Τετάρτη 24 Μαΐου 20:46      13°-24° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ιουστίνη Φραγκούλη: Η δημοσιογραφία, η μαγκιά και η διαχρονικότητα της λογοτεχνίας

Ιουστίνη Φραγκούλη: Η δημοσιογραφία, η μαγκιά και η διαχρονικότητα της λογοτεχνίας



Με αφορμή το νέο της βιβλίο με τίτλο «Η Τρικυμία» η διακεκριμένη συγγραφέας και δημοσιογράφος Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη μίλησε στην ιστοσελίδα του "Πρώτου Θέματος" (Ρομίνη Ξυδά) εξηγώντας για ποιό λόγο όλα της τα βιβλία εμπνέονται από αληθινές ιστορίες. Η κ. Φραγκούλη - Αργύρη από τον μακρινό Μόντρεαλ του Καναδά όπου ζει και εργάζεται, σχολιάζει την πολιτική κατάσταση της χώρας μας
Η συγγραφέας πολλών επιτυχημένων βιβλίων μιλάει για το νέο της συγγραφικό έργο-ψυχογράφημα με τίτλο "Η Τρικυμία", εξηγεί για ποιο λόγο όλα της τα βιβλία εμπνέονται από αληθινές ιστορίες, κι από τον Καναδά όπου ζει και εργάζεται, σχολιάζει την πολιτική κατάσταση της χώρας με ματιά καθαρή και πένα... κοφτερή.
- Τα βιβλία σας εμπνέονται κυρίως από αληθινές ιστορίες. Το ίδιο συμβαίνει και με την "Τρικυμία";
Ούσα επαγγελματίας δημοσιογράφος και με σπουδές στη Νομική μου είναι αδύνατο να επινοήσω ιστορίες. Μου αρέσει να πατάω στα γερά πόδια της αφήγησης μιας ζωής. Έτσι και η ιστορία της Τρικυμίας είναι βασισμένη σε βιωματική αφήγηση ενός από τους πρωταγωνιστές της.
- Μιλήστε μας λίγο για το νέο σας βιβλίο. Πόσο καιρό σας πήρε να το γράψετε, γιατί επιλέξατε ένα θέμα που άπτεται στην ψυχανάλυση και ποιο κυρίαρχο συναίσθημα σας γέννησε;
Το νέο βιβλίο με τίτλο «Η Τρικυμία» κυκλώνει το θέμα της ερωτικής σχέσης, της έξαρσης ενός μεγάλου έρωτα και τη ακύρωσής του από την καθημερινότητα αλλά και από τις ανθρώπινες αδυναμίες. Αν παρακολουθήσει κανείς την αφήγησή μου θα παρατηρήσει ότι όλα μου τα έργα είναι ψυχογραφικά. Με ελκύει ο ανθρώπινος ψυχισμός, που εν τέλει διαμορφώνει τους χαρακτήρες ενός πειστικού μυθιστορηματικού έργου. Σχετικά με το χρόνο της συγγραφής, Μου πήρε μια ζωή να το γράψω όπως όλα τα έργα μου. Τα κυοφορώ μια ζωή και μια ύπαρξη...
- "Το παρελθόν είναι στο παρόν μας", λέει ο Σαίξπηρ στο ομώνυμο έργο του. Ποια κομμάτια του δικού σας χθες τρυπώνουν με το "έτσι θέλω" στο δικό σας σήμερα;
Όλα τα κομμάτια της ζωής μου, όλα τα μικρά ή μεγάλα τραύματα, όλες οι μικρές χαρές κινούνται καθημερινά στο είναι μου, το οποίο βεβαίως έχουν διαμορφώσει κιόλας. Θα μπορούσα να βάλω φραγμό σ' αυτή τη διαρκή μετακίνηση και υπενθύμιση του παρελθόντος μου αλλά για μένα είναι μια διασκεδαστική διαδικασία να αναθυμούμαι, να αναπολώ, να κρίνω το παρελθόν μου...
- Ορμώμενη από την πλοκή του βιβλίου θα ήθελα να σας ρωτήσω αν οι επιλογές μας καθορίζουν την ζωή μας ή η ζωή μας τις επιλογές μας...
Σίγουρα οι επιλογές μας καθορίζουν τη ζωή μας αν και υπάρχουν σημεία στα οποία δεν έχουμε έλεγχο στις επιλογές μας. Αλλά θεωρώ πως ένας χαρακτήρας με αυτογνωσία μπορεί εύκολα να πάρει το τιμόνι στα χέρια του και να χαράσσει πορεία με γνώμονα τις επιλογές του.
- Στο προσωπικό σας blog (Justine's blog), γράφετε σε κάποιο σημείο: "Το Τζουστινάκι, στην πραγματικότητα, υπέφερε στο οικογενειακό περιβάλλον γιατί ήταν γεννημένο να ζει μόνο..." Υπήρξατε ένα τέτοιο παιδί, κι αν ναι, κάτι τέτοιο είναι ευχή ή "κατάρα;"
Το Τζουστινάκι, η υπογράφουσα δηλαδή γεννήθηκε σε μια οικογένεια με τρία παιδιά, όπου ήταν το μεσαίο παιδί του σάντουιτς, με ένα πρωτότοκο αγόρι και ένα λεπτεπίλεπτο κοριτσάκι στο τέλος της γραμμής. Με την αυτογνωσία που διέθετα παιδιόθεν πολέμησα πολύ σκληρά για να διαγκωνίσω τα δύο αδέλφια μου που είχαν προνομιακές θέσεις στην πυραμίδα της οικογένειας. Πολλές φορές έπιανα τον εαυτό μου να θέλει να είναι μοναχοπαίδι και να ρουφαει την προσοχή των γονιών μου, υπέφερα πολύ. Πληγώθηκα που ήμουν το τυρί στο σάντουιτς; Ναι, αλλά επειδή αντιλήφθηκα νωρίς τη μη προνομιακή θέση μου, πάλεψα να αναδειχθώ έστω και σε δύσκολους καιρούς με τρικυμίες...
