Σάββατο 22 Ιουλίου 13:45      20°-33° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ούτε φύλλο . (Να-πολεων)

Ούτε φύλλο . (Να-πολεων)



Το κείμενο αυτό γράφεται από έναν από τους ελάχιστους πατρινούς που θεωρούν τη σημερινή εκδοχή της πλατείας Γεωργίου ωραιότερη από την προηγούμενη. Μάλιστα θεωρούν ότι η πλατεία τώρα δείχνει πολύ πιο ζεστή και φιλική και ότι ακριβώς γι' αυτό δεν πρέπει να της προσθέσει κανείς ούτε ένα δέντρο. Ετσι, δεν θα βρείτε την υπογραφή αυτού του πατρινού στο αίτημα πολλών άλλων συμπολιτών να δενδροφυτευθεί η πλατεία. Μην ανησυχείτε όμως για την διατύπωση της αιρετικής γνώμης. Ο υπογράφων δεν έχει καμία εξουσία στα χέρια του και η αισχρά μειοψηφούσα άποψή του δεν έχει καμία σημασία. Κάποιοι, μάλιστα, διατείνονται ότι δεν είναι και πολύ καλά. Υπερβολές. Ενα Βατερλό χάσαμε, στον καθένα μπορούν αυτά να συμβούν. Εδώ ο Γιώργος έχασε μια πατρίδα στο Καστελόριζο. Μιλούσε, και του έφυγε από πίσω, σαν βάρκα.
Αλλά καθώς το διαδίκτυο δίνει στον καθένα μια πελώρια άδεια πλατεία για να τις γεμίζει σκέψεις, μπορούμε ελεύθερα να ροβολάμε με το ποδήλατο των ιδεών και να χαζοτραγουδάμε ή να κάνουμε πατάτες με τις μπάλες των αντιλήψεων, με τη σέσουλα. Κάνουμε λοιπόν χρήση αυτής της ελευθερίας, άλλωστε, επαγγελματικοί λόγοι καθιστούν την άσκηση αυτής της ελευθερίας υποχρεωτική.
Η πλατεία Γεωργίου, λοιπόν, οφείλει να είναι άδεια, γιατί είναι γεμάτη από το άνεμο και τη μνήμη της πόλης. Καθώς τη διασχίζεις, και οφείλεις να το κάνεις αργά αργά, και όχι βιαστικά, όπως διέσχιζες πριν το ξαναμμένο πισόστρωτο δάπεδό της, ακούς τις ομιλίες των κτιρίων. Ο Απόλλων τα έχει βρει με κτίριο του Πανταζή και έχουν γίνει φιλαράκια, ψηλός- κοντός, έτσι γίνεται πάντα, ο μόρτης με τον αριστοκράτη, Χόκλμπερι Φιν και Τομ Σόγερ. Παραδίπλα, το κτίριο του Εμπορικού Συλλόγου βγάζει τη γλώσσα στο νεοκλασικό του Ερμή και το καταβρέχει με νεροπίστολα, διότι το μαζικό εμπόριο της πόλης έχει μεγάλο άχτι τους μεγαλοπιασμένους του "Εισαγωγικού". Οι πολυκατοικίες απέναντι, σεμνές και λυπημένες νοικοκυρές, τα λένε για τις δυσκολίες να τα βγάζουν πέρα σήμερα, ενώ μελαγχολούν για τα άδεια διαμερίσματά τους, γραφεία και ισόγεια καταστήματα που είτε αλλάζουν χρήση συνεχώς, είτε δεν έχουν χρήση καμία. Σταχτιά και μπεζόχρωμα ουδέτερα οικοδομήματα, άλλοτε στήνουν αυτί στις κουβέντες των ταξιτζήδων, κι άλλοτε βυθίζονται στους αντιλάλους από τους λόγους των παλιών πρωθυπουργών και αρχηγών, Καραμανλήδες και Γέρους, Ανδρέηδες και Κύρκους, τα μεγάφωνα της μνήμης ανακατεύουν τα λόγια. Δεν έχουν τώρα μεγάλες διαφορές.
Η πλατεία είναι άδεια, γιατί κάνει μια συνεκτική δουλειά. Γεφυρώνει τα παρελθόντα και τα παρόντα. Στα άσπρα της πλακάκια, εμφανίζονται κάποιες κινούμενες χρωματιστές τελίτσες. Περαστικοί, ανώνυμοι, έχουν βέβαια επώνυμο, καταγωγή, αναφορές, σκέψεις, καημούς και ενοχές, αλλά το άσπρο, το άδειο της πλατείας είναι καθαρτικό, λυτρωτικό, σκεπάζει και σβήνει, και ο διαβάτης νιώθει το βάδισμά του ξάφνου ελαφρύ, τα ανομήματα και τα άγχη του τα αρπάζουν κάποια από τα πουλιά του ουρανού που στροβιλίζονται καταπίνοντας έντομα και μαρτύρια.
Η πλατεία γεμίζει κι αδειάζει. Βήματα, περάσματα, ευθείες που χάνονται προς τα διάφορα άπειρα και που αφήνουν στον στιγμιαίο τους ενεστώτα ταυτότητα πόλης. Από εκεί πέρασαν όλοι. Και διακτινίστηκαν. Από εκεί περνάμε και εμείς. Και διακτινιζόμαστε. Και εκεί μαζευόμαστε, ως κοινότητα, όταν υπάρχουν πολιτικά και άλλα πράγματα για τα οποία κάποιοι έχουν κάτι να πουν. Ή να βρίσουν. Συνεπώς, η πλατεία πρέπει να είναι άδεια, κενή από θέμα. Γιατί το θέμα της είμαστε εμείς. Και μόνον εμείς. Και τίποτε άλλο. Ούτε ένα δέντρο, ούτε κλαρί, ούτε φύλλο. Καμία άλλη σκιά, πλην της δική μας. Και πλην της σκιάς του χρόνου.
Κατανοητόν;
Γιατρέ, τα είπα και ξαναξαπλώνω.
Τα είπε καλύτερα, ένας πιτσιρικάς. Ανέβηκε στον Έσπερο και έγραψε "Εφραιμία, είπαμε". Θα γνώρισε κάποια Ευφραιμία, της έφαγε το "υ", της έγραψε το όνονα σαν σύνθημα "Ευφραίμία, είπαμε", σαν να λέει, θυμάμαι το όνομά σου, μου άρεσες, μου έκανες εντύπωση. Και τώρα θα περνάει η Ευφραιμία και θα γελάει καμαρωτή. Της έγραψαν το όνομα στο κέντρο της πόλης. Αυτά τα πράγματα δεν θέλουν δέντρο, φίλε. Ζούμε σε πόλη και θέλουν τοίχο.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:45:31]