Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 16:17      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Καλοκαίρι με Αστακό

Καλοκαίρι με Αστακό



Εισπρακτική επιτυχία σημειώνει ο "Αστακός" στις ΗΠΑ. Διαβάζουμε στα "Νέα" ότι οι εισπράξεις του ξεπέρασαν τα 3,5 εκατομμύρια δολάρια και αυξάνονται οι αίθουσες που ζητούν να μπουν στη διανομή. Μπορεί δηλαδή να δεκαπλασιάσει τον τζίρο. Ηδη στην Ευρώπη πήγε πολύ καλά. Στην Ελλάδα έκοψε 70.000 εισιτήρια. Πολύ ή λίγο;
Δεν θα μπορούσε περισσότερα, μια τέτοια ταινία. Το μαζικό κοινό δεν πάει να δει φιλμ έλληνα δημιουργού εάν αυτό δεν κινείται στο πλαίσιο που λίγο πολύ ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες αναμονές και τα οικεία πρότυπα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι επιλέγει μόνο ταινίες με σεξισμό και αναγνωρίσιμες τηλεπερσόνες που σερβίρουν τα αστεία φωνάζοντας με στρες. Η ταινία του Παπακαλιάτη, ας πούμε, πήγε πολύ καλά "ενώ" ήταν μια ευγενής, ποιοτική προσπάθεια, υψηλού επαγγελματικού επιπέδου. Η διαφορά είναι ότι ο Χρ. Παπακαλιάτης έχει περάσει στο κοινό ως αισθητικά έγκριτη φιγούρα που κινείται σχετικώς ρηχά στον φλοιό του προβληματισμού και του συναισθήματος. Τα θέματά του είναι πιο βατά, για να μιλήσουμε στη γλώσσα των εξετάσεων. Αντίθετα, για τον πολύ κόσμο, ιστορίες σε υποτιθέμενες κοινότητες όπου η μεν σε ξεπαστρεύει αν δεν ζευγαρώσεις και η δε εάν ζευγαρώσεις, ακούγονται (και είναι) εξωφρενικές.
Με άλλα λόγια, ο Λάνθιμος είναι ένας έλληνας που πέτυχε, αλλά δεν πέτυχε γιατί έκανε κάτι ελληνικό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι "το ελληνικό" είναι εξ ορισμού χαμηλής στάθμης και κλειστών οριζόντων. Ελληνικά στη θεματολογία και τους κώδικες ήταν "Ο Θίασος" του Αγγελόπουλου και "Ο Δράκος" του Κούνδουρου, αριστουργήματα, καθένα για τους λόγους του, που τράβηξαν τη διεθνή προσοχή.
Αλλά τα φιλμ αυτά είναι πολύ, πολύ χαμηλά στα "μαστ" ενός μέσου έλληνα θεατή. Για τους περισσότερους από εμάς "αγαπημένη ελληνική ταινία" είναι μια συντηρητική, ανάλαφρη ηθογραφία, με καλό ρυθμό, αρκετά φάσκελα και σβερκώματα, υποχρεωτικό γάμο και κατάληξη των ηρώων στα μπουζούκια, όπου ο πρωταγωνιστής κάθεται στο κεντρικό σημείο και κάνει σαχλαμάρες για να γελάμε στις μουσικές γέφυρες του τραγουδιού. Τις βλέπουμε και αναπολούμε τον καιρό "που η Ελλάδα ήταν καλύτερη" και "αγνότερη". Περισσότερη ανεργία έχουν σήμερα οι δικηγόροι, παρά τότε, πάντως.
Η επιτυχία του Λάνθιμου έχει εξ ανακλάσεως κάποιες οφειλές στην Κρίση. Οτιδήποτε ελληνικό τραβάει την προσοχή περισσότερο σήμερα, από όσο στο παρελθόν.
Υποθέτουμε ότι το σουξέ του "Αστακού" θα προκαλέσει μιμητικά φαινόμενα. Ολο και περισσότεροι καλλιτέχνες, φτασμένοι ή φερέλπιδες, θα στοιχειωθούν από τον καλπασμό του Λάνθιμου και θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευθούν τα φώτα που άναψαν προς τα μέρη μας, πριν αυτά σβήσουν. Σαν τον καιρό των πρώτων μεταγραφών στο ποδόσφαιρο. Εμφανιζόταν ένας καλός αργεντίνος, και έτρεχαν όλοι να ψωνίσουν από Αργεντινή, μπας και πέσουν σε καλή περίπτωση.
Αμ δεν είν' έτσι.
Αλλος ο κ. Δάγκανος, και άλλος ο Αστακός, όπως και να το κάνουμε.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:17:01]