Τρίτη 23 Μαΐου 17:59      14°-24° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σαν να διασχίζεις άγνωστο ναρκοπέδιο

Σαν να διασχίζεις άγνωστο ναρκοπέδιο



Ας είμαστε ειλικρινείς, διαπιστώνοντας το αυτονόητο. Οι συμπολίτες μας που επιμένουν σε μια πόλη - «ζούγκλα» (και) για τους ποδηλάτες να χρησιμοποιούν ως μέσο μεταφοράς το ποδήλατό τους, αξίζουν τον πραγματικό σεβασμό μας.
Ταυτόχρονα, όμως, είναι και άξιοι θαυμασμού για το γεγονός ότι με την προσήλωση τους στη χρήση του ποδηλάτου θέτουν (πιθανότατα εν γνώσει τους) σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα τους.
Βέβαια, μετά την παράδοση κοινόχρηστων ποδηλάτων στην κυκλοφορία, είναι προφανές ότι περισσότεροι ακόμη Πατρινοί καθώς και άλλοι μόνιμοι κάτοικοι αυτής της πόλης θα μπουν στον ίδιο πειρασμό. Αξίζει, όμως, το σχετικό ρίσκο;
Απερίφραστα θα έδινα μια αρνητική απάντηση. Και όχι γιατί δεν θα έπρεπε, και δεν θα πρέπει, να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας στο ποδήλατο ως μια ικανοποιητική εναλλακτική επιλογή για να διανύουμε κοντινές αποστάσεις εντός της Πάτρας και των περιχώρων της. Κάθε άλλο.
Το ποδήλατο είναι ένα φιλικό προς το περιβάλλον μέσο μεταφοράς, χωρίς δεύτερη συζήτηση. Όμως απαραίτητη προϋπόθεση είναι να κινούμαστε μ' αυτό σε μια εξίσου οικεία προς το περιβάλλον πόλη.
Οποια ή όποιος πιστεύει ότι η Πάτρα μοιάζει στο ελάχιστο με τη Βαρκελώνη ή με το Αμστερνταμ ( έχοντας κάνει μια γνωριμία μαζί τους) ας σηκώσει το χέρι. Δεν το σηκώνει κανείς; Εχετε δίκιο. Σε καμία των περιπτώσεων η Πάτρα δεν τους μοιάζει. Πώς θα μπορούσε μια πόλη που δεν έχει αλλάξει, δεν έχει «ανανεωθεί» πολεοδομικά τις τελευταίες δεκαετίες, να σταθεί ισάξια δίπλα τους;
Και να ήταν μόνο ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις που μας βάζουν γυαλιά, κάτι πήγαινε κι ερχόταν. Εδώ, ακόμη και στην περιφερειακή «γειτονιά» μας, υπάρχουν μικρότερες πόλεις (επί παραδείγματι το Μεσολόγγι) που έχουν κάνει με το ποδήλατο χιλιόμετρα μπροστά!
Ιδού, λοιπόν, γιατί και στη συγκεκριμένη περίπτωση βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο.
Σε ένα αστικό πολεοδομικό συγκρότημα που δεν έχει, όχι ποδηλατοδρόμους αλλά ούτε καν σύγχρονους δρόμους της προκοπής, προτεραιότητα μας θα έπρεπε να είναι η απόκτηση των σχετικών υποδομών ή τουλάχιστον η μέγιστη δυνατή βελτίωση αυτών που έχουμε.
Επειδή, όμως, λόγω του οικονομικού τούνελ στο οποίο έχουμε μπει και δεν λέμε να βγούμε, τέτοια ώρα τέτοια λόγια, ας πάμε στο εφικτό. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το να κυκλοφορήσουμε με τα κοινόχρηστα ποδήλατα, εάν κι εφόσον τα πάρουμε στα χέρια μας, εκεί όπου πρέπει και όπως πρέπει.
Τουτέστιν, στους μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού «ποδηλατοδρόμους» κι ελεύθερους χώρους που διαθέτουμε, όπου στα όρια τους η χρήση του ποδηλάτου δεν θα είναι μια άσκηση που προσιδιάζει σε διάσχιση ενός μη χαρτογραφημένου ναρκοπέδιου.
Διότι σε αντίθετη περίπτωση μιλάμε για μια πραγματική πρόκληση που απευθύνεται μόνο σε όσες κι όσους έχουν ανεβασμένη αδρεναλίνη ή τουλάχιστον θέλουν να την εξυψώσουν σε συνθήκες κυκλοφοριακής αναρχίας.
Δικαίωμά τους ασφαλώς αυτό, άλλωστε ο καθένας ορίζει τη ζωή του όπως θέλει…






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [17:59:16]