το σύνθημα της διοργάνωσης η οποία έρχεται να καταρρίψει, όπως υπογραμμίζουν οι διοργανωτές, τα στερεότυπα και τις αναχρονιστικές αντιλήψεις, που στην κλειστή κοινωνία της Πάτρας εκδηλώνονται ακόμα πιο έντονα με τον κλοιό της ομοφοβίας να στενεύει ολοένα περισσότερο. «Αποδοχή του διαφορετικού σημαίνει σεβασμός στον άνθρωπο» μας υπέδειξαν οι συμμετέχοντες. Σύνθημα βαρύ, που στις μέρες μας καταστρατηγείται σε πολλές περιπτώσεις.
Με τον όρο διαφορετικότητα ο Μπαμπινιώτης περιγράφει τη διαφορά σε επίπεδο εξωτερικών χαρακτηριστικών, ικανοτήτων, καταγωγής, συμπεριφοράς ή και επιλογών. Στις τελευταίες ανήκει και η επιλογή ενός άνδρα ή μιας γυναίκας να είναι ομοφιλόφιλος ή ομοφυλόφιλη. Η ελευθερία του ανθρώπου να κάνει τις προσωπικές του επιλογές είναι -αν μη τι άλλο- αξιοσέβαστο και αναφαίρετο δικαίωμα. Ζούμε, όμως, σε μία κοινωνία ανθρώπων διεπόμενη από κανόνες (βιολογικούς, κοινωνικούς, ηθικούς, θρησκευτικούς, πολιτισμικούς κ.α.) και όρια. Οι κανόνες και τα όρια είναι που διατηρούν τις ισορροπίες και εξασφαλίζουν την αρμονία. Όταν οι κανόνες και τα όρια παραβιάζονται, η ισορροπία διαταράσσεται και η κοινωνία μετατρέπεται σε ζούγκλα. Επομένως, η απαρέγκλιτη τήρηση των κανόνων δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως αναχρονισμός, παρά μόνο ως διαχρονική αναγκαιότητα για τη διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής.
Ως μαθητές διδαχτήκαμε μέσω της επιστήμης της βιολογίας την ύπαρξη των δύο φύλων (ανδρικού και γυναικείου) και τις συνθήκες υπό τις οποίες διαιωνίζεται το ανθρώπινο είδος. Αν δεν απατώμαι, η θεωρία αυτή εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα.
Κι εδώ έγκειται στην προκειμένη περίπτωση η ισορροπία: οφείλουμε να λέμε «ναι» στο σεβασμό της ιδιαιτερότητας του κάθε ανθρώπου, αλλά οφείλουμε, επίσης, να πούμε «όχι» σε κάθε προσπάθεια επιβολής στους άλλους αυτού που θεωρείται από κάποιον ως αποδεκτό. Και υποχρεούμαστε να προασπιστούμε το δικαίωμα του παιδιού που γεννιέται σήμερα να γνωρίσει την κανονικότητα που διέπει την κοινωνία και στη συνέχεια να επιλέξει αυτό που επιθυμεί. Εκτιμώ ότι πολλές φορές παρασυρόμαστε από τον φόβο μήπως θεωρηθούμε αναχρονιστικοί, ομοφοβικοί κ.α. και δεν έχουμε το σθένος της υπεράσπισης του σεβασμού στο βιολογικό κώδικα της ανθρώπινης ύπαρξης. Της υπεράσπισης των κανόνων λειτουργίας της ανθρώπινης ύπαρξης.
Αν ο οδηγός ενός διερχόμενου οχήματος δε σεβαστεί τον κανόνα που του υπαγορεύει ότι, όταν το φανάρι είναι κόκκινο θα πρέπει να ακινητοποιήσει το αυτοκίνητό του προστατεύοντας τη ζωή του και τη ζωή των άλλων, θα σκοτωθεί και πιθανόν να σκοτώσει και άλλους. Το ίδιο ισχύει και με το κόκκινο που ανάβει στη λειτουργία της κοινωνίας και της ζωής. Όταν το παραβιάζουμε - τουλάχιστον σε δημόσιο επίπεδο, διότι σε ιδιωτικό ο καθένας μπορεί να κάνει τις επιλογές του - θα υπάρχουν επιπτώσεις.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:09:11]