- Τι σας προσφέρει η συγγραφή μυθιστορημάτων το οποίο είναι ανίκανη να σας προσφέρει η δημοσιογραφία;
Η δημοσιογραφία μου προσφέρει αδρεναλίνη στα ύψη, πολιτική άποψη, αμεσότητα, κρίση, μαγκιά. Η μυθιστορία μου καλύπτει την άλλη απαλή πλευρά του εαυτού μου, τη λογοτεχνικότητα, την απόσυρση στο όνειρο και την ηρεμία. Η δημοσιογραφική επιτυχία διαρκεί ελάχιστα, τα μεγάλα συγγραφικά έργα μένουν στις βιβλιοθήκες. Η μία γραφή συμπληρώνει την άλλη, δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς τις δύο όψεις της δουλειάς μου.
- Πώς βλέπει η ελληνική κοινότητα του Καναδά, όπου ζείτε και εργάζεστε, τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας;
Με πόνο και αγωνία παρακολουθεί η Ελληνική παροικία του Καναδά την διαρκή εξαθλίωση της χώρας μας. Κι επειδή δεν φαίνεται να μπαίνει ένα τέλος, η κατάσταση γίνεται ανησυχητική σε όλα τα επίπεδα: οικονομικό, εργασιακές σχέσεις, εξωτερική πολιτική, προσφυγική κρίση, όλα συναποτελούν ένα σενάριο συνεχιζόμενης πτώσης και απώλειας της ατομικής και εθνικής αξιοπρέπειας.
- Τι σας λυπεί περισσότερο από την παρούσα πολιτική κατάσταση;
Με λυπεί το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου πάσχει από έλλειψη ηθικής, αλλά και από τρομερή ανικανότητα. Ο ερασιτεχνισμός μαζί με τα ψέμματα στοιχίζουν ακριβά στην πολύπαθη χώρα μας. Λυπούμαι τους συνταξιούχους για το αδιέξοδο στα χρυσά τους χρόνια αλλά και τη νεολαία που τρέχει άπελπις σε ξένες πατρίδες. «Μοναχή το δρόμο πήρες,εξανάρθες μοναχή, δεν είναι εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρτελεί...". Αυτοί οι στίχοι του Διονυσίου Σολωμού από τον Υμνον εις την Ελευθερίαν μου έρχονται συχνά στο νου και η καρδιά μου σφίγγεται από θλίψη...
- Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που μπροστά στο τέρας της ανεργίας αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή;
Συμβουλεύω τα νέα παιδιά να βρουν την τύχη τους όπου μπορούν στον κόσμο γιατί «όπου γή πατρίς». Τα προτρέπω να φέρουν με περηφάνεια στους ξένους τόπους την Ελληνικότητά τους και να μην ξεχνάνε ποτέ να επιστρέφουν στην γενέθλια γη. Μια βόλτα στους πρόποδες της Ακρόπολης είναι ικανή να συγκλονίσει την ύπαρξή τους. Μια απλή βόλτα στη Διονυσίου Αρεοπαγείτου αρκεί...
- Αν η πολιτική ήταν μυθιστόρημα ποιο θα ήταν το τέλος;
Η πολιτική δεν είναι μυθιστόρημα, είναι μια διαρκής εξέλιξη των γεγονότων των οποίων η έκβαση εξαρτάται από τους ηγέτες και το λαό. Αν η πολιτική της Ελλάδας ήταν μυθιστόρημα θα έβαζα τίτλο: "Ελλάδα, Θύμα και Θύτης!"
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ο τίτλος «Τρικυμία» είναι εμπνευσμένος από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, αποτελεί φόρο τιμής στον εορτασμό των 400 χρόνων από το θάνατό του.
Η ιστορία εκτυλίσσεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Καναδά με πρωταγωνιστές την Πολέτ και τον Πέτρο, δύο νέους που ερωτεύονται με φόντο την ακύμαντη θάλασσα ενός ελληνικού νησιού. Εκείνη, εξωτική σαν Ινδιάνα, είναι Ελληνίδα από τον Καναδά και βρίσκεται στο νησί για καλοκαιρινές διακοπές. Ο Πέτρος είναι ο αγροτικός γιατρός του νησιού, γόνος εύπορης οικογένειας των Αθηνών. Ο έρωτάς τους κεραυνοβόλος, θα τους σαρώσει σαν καταιγίδα, θα τους ενώσει σε μια σχέση που μοιάζει μοναδική, μια σχέση που θα περάσει μέσα σε τρικυμίες και νηνεμίες συναισθημάτων... Η Πολέτ, βαθιά ερωτευμένη, θα εγκαταλείψει για πάντα τον τόπο της γέννησής της, το μακρινό Μόντρεαλ, πιστεύοντας στην αιώνια Αγάπη που της υπόσχεται ο Πέτρος. Όμως ο έρωτάς τους θα σκοντάψει στην οικογένεια του Πέτρου και θα πνιγεί στην τρικυμία των δικών του κρυφών αδυναμιών... Η Πολέτ, κυνηγημένη από μια σειρά μοιραία γεγονότα, θα επιστρέψει στον Καναδά. Εκεί, από πόλη σε πόλη, θα κρύβεται και θα κρύβει το παρελθόν της... παλεύοντας με την τρικυμία που στοιχειώνει τη ζωή της!
Πηγή: protothema.gr



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [20:46:27]