Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 07:56      4°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Διονύσης Καρατζάς: «Πρέπει να κρατήσουμε τη μέσα μας ελευθερία»

Διονύσης Καρατζάς: «Πρέπει να κρατήσουμε τη μέσα μας ελευθερία»



Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη
Το καναρίνι, στη βεράντα του, υμνεί τη μεθυστική άνοιξη, ενώ ο Διονύσης Καρατζάς, καθισμένος στο περιστοιχισμένο από βιβλιοθήκες γραφείο του, μιλάει στην «ΠτΚ» για τη νέα του ποιητική συλλογή, τα προσεχή του σχέδια, το δυσοίωνο σήμερα. Εκφράζει τον θυμό του για τη συμπεριφορά της Ευρώπης, πιστεύει στη δύναμη της τέχνης, προτρέπει στη διατήρηση της εσωτερικής ελευθερίας και καλεί σε εγρήγορση.
«Ακοιμήτων» ο τίτλος της νέας σας ποιητικής συλλογής. Μιλήστε μας γι' αυτή.
Κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2015 από τον ανερχόμενο αθηναϊκό εκδοτικό οίκο «Μετρονόμο». Εχει φωτογραφίες της Μαρίας Κοσσυφίδου, μία έγχρωμη στο εξώφυλλο και δύο ασπρόμαυρες μέσα, που το χωρίζουν σε δύο ενότητες.
Μ' αρέσει να ανατρέχω σε βιογραφίες αγίων. Μου τράβηξε, λοιπόν, το ενδιαφέρον η βιογραφία ενός ανθρώπου που είχε μονάσει στη Μονή των Ακοιμήτων, η οποία ονομάστηκε έτσι γιατί οι μοναχοί προσεύχονταν αδιάλειπτα νυχθημερόν. Εγραψα το ποίημα της συλλογής «Στον λόφο των ακοιμήτων», αλλά κράτησα για τον τίτλο τη γενική της ιδιότητας, όπως τη λέμε εμείς οι φιλόλογοι, που εκφράζει αυτή τη διαρκή εγρήγορση. Μήνυμα επίκαιρο, θαρρώ, λόγω της κρίσης. Την εγρήγορση, ως δημιουργός, θέλω να την υιοθετούμε, τόσο υπό την εξωτερική πίεση όσο και σε προσωπικό επίπεδο.
Μια ιδιομορφία του «Ακοιμήτων» είναι η πεζόμορφη δομή των ποιημάτων. Με ενδιέφερε περισσότερο η ένταση της ποιητικής δύναμης να δοθεί στο σύνολο κι όχι στη λέξη. Διότι, μοιραία στον στίχο, είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, δημιουργός και αναγνώστης προσέχουν τη λέξη. Εδώ ήθελα η λέξη να ενταχθεί σε μια συλλογική ευαισθησία και έκπληξη. Το θέμα στην ποίηση είναι να συγκινείς. Κι όταν λέω συγκίνηση εννοώ τη μέθεξη. Να δημιουργηθεί μια προϋπόθεση έκστασης, να φύγεις από μια στάση ζωής, να δεις αλλιώτικα τα πράγματα. Για μένα, συστατικά της ποίησης είναι η έκσταση και η έκπληξη.

