Τετάρτη 26 Ιουλίου 22:01      17°-30° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η πρόωρη γήρανση της παιδικής καρδιάς

Η πρόωρη γήρανση της παιδικής καρδιάς



Η έρευνα του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής στο μαθητικό πληθυσμό, για τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και για άλλες εξαρτητικές συμπεριφορές, δείχνει πού βρίσκεται η πραγματική κρίση στη χώρα μας. Το γεγονός ότι δεν έχουμε πια εφήβους, αλλά παιδιά που φέρονται σαν ενήλικες κι έχουν υιοθετήσει αυτοκαταστροφικές νοοτροπίες και πρακτικές, αποτελεί σοβαρό λόγο ανησυχίας.
Μικρές προσπαθούσαμε να χωρέσουμε το ποδαράκι μας στα τακούνια των μητέρων μας, για να αισθανθούμε μεγάλες. Στο κεφάλι μας, όμως, υπήρχε τα κοτσιδάκι, στο βλέμμα μας η παιδική αθωότητα και από τα χείλη μας γάργαρο το γέλιο πρόδιδε την αθώα παιδικότητά μας. Σήμερα, τα παιδικά ποδαράκια συναγωνίζονται να χωρέσουν σε όσο το δυνατόν ψηλότερα και πιο αντιαισθητικά τακούνια. Παράλληλα, όμως, το εφηβικό χαμόγελο καλύπτεται από το έντονο κόκκινο κραγιόν και τα κοτσιδάκια στα μαλλιά αντικαθίστανται από ανταύγειες όλων των χρωμάτων. Η αθώα και φωτεινή ματιά έχει θολώσει από τη βιάση της να δει και να γνωρίσει όλα όσα ένας φυσιολογικός άνθρωπος γνωρίζει σταδιακά μέχρι το τέλος της ζωής του. Eχει θολώσει από τον καπνό του τσιγάρου, το αλκοόλ και την οθόνη.
Η συγκεκριμένη έρευνα, αλλά και γενικότερα οι εκτιμήσεις της επιστημονικής κοινότητας, προβλέπουν ότι πολύ σύντομα η χώρα μας θα γεμίσει από δυστυχείς ενήλικες, αιχμάλωτους σε συνήθειες και εξαρτήσεις που θα έχουν γνωρίσει ήδη από την πιο τρυφερή ηλικία τους. Μια ηλικία ξεγνοιασιάς, ζωντάνιας, καλής τρέλας και ανεμελιάς. Ηλικία και χρόνια που όποιος δεν ζήσει θα είναι στερημένος για όλη την υπόλοιπη ζωή του.
Ολοι έχουμε εστιάσει στην κρίση που περνάει το πορτοφόλι μας, το ψυγείο μας και οι νεοπλουτίστικες επιλογές μας, αποστρέφοντας το βλέμμα μας από την πραγματική κρίση, που επί της ουσίας προκάλεσε η ανεξέλεγκτη παροχή υλικών αγαθών, η έλλειψη επικοινωνίας με τους νέους, η διάλυση του σχολείου, η κατεδάφιση ορίων και φραγμών και η απουσία υγιών προτύπων. Τον τελευταίο, καθοριστικό ρόλο έχουν παίξει τα ΜΜΕ -για να αναγνωρίζουμε και το δικό μας μερίδιο ευθύνης.
Το θέμα είναι τι κάνουμε τώρα ως κοινωνία. Θα ξυπνήσουμε ή θα συνεχίσουμε να ζούμε εγκλωβισμένοι στο μικρόκοσμό μας; Μια νέα γενιά ανθρώπων χάνεται. Θα ενδιαφερθεί κανείς ή, θέτοντας και πάλι ως προτεραιότητα το ζήτημα των σπουδών και της επιβίωσης, θα επιλέξουμε για το παιδί μας τον εύκολο δρόμο της εξόδου από τη χώρα; Τα παιδιά , οι έφηβοι είναι εδώ. Μας μιλάνε, μας κοιτάνε, περπατάνε δίπλα μας. Τι ζητάνε; Την προσοχή μας και την φροντίδα μας. Ενα χάδι, μία τρυφερή κουβέντα. Να τους ακούσουμε και να τους δούμε. Οχι όπως θέλουμε εμείς, αλλά όπως θέλουν αυτοί. Είναι παιδιά, κι ένα παιδί δεν μπορεί να φταίει, ούτε να είναι κακό. Κάποιος το έμαθε, το δίδαξε, του άνοιξε το δρόμο για την παραβατική συμπεριφορά. Κάποιος το έπνιξε, χαρίζοντας του την απόλυτη ελευθερία που δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί.
Κι επειδή η παιδική και η εφηβική καρδιά πάντα είναι ανοιχτή και τείνει το χέρι, ελπίζοντας να πιαστεί απ' όπου αισθανθεί αγάπη και ασφάλεια, ας μην την προδώσουμε. Ας της επιτρέψουμε να χώσει τα ποδαράκια της στα γοβάκια της μαμάς και στις παντόφλες του μπαμπά. Αν και άβολα, μόνο εκεί θα αισθανθεί ασφάλεια και θα νιώσει θαλπωρή.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [22:01:01]