Πέμπτη 23 Μαρτίου 16:27      6°-22° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η εικόνα μιας χώρας που χάνει…

Η εικόνα μιας χώρας που χάνει…



Η αλήθεια είναι ότι κοντεύουμε να ξεχάσουμε πώς είναι να ζει κανείς σε μια χώρα που δεν βολοδέρνει στα νερά της κρίσης.
Μια κανονική χώρα, δηλαδή, που δεν ξυπνάς Δευτέρα πρωί ζαλισμένος απ' τα χαστούκια των νέων μέτρων -τα μέτρα πάντα είναι νέα, καθώς τα παλιά ποτέ δεν αποδίδουν…- ούτε η επιβίωση πρέπει ντε και καλά να χρωματίζεται απ' τη λέξη «αγώνας».
Βαρύς ο λογαριασμός, έγραψε προχθές η «Πελοπόννησος». Και ο λογαριασμός συνήθως έρχεται ως οφειλή που πρέπει να ξοφλήσεις για κάτι που απέκτησες.
Στην Ελλάδα, εν τούτοις, την τελευταία εξαετία οι κατά συρροή λογαριασμοί μοιάζουν με ποσά αχρεωστήτως καταβληθέντα, όπως λένε οι δικηγόροι.
Ποσά που απαιτούνται και καταβάλλονται χωρίς να αντιστοιχούν σε κάποια ουσιώδη ανταπόδοση. Ούτε καν στη μικρή αλλά τόσο σπουδαία παροχή μιας κάποιας ελπίδας. Μιας αχτίδας φωτός στην άκρη του τούνελ.
«Κουράστηκα να βλέπω την Ελλάδα να χάνει», λέει ο Παύλος, με καταγωγή απ' την Ηλεία, 26 χρόνια μετανάστης στον Καναδά. Τον συναντούμε σ' ένα εστιατόριο πάνω στον αυτοκινητόδρομο που συνδέει την Οττάβα με το Μόντρεαλ.
Σε αντίθεση μ' εμάς, ο Παύλος ζει σε μια κανονική χώρα. Και ζει μια κανονική ζωή. Οχι εύκολη, ούτε ρόδινη και ανέφελη. Εργάζεται και αμείβεται όπως πρέπει ν' αμειφθεί και στην ώρα που πρέπει ν' αμειφθεί.
Παραπονιέται για τους υψηλούς φόρους που πληρώνει στον Καναδά και για τον αυστηρό χαρακτήρα των συστημάτων.
Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι ζει σ' ένα καλά οργανωμένο περιβάλλον. Οι νόμοι ισχύουν για όλους, οι πάντες πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν, οι ευκαιρίες δεν ξεχωρίζουν πρόσωπα και εθνικότητες, παρά μόνο δεξιότητες, φιλοδοξίες και περγαμηνές.
Το δε κράτος δεν διαστέλλεται στο όνομα καμίας κομματικής ή πελατειακής λογικής, ούτε υπονομεύει, αποθαρρύνει η δαιμονοποιεί τη μικρή, μεσαία ή μεγαλύτερη επιχειρηματικότητα.
Δεν πρόκειται για εξιδανίκευση μιας χώρας που στηριζόμενη, κυρίως, στις πλάτες των εκατομμυρίων μεταναστών που συνέρρευσαν εδώ, αναδείχθηκε μέσα σε λίγες δεκαετίες σε παγκόσμια οικονομική δύναμη.
Πρόκειται, πολύ περισσότερο, για έναν ύμνο στην κοινή λογική. Ισονομία, ίσες ευκαιρίες, αξιοκρατία, φορολογική δικαιοσύνη, ανοικτή οικονομία, ισχυρός τραπεζικός τομέας, όλα μαζί λειτουργούν σαν στέρεοι πυλώνες που κρατούν ακμαία και καταναλωτικά ζωηρή την μεσαία τάξη.
Και μαζί κρατούν χαμηλά την ανεργία, βιώσιμο το ασφαλιστικό σύστημα και ψηλά τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.
Τρωτά υπάρχουν, ανορθογραφίες στο σύστημα επίσης, αλλά ο γενικός κανόνας είναι η διατήρηση των μεσαίων στρωμάτων σε θέση οικονομικής ισχύος ώστε απ' την κίνηση του χρήματος να χτίζονται τζίροι, να δημιουργούνται θέσεις εργασίας, να εισπράττει φόρους του κράτος.
Αλήθεια, τι απ' όλα αυτά μας διαφεύγει; Τι δεν καταλαβαίνουμε όλα αυτά τα χρόνια που παγιδευμένοι σ' έναν λαβύρινθο, ψάχνουμε ανεπιτυχώς έξοδο;
Και τι μας εμποδίζει, πλάι στις «έκτακτες συνθήκες», να δημιουργήσουμε εξίσου επείγοντες όρους αναθέρμανσης της οικονομικής δραστηριότητας;




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:27:46]