Σάββατο 21 Ιανουαρίου 00:06      4°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Διαβητικό πόδι: Δεν ακρωτηριάζει ο διαβήτης αλλά η αδιαφορία

Διαβητικό πόδι: Δεν ακρωτηριάζει ο διαβήτης αλλά η αδιαφορία




Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι η σύγχρονη παγκόσμια επιδημία και η πρώτη (1η) αιτία θανάτου από νόσο. Σύμφωνα με τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας (W.H.O.) 366 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη το 2011. Αυτός ο αριθμός αναμένεται να αγγίξει τα 552 εκατομμύρια ασθενών το 2030. Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι η πιο συχνή νόσος η οποία μπορεί να οδηγήσει σε έλκη, λοιμώξεις, ισχαιμία και γάγγραινα. Παρά την τεχνολογική ανάπτυξη στην αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη και τα τεράστια άλματα της ιατρικής, ο αυξανόμενος επιπολασμός της νόσου οδηγεί σε αύξηση της επίπτωσης των ακρωτηριασμών του κάτω άκρου, διεθνώς.
Καθώς τα όρια ηλικίας αυξάνονται, ο αριθμός των ασθενών με διαβητικό πόδι αυξάνεται εκθετικά. Η ετήσια θνητότητα σε αυτούς τους ασθενείς αγγίζει το 11%, ενώ με ιστορικό ακρωτηριασμού κάτω άκρου το ποσοστό θνητότητας ανεβαίνει στο 22%. Οι ασθενείς που εν τέλει θα υποβληθούν σε κάποιου είδους ακρωτηριασμό κάτω άκρου έχουν άσχημη ποιότητα ζωής και το ποσοστό θνητότητας αυτών στα 5 έτη, μετά από μείζονα ακρωτηριασμό, αγγίζει το 46%, ποσοστό υψηλότερο και από αυτό των ασθενών με καρκίνο!
Όπως αντιλαμβάνεσθε, το «Διαβητικό πόδι» επιβαρύνει σημαντικότατα την ποιότητα ζωής του ασθενούς, όσο και τα κρατικά συστήματα υγείας παγκοσμίως, καθώς αυξάνει κατακόρυφα το κόστος υγειονομικής περίθαλψης για τη φροντίδα των εν λόγω ασθενών.
Ως «διαβητικό πόδι» ορίζουμε την εξέλκωση του ποδιού ασθενούς με σακχαρώδη διαβήτη, ως συνέπεια διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας ή/και περιφερικής αγγειακής. Δυστυχώς, αρκετά συχνά ο ασθενής οδηγείται σε άλλοτε άλλης εκτάσεως ακρωτηριασμό του άκρου ποδός. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι στις μέρες μας κάθε 30 δευτερόλεπτα ακρωτηριάζεται ένα πόδι, κάπου στον κόσμο, λόγω του διαβήτη. Η αιτία αυτού ξεκινά από το γεγονός, ότι ο σακχαρώδης διαβήτης είναι δυνατόν να προκαλέσει νευροπάθεια στα κάτω άκρα, με συνέπεια τη διαταραχή στην αισθητικότητα και την αντίληψη του πόνου στο πέλμα. Αυτό έχει ως συνέπεια, ο ασθενής να υφίσταται μικροτραυματισμούς οι οποίοι συχνά, λόγω της έλλειψης του πόνου, δε γίνονται αντιληπτοί και για το λόγο αυτό δεν τυγχάνουν της αντίστοιχης φροντίδας. Επιπλέον, η διαβητική νευροπάθεια συμβάλλει στη δημιουργία υπερκερατώσεων στα σημεία αυξημένων πιέσεων του πέλματος, οι οποίες αν δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσουν στη δημιουργία έλκους. Ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή είναι αυτή των κεφαλών των μεταταρσίων, στο πέλμα, οι οποίες υφίστανται ιδιαίτερα αυξημένες πιέσεις από το βάρος του σώματος. Επιπρόσθετα, λόγω νευροπάθειας, οι εν λόγω ασθενείς εμφανίζουν πλημμελή ενυδάτωση του ποδιού και την έντονη ξηροδερμία, γεγονός που προδιαθέτει στην ανάπτυξη ελκών. Στη συχνή περίπτωση που συνυπάρχει και αρτηριακή νόσος των κάτω άκρων το πρόβλημα επιτείνεται, η επούλωση του έλκους γίνεται ιδιαιτέρως δύσκολη και πάντοτε υπάρχει ο κίνδυνος σοβαρής λοίμωξης, που μπορεί να οδηγήσει τελικά σε ακρωτηριασμό.
Η διάγνωση του «Διαβητικού Ποδιού» μπορεί να γίνει από τον κατάλληλο ιατρό (Αγγειοχειρουργό - Διαβητολόγο) με την κλινική εξέταση και τη χρήση κατάλληλου ιατρικού εξοπλισμού.
Ένας ασθενής με σακχαρώδη διαβήτη οφείλει να λαμβάνει κατάλληλα μέτρα φροντίδας για τα πόδια του σε καθημερινή βάση. Ειδικότερα:
  • Τακτικός έλεγχος του πέλματος από τον ίδιο (πρηξίματα, ερυθρότητα, αυξημένη θερμοκρασία, μικρο-τραυματισμοί).
  • Καθημερινή καθαριότητα στα κάτω άκρα και σχολαστικό στέγνωμα ιδιαίτερα ανάμεσα στα δάκτυλα.
  • Προσοχή στο κόψιμο των νυχιών.
  • Προσοχή στα στενά παπούτσια.
  • Αποφυγή βάδισης χωρίς υποδήματα.
  • Να ελέγχονται τα παπούτσια πριν φορεθούν για την πιθανότητα ύπαρξης ξένων σωμάτων εντός αυτών.
  • Να απευθύνονται πάντα στον ιατρό τους επί αλλαγής που τους απασχολεί.
Στην περίπτωση που έχει ήδη δημιουργηθεί διαβητικό έλκος στο πέλμα, η θεραπευτική προσέγγιση του ιατρού θα πρέπει να εστιάζεται στην επούλωση του τραύματος και τη γρήγορη αποκατάσταση του ασθενούς. Συγκεκριμένα:
  • Άριστη ρύθμιση του σακχάρου.
  • Έλεγχος για πιθανή εστία λοίμωξης.
  • Επεμβάσεις επαναγγείωσης (παρακάμψεις ή αγγειοπλαστική) σε περίπτωση περιφερικής αγγειακής νόσου.
  • Τακτικοί χειρουργικοί καθαρισμοί του τραύματος.
Συμπερασματικά, ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ακρωτηριασμό των κάτω άκρων, λόγω της περιφερικής αγγειακής νόσου αλλά και της περιφερικής νευροπάθειας. Τόσο η λήψη των κατάλληλων μέτρων αποφυγής της εξέλκωσης αλλά και η εξειδικευμένη και έγκαιρη αντιμετώπιση μιας πιθανής εξέλκωσης, μπορούν να οδηγήσουν στην αποφυγή των ακρωτηριασμών και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη.


Κ. Μ. Νικολακόπουλος, M.D., M.Sc., cPhD.
Επιμελητής Αγγειοχειρουργικής Κλινικής ΠΓΝΠ
Διευθυντής: καθηγητής Ι. Τσολάκης





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:06:18]