Τρίτη 17 Ιανουαρίου 07:03      3°-10° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κόψε κάτι, κ. Λίνεκερ

Κόψε κάτι, κ. Λίνεκερ



Μεσημέρι Τετάρτης: Η Παναχαϊκή παίζει με τη Λαμία, με ελάχιστους παίκτες. Η περίφημη ρήση του Λίνεκερ ότι στο ποδόσφαιρο παίζουν έντεκα εναντίον έντεκα δεν ισχύει απόλυτα στην περίπτωσή μας. Εχουμε αρκετούς παίκτες, αλλά όχι όσους χρειάζεται. Θα πείτε, τώρα με την κρίση, πολλές επιχειρήσεις και υπηρεσίες τη βγάζουν με λιγότερο προσωπικό από αυτό που θα επιβαλλόταν για να βγει το πρόγραμμα. Αρα, ας το καταπιούμε. Δεν βλέπεις παραέξω τι γίνεται;
Με τη Λαμία, λοιπόν. Θέμα, ασφαλώς, η νίκη. Σκοπός να διατηρήσουμε κάποιες λίγες ελπίδες να αποφύγουμε τον υποβιβασμό. Από τη Β΄Εθνική στην Γ'. Η Β΄Εθνική, στο μεταξύ, είναι μια ημιδιαλυμένη κατηγορία. Κάποιες ομάδες δεν τα έβγαλαν πέρα ως εταιρείες και αποκλείστηκαν. Είναι αυτές που περνάμε. Η δική μας επίσης υπέστη αφαίρεση βαθμών, όλο κάποιο χαρτί μας έλλειπε. Ζητούν κι ένα σωρό δικαιολογητικά, πολλή γραφειοκρατία. Σημειωτέον ότι η ομάδα έδειξε να έχει καλούτσικο σύνολο, αλλά υπονομεύθηκε από την οικονομική της βάση. Ο άνθρωπος που την αγόρασε δεν είχε φόντα να τη συντηρήσει. Γιατί την ανέλαβε; θα ρωτήσει κανείς. Δεν είναι καν πατρινός. Η εντοπιότητα, βέβαια, έχει ξεπεραστεί ως ηθικό κώλυμα στο ποδόσφαιρο, παγκοσμίως. Σεϊχηδες από την Αραβία αγοράζουν τη Μάντσεστερ Σίτι ή την Αρσεναλ. Μας αγόρασε κι εμάς, λοιπόν, ένας ξένος άνθρωπος, που απλώς έτυχε να μην είναι σεϊχης. Δεν τα φέρνει σε όλους δεξιά η ζωή.
Η Παναχαϊκή δεν παίζει στην Πάτρα. Η καχεξία της δεν της επιτρέπει να έχει καν δυνατότητα πρόσβασης σε έναν από τους δύο προσφερόμενους αγωνιστικούς χώρους της πόλης. Ετσι, χρησιμοποιεί τη Ναύπακτο ως έδρα. Η μετακίνηση αυτή μας θύμισε τις ταμπέλες "ταξί, έδρα Ναύπακτος", αλλά ο συνειρμός είναι άστοχος. Τα ταξί άλλωστε χωρούν μέχρι 4-5 άτομα, ενώ εμείς είμαστε περισσότεροι. Χρησιμοποιούμε στο κείμενο α' πληθυντικό πρόσωπο, αλλά μάλλον από κεκτημένη ταχύτητα. Εχει πληθύνει πολύ ο φίλαθλος κόσμος στην πόλη που δεν εκφράζεται ποδοσφαιρικά από κάποιον τοπικό σύλλογο, ούτε καν από την Παναχαϊκή. Τώρα μιλάς γι' αυτήν σε τρίτο πρόσωπο. Είναι "η Παναχαϊκή", όπως λέγαμε "η Ηλεκτρονική", πριν κλείσει. Δεν ισχύουν τα "παίζουμε, κερδάμε, σκίσαμε, μας σκίσανε, πατώσαμε, ρουφήξαμε, τη βάψαμε, νικήσαμε και δείραμε" του παρελθόντος. Ακόμα χειρότερα: Δεν φαίνεται αυτό να νοιάζει κανέναν. Είναι ένας θάνατος με τον οποίο εξοικειωθήκαμε. Και όχι ο μόνος.
