Τετάρτη 26 Ιουλίου 09:56      17°-30° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η πονεμένη ιστορία του Ελληνικού

Η πονεμένη ιστορία του Ελληνικού



Πάνε δεκαπέντε χρόνια από τότε που έκλεισε το αεροδρόμιο του Ελληνικού. Για πολλούς, κακώς έπαψε να υφίσταται το ιστορικό αυτό αεροδρόμιο από την ώρα που ξεκίνησε να λειτουργεί το αντίστοιχο των Σπάτων, «Ελευθέριος Βενιζέλος», αλλά αυτό είναι μια διαφορετική κουβέντα.
Η ουσία είναι ότι από το 2001 έως σήμερα, αυτή η τεράστια έκταση, που έχει χαρακτηριστεί δικαιολογημένα ως το «πιο ακριβό οικόπεδο της Ευρώπης», παρέμενε ανεκμετάλλευτη.
Και τι δεν είχαμε ακούσει για την αξιοποίησή της. Ωστόσο, από τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού πάρκου έως την ανάπλασή της σε μια νέα «Κυανή Ακτή», τα σχέδια επί σχεδίων έδιναν κι έπαιρναν, μένοντας στα χαρτιά. Και στο μεταξύ, η περιοχή του παλαιού αεροδρομίου ρήμαζε.
Ο,τι, λοιπόν, δεν μπορέσαμε επί χρόνια να κάνουμε για το Ελληνικό, το πέτυχαν μέσα σε μια νύχτα οι δανειστές!
Η ιδιωτικοποίησή του ήταν ένα από τα προαπαιτούμενα που έπρεπε να εκπληρώσει η Κυβέρνηση, εντός 24 ωρών, για την προώθηση της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης και την εκταμίευση της πρώτης δόσης των 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Κι αυτό έγινε.
Ετσι, μια αποκρατικοποίηση που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πολεμήσει σφόδρα, έγινε με συνοπτικές διαδικασίες πράξη επί των ημερών της διακυβέρνησής του.
Ηταν η κυβερνητική εκπρόσωπος, Ολγα Γεροβασίλη, που προανήγγειλε το πέρασμα του Ελληνικού στον ιδιωτικό τομέα, ανακοινώνοντας την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας με το επενδυτικό σχήμα, υπό τη «σκέπη» της Lamda Development του ομίλου Λάτση, για την ανάπλαση της περιοχής. Οι υπογραφές έπεσαν την ίδια μέρα.
Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες επενδύσεις που θα έχουν γίνει ποτέ στη χώρα, ύψους οκτώ δισεκατομμυρίων, από την οποία θα προκύψουν σε βάθος χρόνου δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και με τη συνεισφορά του έργου στην εθνική οικονομία να ανέρχεται στο 2% του ΑΕΠ!
Ως εκ τούτου, έστω και με τα ζόρια, δίνεται τέλος σε μια πολυσυζητημένη και πονεμένη ιστορία, από την οποία έχουμε να διδαχθούμε πολλά.
Το κυριότερο μάθημα που πρέπει να πάρουμε είναι ότι η αναβλητικότητα και η καθυστέρηση στην υλοποίηση των απαραίτητων για την οικονομία μεταρρυθμίσεων έχουν τεράστιο κόστος. Και οι αναγκαίες ιδιωτικοποιήσεις έχουν κυρίαρχη θέση στα βήματα που δεν παίρνουμε απόφαση να κάνουμε.
Στην προκειμένη περίπτωση είναι προφανές ότι εάν είχαμε αξιοποιήσει εδώ και καιρό το Ελληνικό, όταν έπρεπε κι όπως έπρεπε, η χώρα θα είχε ήδη αποκομίσει ένα πολύ μεγάλο κέρδος με πολλαπλασιαστικά οφέλη.
Κοντολογίς χάσαμε χρόνο και χρήμα, για να πράξουμε τώρα δια της επιβολής από την πλευρά των δανειστών το αυτονόητο, αυτό που δεν έχουμε κάνει και σε άλλες περιπτώσεις.
Εφεξής, το μεγάλο στοίχημα είναι το τεράστιο αυτό έργο να πετύχει, ώστε να αποτελέσει και την καλύτερη διαφήμιση για την προσέλκυση κι άλλων σημαντικών επενδύσεων στη χώρα.
Διότι ένα Ελληνικό που θα κάνει, χωρίς υπερβολή, το Μονακό να… ωχριά μπροστά του, θα είναι το καμάρι της Ελλάδας κι ένα πρότυπο για ολόκληρη τη Μεσόγειο.
Θέλει πολύ μυαλό για να το καταλάβεις;




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [09:57:00]