Τρίτη 28 Μαρτίου 03:34      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αφέντης και σκύλος

Αφέντης και σκύλος



Δευτέρα του Πάσχα, νότια λιμενική ζώνη της Πάτρας. Πολλοί περιπατητές και πολλά σκυλιά. Άλλα λυτά και άλλα δεμένα. Ολα φιλήσυχα. Περπατάει το αφεντικό, από κοντά κι ο σκύλος. Κάποιες φορές ένας σκύλος διασταυρώνεται με έναν άλλο σκύλο. Εκεί, μπορεί να έχουμε ένα θέμα, ανάλογα με τη ράτσα, τον χαρακτήρα του ζώου, την εκπαίδευσή του και την γενικότερη συμπεριφορά του αφεντικού. Πίσω από ένα νευρικό σκυλί, πολύ συχνά βρίσκεται ένα οικιακό κλίμα πολλών εντάσεων.
Αυτές οι παρατηρήσεις έρχονται αυθόρμητα, με τη θλιβερή αφορμή του αποτρόπαιου θανάτου ενός νηπίου από τα δόντια αφηνιασμένων ροτβάιλερ. Το περιστατικό είναι πολύ βεβαρημένο για να το πιάσουμε σαν αφορμή να ξιφουλκούμε, οι μεν υπέρ της κατοχής ζώων, οι δε εναντίον. Υπάρχει, εδώ, αναμφίβολα μια βαρύτατη αμέλεια και μια πελώρια ηθική ευθύνη. Θα την αναζητήσουν οι δικαστές. Διαισθητικά, ωστόσο, εμείς μπορούμε να πούμε ότι το φρικτό αυτό δυστύχημα συνδέεται με τον λόγο για τον οποίο ο γείτονας διατηρούσε τόσα σκυλιά στο σπίτι. Επίσης, με τον τρόπο που τα διατηρούσε.
Ποιός είναι ο λόγος για τον οποίο "παίρνουμε έναν σκύλο"; Για συντροφιά. Από ανάγκη για προεξασφαλισμένη αγάπη: Ο σκύλος αγαπάει όποιον τον ταϊζει και δεν κάνει απιστίες ούτε αχαριστίες ούτε ψυχρότητες. Είναι χειριστικά ευκολότερος από ότι ένας άνθρωπος, μόνο που ένας άνθρωπος καταλαβαίνει από όρια, ενώ ο σκύλος όχι πάντα. Αλλος πάλι θέλει έναν σκύλο- αγωγό ανεπίδοτων φορτίων τρυφερότητας. Αλλος θέλει το ζώο για ασφάλεια. Αλλος για φιγούρα. Αλλος για να τραβήξει κορίτσια. Αλλος, σαν προέκταση προσωπικότητας και για κάλυψη δικών του κενών. Φαντασιώνεται ότι η χάρη ή η ρώμη του ζώου προβάλλει πάνω του και του μεγαλώνει τον ίσκιο. Αλλος ψάχνει για αδέσποτα γιατί έχει μέσα τον Αγιο Φραγκίσκο. Και ψάχνει εναγώνια να κάνει το καλό, καταθέτοντας τρυφερά τη διαμαρτυρία του που στον κόσμο δεν υπάρχει η καλωσύνη και επειδή εν τέλει η ζωή έχει σκληράδα και απαιτήσεις που ξεπερνάνε την ψυχική μας αντοχή.
Ολα αυτά είναι ανθρώπινα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι δεν είναι μόνο η κατοχή σκύλου τεκμήριο συνδρόμων και απωθημένων. Αλλος δεν έχει σκύλο, αλλά το τσούζει. Αλλος τρώει βουλιμικά. Αλλος γυμνάζεται εκνευριστικά. Αλλος νεάζει κωμικά. Αλλος κοντράρει τη γήρανση, εξευτελιστικά.
Αυτό, ωστόσο, που παρατηρεί κανείς είναι πόσο όσο μας την πέφτουν οι εποχές, τόσο εντείνεται το φαινόμενο των αλλόκοτων συμπεριφορών γύρω μας ή και στον εαυτό μας. Βγαίνεις μια βόλτα και πέφτεις πάνω σε μια τοιχογραφία από παράδοξα όντα, όμοια με αυτήν που προσδιόρισε τον ανθρωπολογικό-βιωματικό χάρτη του Φελίνι στο "Αμαρκορντ". Και σίγουρα οι άλλοι ανιχνεύουν μια παραξενιά πάνω σου, τη οποία, εσύ, με τη σειρά σου, έχεις καθιερώσει σαν μια χαρά επιλογή.
Η ιστορία με την κατοχή ζώου προσφέρεται για πολλά συνέδρια ψυχογραφικού ενδιαφέροντος. Στην περίπτωση των πολλών ροτβάιλερ ίσως θα βλέπαμε έναν άνθρωπο πολύ φοβισμένο ή που θέλει απεγνωσμένα να γίνει φοβιστικός. Εν τέλει έγινε. Η επιλογή του όμως προκάλεσε έναν φρικτό θάνατο. Δεν θα το ήθελε αυτό, αλλά δεν πέρασε από το μυαλό του ότι θα μπορούσε να το προκαλέσει. Ή του πέρασε, αλλά αδιαφόρησε. Ωχ αδελφέ. Σε μένα θα τύχει;
Διερωτάσαι: Ισως θα έπρεπε πριν πάρουμε δίπλωμα οδήγησης, πριν πάρουμε σκύλο, πριν αγοράσουμε όπλα κυνηγίου, να μας περνάνε από ένα βαρύ ψυχολογικό τεστ. Ισως έτσι να προλαμβάνονταν κάποιες τραγωδίες. Αλλά σε μια εποχή με τόσο "αρπαγμένο" κόσμο, τι να σου προλάβουν οι ψυχολόγοι, οι ψυχίατροι, οι κοινωνικοί λειτουργοί. Αντί για τον αστυνόμο της γειτονιάς, θα χρειαζόταν ο ψυχίατρος υπηρεσίας, σε κάθε οικοδομικό μπλοκ. Εντάξει, όλοι έχουμε αρπάξει λίγο ή πολύ, αλλά κάποιες συμπεριφορές φωνάζουν ότι κάτι βαρύτερο συμβαίνει σ' αυτό το σπίτι.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [03:34:01]