Παλιοί οπαδοί της ομάδας συναντώνται και κουνάνε το κεφάλι τους. "Μας κόψανε το ποδόσφαιρο" είναι η φράση που εκφέρουν, κουνώντας το κεφάλι. Ποιοί είναι "αυτοί" που το έκαναν αυτό; Είναι όσοι ανέλαβαν τις τύχες της ομάδας από τότε που αποβλήθηκε από την Α' Εθνική. Εννοούνται οι κ.κ. Μακρής και Κούγιας, κατά βάση- από τον τωρινό κανείς δεν περίμενε κάτι αξιόλογο- που ήταν δύσκολο να αποτύχουν τόσο πολύ όσο απέτυχαν, ειδικά ο πρώτος, που έβγαλε ένα σκασμό λεφτά στην Αυστραλία, κάτι που σου εμβάλλει την υποψία ότι η Αυστραλία είναι ένα παράξενο κράτος.
Στην πραγματικότητα, καθώς τυχαίνει ανάλογη να είναι η κατάσταση ομάδων με ιστορία όπως ο ΟΦΗ, ο Ολυμπιακός Βόλου, η Δόξα Δράμας, ο Εθνικός, ενώ η περίπτωση ομάδων όπως ο Ηρακλής, ο Αρης, η ΑΕΚ, ο Πανιώνιος πρόκειται για τεχνητή, καταχρηστική νεκρανάσταση, αυτό που φαίνεται να συμβαίνει, ξεπερνάει τη σφαίρα της Παναχαϊκής. Στην ουσία είναι κατεστραμμένο το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα. Μπορούμε να το αποδώσουμε στην κρίση, αλλά ποιός είπε ότι το '60 που όλες οι προαναφερθείσες ομάδες έπαιζαν ωραία μπαλίτσα στην μεγάλη κατηγορία, ήταν καλύτερα τα οικονομικά του κράτους και της κοινωνίας; Αυτό που ίσως συμβαίνει είναι δεν είναι εύκολο να συντηρείς ποδοσφαιρικό σύστημα υψηλών επαγγελματικών απαιτήσεων. Είναι πολύ έντεκα παίκτες, μίστερ Λίνεκερ. Ισως πρέπει να αναθεωρηθεί ο κανονισμός: Να παίζουν λιγότεροι και χωρίς χορτάρι, το οποίο θέλει πότισμα, κλάδεμα και βοτανικής τάξεως περιποίηση. Επιπλέον, γιατί να φοράμε φανέλες στους παίκτες; Διαφήμιση για το στήθος δεν υπάρχει. Ο αριθμός μπορεί να βάφεται στην πλάτη. Τόσο τατουάζ κάνουν οι νέοι, δεν χάλασε ο κόσμος να βάλουν κι ένα "8". Λεφτά θα γλυτώσουμε.
Από την άλλη, θα μπορούσαμε να κρατήσουμε κανονισμούς και ενδυμασία όπως πριν, αλλά το σπορ να ξαναγίνει ερασιτεχνικό. Αγνά πράγματα, κλωτσίδι, βρισίδι, κατάγματα βρεγματικών, παραπομπές σε αυτόφωρο, ξεκατίνιασμα μανάδων- με την εξαίρεση της Εορτής της Μητέρας- βεντέτες και ξουραφιές μεταξύ οπαδών. Να μια ωραία επιστροφή στην κοιτίδα των εθίμων και των ηθών που χαρακτήριζαν την νεοελληνική παράδοση. Σούπερ Λιγκ κι αηδίες. Τι καταλάβαμε; Παίκτες που είναι αδύνατο να θυμηθείς τα επώνυμά τους. Μπορείς να βρίσεις τη μάνα παίκτη που δεν ξέρεις πώς λέγεται; Θα πεις, οι παλιοί το ξεπερνάγανε αυτό. Βλέπανε τον παίκτη με το "3", και φωνάζανε: "Τρίο, η μάνα σου ρε.....".
Τουλάχιστον, η Γέφυρα κάνει έκπτωση άμα περνάει αποστολή με 10-12 ανθρώπους; Για πεταχτείτε ένας να ρωτήσει. Με λεωφορείο να πεταχτεί. Η βενζίνη είναι ακριβή.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:03:41]