Η συλλογή σας περιλαμβάνει ποιήματα (π.χ «Ισοδύναμος πόνος», «Κριός καιρός»), στα οποία αντανακλάται ο σημερινός ζόφος.
Ναι, κάποια ποιήματα έχουν καθαρά πολιτικό περιεχόμενο, τονίζω το «καθαρά» για να προσδιορίσω τη διαφορά μεταξύ κομματικού και πολιτικού. Ζούμε σε μια εποχή που έχει πάψει να λειτουργεί η πολιτική ως σύστημα και έχει υποκατασταθεί από την οικονομία. Ανατριχιάζω όταν ακούω «πάση θυσία ευρώ». Προς Θεού, δεν υπονοώ την έξοδο, αλλά εμείς μεγαλώσαμε με τα «νυν υπέρ πάντων αγών», «υπέρ πίστεως και πατρίδος». Δείχναμε ως λαός την προθυμία μας να θυσιαστούμε για αξίες. Και τώρα δηλώνουμε πρόθυμοι να θυσιαστούμε για κέρματα. Θεοποιήθηκε η οικονομία. Και αυτό είναι βαρβαρότητα για μένα. Να διαπαιδαγωγήσουμε, δηλαδή, τους νέους με βάση το «πάση θυσία ευρώ», «πάση θυσία η τσέπη». Αν ήμουν τώρα στην εκπαίδευση δεν θα μπορούσα να διδάξω. Δίδασκα στους μαθητές περί Ευρωπαϊκής Ενωσης, που ιδρύθηκε με αρχές την αλληλεγγύη, την ισοτιμία. Και ξαφνικά βλέπω ότι εμείς, θεωρητικά ισότιμοι, αντιμετωπιζόμαστε ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Το χρέος μας δεν σημαίνει τον εξευτελισμό μας. Δεν είμαστε συνεπείς, σύμφωνοι, αλλά, τελικά, ο όλος προβληματισμός περιορίζεται στο πώς θα βρούμε χρήματα και ξεχνάμε το πώς θα διαμορφώσουμε συνειδήσεις υπεύθυνων και ελεύθερων πολιτών με βάση το Σύνταγμα, που είναι και ο στόχος της εκπαίδευσης. Εχουν γίνει πολλά στην Ευρώπη, γι' αυτό θυμώνω.

Κι εδώ τίθεται το χιλιοειπωμένο: Γιατί δεν βγαίνουν να διαμαρτυρηθούν οι πνευματικοί άνθρωποι;
Κατ' αρχάς, να άρουμε μια παρεξήγηση ως προς αυτό, γιατί πιστεύω ότι το πολιτικό σύστημα επικαλείται τους πνευματικούς ανθρώπους στα αδιέξοδα ως «πρώτων βοηθειών». Υποκριτικά. Διότι αν ανταποκριθούμε στην πρόσκλησή τους, και βγούμε να μιλήσουμε, σίγουρα με αυτά που θα πούμε θα βρεθούμε απέναντι από την εξουσία. Η τέχνη συστατικό της στοιχείο έχει την ελευθερία. Ο δημιουργός είναι παρών διαρκώς με το έργο του. Η έκδοση έργου είναι παρέμβαση, δεν χρειάζεται να βγάλω μεγάφωνο. Η τέχνη έχει αφυπνιστικό ρόλο κι όχι καταστατικό, όπως η πολιτική.

Κι εμείς, πόσο ελεύθεροι νιώθουμε υπό τις παρούσες πιεστικές συνθήκες;
Τα εξωτερικά προβλήματα νομίζουμε ότι μας διαλύουν. Πρέπει να πιστέψουμε ότι διαλύουν μονάχα τις συμβάσεις της καθημερινότητας, αλλά την ψυχή δεν μπορούν να την αγγίξουν. Ιστορικά το λέω. Εμβληματικός ο τίτλος του Σολωμού. «Ελεύθεροι πολιορκημένοι». Τους πολιορκούσαν, αλλά εκείνοι ήσαν ελεύθεροι. Ετσι κι εμείς σήμερα. Πιεζόμαστε, άλλα πρέπει να κρατήσουμε την ελευθερία μας μέσα μας. Είμαι αισιόδοξος, πάντως, ότι υποσυνείδητα, αρχικά, και συνειδητά, αργότερα, θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, με την έννοια ότι ερχόμαστε πιο κοντά πια. Ζητάμε τη ζεστασιά, την ανθρώπινη επικοινωνία, το χάδι…



