Τρίτη 24 Ιανουαρίου 05:11      5°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μια ιστορία «νόμιμης» φοροδιαφυγής

Μια ιστορία «νόμιμης» φοροδιαφυγής



Τον περασμένο Φεβρουάριο, αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών της Γαλλίας αποκάλυψε ότι η κυβέρνησή του διεκδικεί από την Google μη αποδοθέντες φόρους παρελθόντων ετών, που φθάνουν το 1,6 δισ. ευρώ. Η διεκδίκηση αυτή είχε πρόσφατα και μια απρόσμενη «εισβολή».
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Google έχει μεταφέρει την έδρα της στην Ιρλανδία, λόγω της χαμηλής φορολόγησης που έχει υιοθετήσει η συγκεκριμένη χώρα. Με άλλα λόγια, η Google μάζευε, και μαζεύει, έσοδα από τη διαφήμιση γαλλικών επιχειρήσεων στο διαδίκτυο, ωστόσο δεν απέδιδε στο γαλλικό κράτος ούτε ένα ευρώ. Τα όποια φορολογικά έσοδα πήγαιναν, και συνεχίζουν να πηγαίνουν, στην Ιρλανδία.
Η γαλλική κυβέρνηση συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και προέβη στη διεκδίκηση του φορολογικού ποσού που θεωρεί ότι της αναλογεί. Εις μάτην, όμως, καθώς η Google έκανε κατά το κοινώς λεγόμενο το… κορόιδο.
Οταν οι Γάλλοι είδαν και απόειδαν ότι στα λόγια δεν μπορούσαν να βρουν άκρη με την Google, αποφάσισαν να προχωρήσουν σε δραστικά μέτρα.
Ετσι, τα ξημερώματα της Τρίτης, περί τους εκατό άνδρες των γαλλικών διωκτικών αρχών έκαναν αιφνιδιαστική έφοδο στα γραφεία της Google στο Παρίσι, στο πλαίσιο έρευνας για φοροδιαφυγή της γιγαντιαίας αμερικανικής εταιρείας του διαδικτύου.
Διάφορα ευρωπαϊκά κράτη έχουν εκφράσει από καιρού, επανειλημμένως, τις διαμαρτυρίες τους για το γεγονός ότι η Google και άλλες ιντερνετικές εταιρείες συνηθίζουν να μεταφέρουν τα κέρδη που πραγματοποιούν στο εσωτερικό τους σε άλλες χώρες, προφανώς με χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές. Η Ιρλανδία είναι μια απ' αυτές.
Εννοείται ότι το ίδιο καθεστώς φορολογικής ασυλίας επικρατεί και στην Ελλάδα. Εκτιμάται ότι το 50% της διαφημιστικής δαπάνης, μέσω της Google και όχι μόνο, φορολογείται στο εξωτερικό.
Στην προκειμένη περίπτωση, η Google αποδίδει στα εν Ελλάδι portals το μερίδιο που τους αναλογεί από τις διαφημίσεις που παίρνει, ωστόσο το ελληνικό Δημόσιο δεν εισπράττει (κι αυτό) τίποτα!
Από την ιστορία αυτή προκύπτουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα.
Το κυριότερο αφορά τα οφέλη που έχει μια χώρα όταν υιοθετεί την τακτική της χαμηλής φορολόγησης των επιχειρήσεων, καθώς στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία αποκομίζει κέρδη και από την αλλοδαπή. Επομένως, μόνο τυχαία δεν ήταν η έξοδος της Ιρλανδίας από τη δική της μνημονιακή εποχή και η σταδιακή μετάβαση της σε μια αξιοσημείωτη ανάπτυξη.
Εξίσου, όμως, σημαντικό είναι και το νόημα της «εισβολής» των γαλλικών διωκτικών αρχών στα γραφεία της Google.
Απ' αυτήν την ενέργεια συμπεραίνουμε ότι όταν ένα κράτος διαθέτει πραγματικά την πολιτική βούληση να πατάξει τη φοροδιαφυγή, υπάρχει πάντα ο τρόπος. Ακόμη κι αν αυτός περνάει κάποιες φορές από ανορθόδοξες μεθόδους και ασυνήθιστες πρακτικές.
Και μάλιστα, την ώρα που (με βάση ακριβώς τις εντάσεις μελών της) η Κομισιόν έχει ανοίξει μέτωπο με την Google από τα τέλη του 2010, όταν οι Βρυξέλλες την κατηγόρησαν ότι προωθεί διαφημίσεις μέσω της μηχανής αναζήτησής της, σε βάρος του ελεύθερου ανταγωνισμού.
Αλήθεια, εμείς τι κάνουμε;




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [05:11:20]