Τρίτη 30 Μαΐου 08:43      14°-25° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Επαίτης στην Πάτρα του 2016

Επαίτης στην Πάτρα του 2016



Η μεσόκοπη κυρία που επιβραδύνει το βήμα της και σκύβει, χθες πρωί στην οδό Κορίνθου, λίγο μετά την Φιλοποίμενος, αφήνοντας δυο κέρματα στο χέρι μιας μελαμψής γυναίκας που επαιτεί κρατώντας στην αγκαλιά της ένα κοριτσάκι τριών- τεσσάρων ετών, είναι η μια όψη του νομίσματος.
Η άλλη όψη είναι ο επίμονος ηλικιωμένος επαίτης, που συνοδεία ενός νεαρού, δεν επαιτεί αλλά κυριολεκτικώς απαιτεί από τους θαμώνες εστιατορίου στο κάτω μέρος της Τριών Ναυάρχων πενήντα λεπτά (ταρίφα!) για ν' αγοράσει ψωμί, όπως λέει.
Ο αψύς τρόπος του ηλικιωμένου -στέκεται επί ώρα πάνω από τα τραπέζια και επιμένει στην αξίωση του- φέρνει σε δύσκολη θέση κάποιους από τους πελάτες που τελικά υποκύπτουν και αφήνουν στην παλάμη του ένα κέρμα.
Σχεδόν ενδημικό φαινόμενο στην Πάτρα, κάθε αρχές καλοκαιριού και όλο το καλοκαίρι, η έξαρση της επαιτείας.
Από γηγενείς ή αλλοδαπούς επαίτες για τους όποιους άπαντες έχουμε να διηγηθούμε από μια ιστορία.
Και συνήθως, η ιστορία μιλά για την επιχείρηση εκμετάλλευσης μικρών παιδιών και ατόμων με αναπηρία, για κυκλώματα που κινούν τα νήματα, απειλούν, ξυλοφορτώνουν και αρπάζουν στο τέλος της ημέρας τις εισπράξεις των θυμάτων τους.
Η ίδια ιστορία συγκλίνει στο συμπέρασμα ότι η πράξη ελεημοσύνης όσων συγκινούνται στην όψη παιδιών που εκλιπαρούν για ένα εικοσάλεπτο καταλήγει να τροφοδοτεί μια ολόκληρη «βιομηχανία» ζητιανιάς με αμύθητα κέρδη για τους εμπνευστές της.
Ετσι, την μια στιγμή υποστηρίζεις την άποψη ότι τελικά η επαιτεία ποικιλοτρόπως διαφθείρει, απ' τα θύματα της που γαλουχούνται στην λογική του χωρίς κόπο κέρδους ως τους αθέατους βαρόνους που θησαυρίζουν, και την επόμενη βάζεις το χέρι στην τσέπη και αυτοαναιρείσαι μπρος στο βλέμμα ενός οκτάχρονου κοριτσιού που θα μπορούσε να είναι κόρη σου.
Η μεσόκοπη κυρία στην οδό Κορίνθου απομακρύνεται κάνοντας τον σταυρό της. Νιώθει ότι επιτέλεσε ένα χριστιανικό καθήκον.
Ο κύριος που ενέδωσε στην αξίωση του ηλικιωμένου επαίτη στην Τριών Ναυάρχων τον λοξοκοιτάζει, γνωρίζοντας ότι με μισό ευρώ ενίσχυσε την αντίληψη που λέει ότι σ' αυτή την ζωή μπορείς εύκολα να ζεις σε βάρος των άλλων αρκεί να είσαι πρόθυμος να θυσιάσεις την αξιοπρέπεια σου.
Και το κράτος; Η Αυτοδιοίκηση; Πως χειρίζονται το θέμα της επαιτείας; Η απάντηση είναι απλή. Δεν το χειρίζονται με κανέναν τρόπο.
Αν το χειρίζονταν θα ενεργοποιούσαν τις κοινωνικές υπηρεσίες τους να προσεγγίσουν κάθε επαίτη ξεχωριστά. Για όσους μια πραγματική ανάγκη τους έστειλε στο πεζοδρόμιο υπάρχουν δομές να τους περιθάλψουν.
Και για όσους το πεζοδρόμιο είναι απλώς η απόληξη μιας μαφιόζικης συμμορίας, εκεί με την συνδρομή της Αστυνομίας θα μπορούσαν να ξεσκεπαστούν οι μεγιστάνες της ζητιανιάς.
«Καλέ κύριε, δώστε κάτι. Αλλιώς θα με δείρουν», λέει το ανοιχτόχρωμο κοριτσάκι στο τέρμα της λεωφόρου Γλαύκου, στις Ιτιές.
Και κάπου εκεί σταματά η θεωρία, η αναρώτηση και το δίλημμα αν πρέπει να δώσεις ή όχι.







Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [08:43:59]