Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 16:09      4°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τα άλματα των άλλων, τα βήματα που δεν κάνουμε

Τα άλματα των άλλων, τα βήματα που δεν κάνουμε



Ας υποθέσουμε ότι αύριο το πρωί οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ τα βρίσκουν και αποφασίζουν για δικούς τους λόγους να μας χαρίσουν όλο το χρέος.
Μην αμφιβάλει κανείς ότι, ακόμη και σε μια τέτοια ονειρεμένη συνθήκη, με την αναχρονιστική διάρθρωση που έχει το πολλού ξεπερασμένο οικονομικό μοντέλο της χώρας, σε λίγα χρόνια θα είμαστε και πάλι υπερχρεωμένοι.
Δεν φταίει ο γιαλός, αυτός δεν είναι στραβός. Εμείς είμαστε που στραβά αρμενίζουμε κινδυνεύοντας σε μια φουρτούνα (όπως αυτή που διανύουμε) να πέσουμε στα βράχια.
Διανύοντας τον έκτο χρόνο μιας αδυσώπητης οικονομικής κρίσης δεν το έχουμε πάρει απόφαση ότι πρέπει να αλλάξουμε την οικονομία μας και κατ' επέκταση το κράτος μας, για να έχουμε μια υπολογίσιμη (βιωσιμότητας) θέση σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη υδρόγειο.
Ας μην κοροϊδευόμαστε πια. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε στο μέλλον με τους όρους του περασμένου αιώνα.
Αρκεί να σκεφτούμε πόσο δραματικά έχει αλλάξει ο κόσμος μας τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Μέσα σε μια μόλις γενιά, κατέρρευσε το (πρώην, πια) ανατολικό μπλοκ, γκρεμίστηκαν τα σύνορα που χώριζαν τη Δύση από την Ανατολή, νέες χώρες προέκυψαν στον παγκόσμιο χάρτη, και μαζί μ' αυτές αναδύθηκαν και νέες οικονομίες, η εξής μία: Η παγκοσμιοποιημένη.
Κι εμείς, τι κάνουμε; Μπορεί να αφήσαμε τη δραχμή για χάρη ενός ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, παραμένουμε ωστόσο προσκολλημένοι στο παρελθόν, στη δεκαετία του 1980, στα χρόνια της Σοβιετικής Ενωσης, αδυνατώντας να εναρμονιστούμε με την πραγματικότητα της σημερινής Ρωσίας και της καπιταλιστικής Κίνας.
Και θα ήταν αυτή η εμμονή ένας Δονκιχωτικού τύπου ρομαντισμός, αν δεν είχε ένα τεράστιο και ασήκωτο κόστος για εμάς και τα παιδιά μας.
Κατά συνέπεια, οφείλουμε έστω και τώρα να ακολουθήσουμε τα κελεύσματα της εποχής μας, προχωρώντας στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, στις αναγκαίες και ρηξικέλευθες τομές για να κάνουμε την οικονομία μας εν πρώτοις βιώσιμη και στη συνέχεια ανταγωνιστική.
Κι επειδή οι μεταρρυθμίσεις είναι μια «καραμέλα» που μασάμε διαρκώς, χωρίς να τις προσδιορίζουμε επακριβώς, να σημειώσουμε ότι αυτές δεν συνιστούν μια γενική και αόριστη έννοια. Εχουν συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Το άνοιγμα των λεγόμενων «κλειστών» επαγγελμάτων, η εξάλειψη της γραφειοκρατίας και των εμποδίων που εγείρονται στον ανταγωνισμό, ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης με την άρση της μονιμότητας στην κρατική μηχανή και με τη στελέχωση της με τεχνοκράτες και με μάνατζερ… περγαμηνών, εννοείται με αμιγώς αξιοκρατικά κριτήρια και με ισχυρά οικονομικά κίνητρα, είναι μερικά από τα αυτονόητα που δεν λέμε να υιοθετήσουμε στην πράξη.
Οχι τίποτα άλλο, αλλά είναι πραγματικά κρίμα αν σκεφτείς ότι χώρες που είχαν «προσκυνήσει» κάποτε στον λεγόμενο υπαρκτό σοσιαλισμό δεν είχαν κανένα πρόβλημα, κανέναν ενδοιασμό, να περάσουν στην αντίπερα όχθη, κάνοντας ένα τεράστιο άλμα. Οχι, απλώς, μερικές μικρές περπατησιές. Αυτές που δεν τολμάμε εμείς (ακόμη) να κάνουμε…





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:09:38]