Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 21:15      11°-17° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το νερό του υδραγωγείου

Το νερό του υδραγωγείου



Κόπασε ο θόρυβος. Μπορούμε τώρα να δούμε το ερώτημα πέρα από το αίτιο της απεργίας. Αίτιο, οι κυβερνητικές αποφάσεις ως προς τα ασφαλιστικά των δημοσιογράφων. Το ερώτημα, που αφορά την πολιτεία και την κοινωνία, είναι η άποψή τους για το επάγγελμα του δημοσιογράφου.
Ενας καλός επαγγελματίας σερβιτόρος μπορεί "να καθαρίζει", κατά την αργκό του επαγγέλματος, ακόμα και χιλιάρικο. Σε τουριστικές περιοχές, ίσως και περισσότερα. Αν τον εκμεταλλεύονται, μπορεί και λιγότερα από τα μισά. Ο δημοσιογράφος σερβίρει ειδήσεις. Ποιά πιστεύουμε ότι πρέπει να είναι η αμοιβή του; Το ερώτημα μας οδηγεί σε περαιτέρω ερωτήματα, που όλα τους στριφογυρίζουν γύρω από τον πυρήνα του ζητήματος που ακούει στον περιγραφικό όρο "τι είδους Τύπο θέλουμε στην Ελλάδα".
Ποια, λοιπόν, πρέπει να είναι η αμοιβή του δημοσιογράφου; Αναγνωρίζουμε την ανάγκη μιας πνευματικότητας στην εργασία; Θέλουμε ένα δημοσιογραφικό σύστημα που να σκέφτεται και να αξιολογεί; Και κάθε μέλος του να φέρει μια κατάρτιση και μια παιδεία; Να κατέχει τους δεοντολογικούς κανόνες και να τους προσυπογράφει; Να γνωρίζει μια ξένη γλώσσα επαρκώς; Να μπορεί να λειτουργεί με άνεση σε διεθνές περιβάλλον; Να διέπεται από κοινωνική αγωγή; Ποιά πρέπει να είναι η αμοιβή ενός τέτοιου ανθρώπου; Πόσες ώρες την ημέρα τον θέλουμε διαθέσιμο ώστε να μεριμνά για ακριβή, έγκυρη, πλούσια, έγκαιρη ενημέρωσή μας. Εδώ, οι "εμείς" εννοούνται ένα κοινό που αδημονεί για πληροφόρηση όπως ο κακομαθημένος πελάτης του σερβιτόρου που λέγαμε. Χτυπάει παλαμάκια και απαιτεί να έρθει η παραγγελία πριν τη ζητήσει. Ο επαγγελματίας σερβιτόρος τον καθυστερεί ένα "τι" σκόπιμα. Πρέπει να τον εκπαιδεύσει να σέβεται τον καφέ που παραγγέλνει. Ο ποιοτικός καφές θέλει τον χρόνο του. Ο επαγγελματίας δημοσιογράφος δεν δικαιούται καν αυτόν τον χρόνο. Το "τώρα" της απαίτησης, είναι αδιαπραγμάτευτο. Το κοινό αλλάζει κανάλι.
Τι δημοσιογραφία θέλουμε; Εχουμε αυτήν που πληρώνουμε. Ως επιχειρήσεις των ΜΜΕ, ως πολιτικό σύστημα και ως κοινωνία. Θέλεις φτηνή πληροφόρηση, φίλε; Θα την έχεις. Είναι το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Κακές ειδήσεις σε κακά ελληνικά. Δεν σημαίνει πως όποιος διαθέτει όλα τα παραπάνω στοιχεία, θα φέρει απαραιτήτως και επαγγελματικό ήθος.Οσο λιγότερα,όμως, τόσο πιο κανάγιας. Τόσο πιο κοντά, μάλιστα, στο απόλυτα μοντέλο του κανάγια, που είναι τόσο κανάγιας που δεν ξέρει καν ότι είναι κανάγιας. Νομίζει ότι αυτό που κάνει είναι το σωστό.
Το ερώτημα παραμένει. Τι Τύπο θέλουμε; Τι θα πληρώνουμε γι' αυτόν; Πόσο προνομιακό και ελκυστικό πρέπει να είναι το επάγγελμα του δημοσιογράφου; Ποια ασφαλιστική κάλυψη θα έχει; Ποιές συνθήκες εργασίας; Αν η Πολιτική δεν έχει τέτοια άγχη, επειδή πιστεύει ότι με χειραγώγηση των εκδοτικών επιχειρήσεων κάνει τη δουλειά της στον τομέα της κατευθυνόμενης και ελεγχόμενης πληροφόρησης, πρέπει να ξέρει ότι έχει αρχίσει μόνη της να βάζει δηλητήριο στο υδραγωγείο από το οποίο πίνει και η ίδια.
Καλή Ανάσταση, όπως την εννοεί ο καθένας. Χωρίς Θάνατο, κυρίως. Δεν αντέχεται ο ρημ-Αδης, όπως και να το κάνεις.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:15:21]