Παρασκευή 26 Μαΐου 04:54      10°-20° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το ξύλο της αρκούδας

Το ξύλο της αρκούδας



Στα παλιά τα πάρτι- μπορεί να γίνεται και τώρα- η κατάληξη ήταν πολύ συχνά επεισοδιακή: Πάντα κάποιοι αρπαζόντουσαν, λόγω διαφορών της στιγμής, συνήθως προκαλώντας μόνοι τους τις διαφορές για τις οποίες έπεφτε το ξύλο.
Υπαίτιοι για την καθιερωμένη ανωμαλία-που έφτασε να θεωρείται προβλέψιμη εκτροπή, συνεπώς η απουσία ανωμαλίας ήταν πιο ανώμαλη και ανεξήγητη- ήταν οι συνήθεις ευέξαπτοι ή άλλα πρόσωπα, φερτά, εκτός κλίματος, που μισούσαν τους πάντες γιατί ο κόσμος μπορούσε να υπάρχει χωρίς αυτούς.
Η αιτία της εκτροπής ήταν κυρίως αυτή, η αδυναμία να λειτουργήσεις όπως οι άλλοι, μάλλον η αίσθηση ότι κάτι παραπάνω πρέπει να κάνεις από αυτό ή η εντύπωση πως μειονεκτείς. Η δίψα να πλεονεκτείς, να υπερέχεις. Ο φόβος ότι κάτι θα πάθεις, αν αυτό δεν ισχύει. Ο θυμός, για το γεγονός ότι τελικά δεν ισχύει. Η ανάγκη να σε προσέξουν. Ολοι την έχουμε. Είναι στη φύση. Οι πιο πολιτισμένοι την καταστέλλουν, αλλά μέσα τους ονειρεύονται ότι παίρνουν ένα όσκαρ και η τελετή μεταδίδεται στην πόλη όπου γεννήθηκαν και δεν τους έδινε ο περίγυρος "τη δέουσα σημασία". Το μέγεθος της δέουσας σημασίας δεν έχει όρια.
Τα τελευταία χρόνια πλήθυνε ο κόσμος που βαράει και που αναζητά αφορμές να το κάνει έστω και αν πρέπει στο τέλος να τις προκαλέσει. Το ποδόσφαιρο είναι ένα πεδίο στο οποίο εκδηλώνεται το φαινόμενο, διότι είναι ένα άθλημα ανταγωνιστικό, όπου η επιβολή νομιμοποιεί το μύθευμα της υπεροχής, η οποία υπεροχή ανακλάται από την ενδεκάδα στην πατρίδα, τη φυλή και τον οπαδό.
Οσο στις κοινωνίες αναπτύσσονται σκληροί όροι για την επιβίωση και την επιτυχία, τόσο περισσότερο οι άνθρωποι προσχωρούν σε ιδεολογήματα και συμπεριφορές που υπηρετούν την ιδέα της Υποχρεωτικής Υπεροχής. Συνεπώς, το ερώτημα δεν είναι τι πρέπει να κάνουμε με τον εθνικισμό, που απεργάζεται τη βιαιότητα και την εχθροπάθεια, αλλά τι πρέπει να κάνουμε με τις συνθήκες που οδηγούν τον κόσμο στον εθνικισμό. Ο οποίος εθνικισμός στηρίζει την αποδοχή του στο απλούστατο δόγμα: Δεν είναι ότι μειονεκτούμε. Είναι ότι κάποιοι κατώτεροι δεν εννοούν να αποδεχθούν την ανωτερότητά μας. Αρα ή θα την αποδεχθούν ή θα τιμωρηθούν.
Το ερώτημα είναι πολιτικό. Η ανθρώπινη φύση είναι δεδομένη. Οι αντικοινωνικές- αυτοκαταστροφικές της τάσεις μπορούν να αναχαιτίζονται από την αγωγή και τον πολιτισμό, όμως σε ένα σύστημα αφόρητα ανταγωνιστικό, με τρομερές απαιτήσεις από τους νέους, ελάχιστη ανταμοιβή, και φονική ανωνυμία σε άχρωμες, ισοπεδωτικές πολεοδομικές εστίες της βαρβαρότητας ή της καταθλιπτικής ουδετερότητας, το αλκοόλ και οι ουσίες κάνουν καλύτερη δουλειά από τη μελέτη των ποιητών. Και το ξύλο.
Ο σύγχρονος πολιτισμός πρέπει να γίνει πιο πράος και πιο χαλαρός. Ποτέ και κανείς δεν επιτρέπεται να στερείται τα στοιχειώδη. Είναι δικαιώματα: Χαρτζιλίκι, ισότητα, παρέα, φιλικότητα, ελεύθερος χρόνος, προοπτική για το αύριο χωρίς να κάνεις φόνο για να ενταχθείς στην Νεανική Διανοητική Αριστοκρατία, όπως ο ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ. . Οσο το σύστημα πληθαίνει από πατεράδες που δεν έχουν ένα κέρμα για να δώσουν στα παιδιά τους και που βυθίζονται οι ίδιοι στη μεσόκοπη μιζέρια τους, όλο και περισσότερα παιδιά θα βαράνε. Και δεν θα αποτραπεί αυτό αποβάλλοντας τη Ρωσία από το πρωτάθλημα. Εκτός αν το θέμα μας είναι το πρωτάθλημα και όχι η νεολαία στην νέα εποχή.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [04:54:06]