Οταν η ποίηση συναντά τη μουσική
«ΦΥΛΑΞΑ Τ' ΟΝΕΙΡΟ»
Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε διπλό σιντί με έργα του Μίκη Θεοδωράκη που τιτλοφορείται «Φύλαξα τ' όνειρο». Οι πρωτοτυπίες αυτού του εγχειρήματος είναι κατ' αρχάς η πρωτοβουλία της Μαρίας Φαραντούρη να καλέσει τρεις νεότερους ερμηνευτές, τον Σωκράτη Μάλαμα, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και τον Γιάννη Χαρούλη. Η δεύτερη πρωτοτυπία είναι ότι διάλεξαν αυτοί τραγούδια και η τρίτη ότι έκαναν δικές τους ενορχηστρώσεις. Εχω την τιμή να συμπεριλαμβάνονται δύο τραγούδια μου σε αυτό το σιντί, τα οποία επέλεξε και ερμηνεύει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ενώ μια επιπλέον τιμή είναι ότι ο τίτλος του σιντί «Φύλαξα τ' όνειρο» είναι και ο τίτλος ενός εκ των δύο τραγουδιών μου που περιέχονται σε αυτό. Το δεύτερο είναι το «Δέντρα νερού» από τον κύκλο τραγουδιών «Τα λυρικώτερα».

ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ…
… πραγματοποιείται, απόψε (σ.σ. Κυριακή 24 Απριλίου), μία παράσταση με τρία συμφωνικά έργα του Μίκη Θεοδωράκη, τα οποία θα ερμηνεύσει η Καμεράτα υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου. Πρόκειται για τη «Ραψωδία για βαρύτονο και ορχήστρα εγχόρδων» βασισμένη σε ποίηση δική μου, το «Τροπάριο της Κασσιανής» και την «Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν». Η «Ραψωδία για βαρύτονο και ορχήστρα εγχόρδων» ξαναπαίχτηκε στο Μέγαρο το 2013, και ο Θεοδωράκης τη χαρακτηρίζει ως «κύκνειο άσμα» του. Μάλιστα έχει πει: «Η συνάντηση της μουσικής μου με την ποίηση του Διονύση Καρατζά ''Τα πρόσωπα του ήλιου'', ''Ως αρχαίος άνεμος'', ''Η Βεατρίκη στην οδό Μηδέν'' και ''Τα λυρικώτερα'' με οδήγησε στη μεγάλη στροφή του μουσικού μου έργου που τη χαρακτήρισα με τη φράση ''Λυρικός βίος''. Προφανώς γιατί σήμαινε κάτι πολύ περισσότερο από την ιδιότητά μου ως συνθέτη Δεν έγινε τυχαία η επιλογή των οργάνων -εγχόρδων- και της μουσικής για ένα έργο τόσο μεγάλης σημασίας για μένα. Γιατί αποφάσισα με αυτό το κύκνειο άσμα να τα παίξω όλα για όλα. Ή του ύψους ή του βάθους».
ΝΕΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Προς το καλοκαίρι θα κυκλοφορήσει ένα νέο σιντί σε μουσική του Πέτρου Σατραζάνη από τη Θεσσαλονίκη. Είναι η πρώτη του δουλειά πάνω σε ποίηση δική μου. Τίτλος της «Ετσι κι αλλιώς» και θα περιλαμβάνει ποιήματα του «Πότε μίλα πότε φίλα», που εκδόθηκε το 2002.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ, ΣΤΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΩΔΕΙΟ
Στις 25 Ιούνιου, το Μουσικό Εργαστήρι του Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πατρών, με πρωτοβουλία του Νίκου Μπαλή, τον οποίο, μάλιστα, είχα μαθητή παλιά, διοργανώνει στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας μια μεγάλη συναυλία, της οποίας το πρώτο μέρος θα αναφέρεται σε μένα με τραγούδια που έχει μελοποιήσει ο Νίκος Μπαλής με συνεργάτες του και θα ερμηνεύσει η Μαρία Ρούτση. Θα ακουστούν πρώτη φορά, με την προσδοκία κάποια στιγμή να βγουν σε σιντί. Το δεύτερο μέρος θα είναι αφιέρωμα στον Κώστα Τριπολίτη, ο οποίος και θα παρευρεθεί στη συναυλία.


ΣΥΝΕΠΩΣ Η ΤΕΧΝΗ…
…μπορεί να δώσει νόημα και αξία στη ζωή. Η ουσιαστική απελευθέρωσή μας θα γίνει με το να εντρυφήσουμε στην τέχνη. Να χαρούμε. Και η τέχνη προσφέρει μεγάλη χαρά όταν αφεθούμε.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:56:49]