Δευτέρα 21 Αυγούστου 17:08      22°-34° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Του Βοσπόρου ο άνεμος*

Του Βοσπόρου ο άνεμος*



«Είναι αιρετικοί και δεν μπορούμε να τους δώσουμε εκκλησιαστικότητα" αποφάνθηκαν οι ιεράρχες για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, συνεπώς την αναγνωρίζουμε ως κοινότητα και όχι ως Εκκλησία. Και εμείς μεν πολύ καλά κάνουμε, όμως η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αναγνωρίζει τον εαυτό της, και μαζί της την αναγνωρίζουν κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια. Συνεπώς, τι βγαίνει από αυτή την επαναβεβαίωση της αποκήρυξης;
Βγαίνει. Η περιχαράκωση, η τήρηση των αποστάσεων, ακόμα και αν εμφανίζεται σαν εθελούσιος απομονωτισμός, επιτρέπει πολλές φορές την επιβίωση, μέσα από τη διατήρηση χαρακτήρα. Ο χαρακτήρας, οι ιδιότητες, οι ιδιαιτερότητες, η μοναδικότητα μπορούν να είναι εργαλεία αυτοσυντήρησης σε έναν κόσμο όπου παρατηρείται το φαινόμενο μιας ομογενοποίησης που αλλοτριώνει, ισοπεδώνει και εν τέλει σε καταργεί μέσα από μία ενσωμάτωση που απεργάζεται την αφασία.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι συνώνυμο της βυζαντινής εποχής, και αποτελεί τρανό παράδειγμα πολύπλοκης αλληλοδιαμόρφωσης. Αν γυρίσουμε πολύ πίσω, θα θυμηθούμε ότι όλα άρχισαν με τη μεταφορά της έδρας του ρωμαϊκού κράτος στον Βόσπορο και τη νομιμοποίηση του χριστιανισμού. Συν τω χρόνω, ο πολιτισμικός παράγοντας, ένας συνδυασμός από στοιχεία ελληνικά και ανατολικά, προκάλεσε επιδράσεις που με τη σειρά τους απέδωσαν μια νέα ταυτότητα, η οποία ταυτότητα επέδρασε, αλληλοδιαδόχως και παραλλήλως, στην εποχή της.
Αυτά τα ξέρουν οι ιστορικοί και οι φιλόσοφοι. Αυτό που ξέρουμε εμείς, είναι ότι ο δυτικός παράγοντας διεκδίκησε τα δικά του σκήπτρα, για λόγους πολιτικούς και οικονομικούς, κάτι που άλλωστε ήταν ιστορικά αναπόφευκτο. Ηταν ένας κόσμος με παρελθόν, παρόν και μέλλον. Το δικό του μέλλον.
Πρακτικά, επίσης, ήταν αναπόφευκτο, έχοντας ευρύτερο πεδίο αναφοράς, να αποτελέσει ισχυρότερη, με κοσμικούς όρους, δύναμη. Αυτό μας οδήγησε στη φοβερή άλωση του 1204. Η άλωση αυτή βιώθηκε από τους ορθοδόξους σαν σοκ και αναπαράγεται ως μνήμη γονιδιακά στον κόσμο που παρεπιδημεί στα εδάφη τα οποία διαπνέονται από τους πολιτισμικούς ανέμους του Βυζαντίου.
Είμαστε, συνεπώς, ιστορικά υποχρεωμένοι να υπερασπιζόμαστε τη διαφορά μας. Υπό τον όρο, αυτό να μην ακυρώνει τις ανταλλαγές, τη συνεργασία, την επικοινωνία, την άρθρωση κοινών σκέψεων, αξιών, και προσευχών.
Οπως και να έχει, το 1204 δεν ξεπλένεται με μια συγνώμη. Από την άλλη, κάποιοι διατείνονται ότι είναι οι τραγωδίες που γεννάνε εποχές και έθνη. Ο Νώε, ο Αινείας, έφτιαξαν κόσμους μετά από καταστροφές. Ισως και στην άλωση εκείνη να οφείλουμε, επί της ουσίας, την ύπαρξή μας, ως νεοελληνική φυλή. Συγνώμη, και από πλευράς μας, αλλά έχουμε ένα παρελθόν να υπερασπίσουμε.

*ΑΠΟ ΤΗΝ "Π" ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [17:08:07]