Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 21:25      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Εάν δεν πνιγόταν

Εάν δεν πνιγόταν



Δίκαιη κατανομή βαρών: Πληρώνει περισσότερα αυτός που βγάζει περισσότερα. Και λιγότερα, ο λιγότερα. Πόσα πολλά κάνει να δίνει ο περισσότερα; Τα μισά από όσα βγάζει. Επειδή είναι πολλά; Αυτό είναι σχετικό. Επί της ουσίας, επειδή τόσα μας λείπουν.
Πρακτικά: Κάνει να πρέπει να μαζέψουμε 7; Δίνει ο λιγότερα 2 και ο περισσότερα 5. Κάνει να πρέπει να μαζέψουμε 10; Δίνει ο λιγότερα 3 και ο περισσότερα 7. Και φτάνουμε στον συντελεστή 45% για "τα υψηλά εισοδήματα". Με την ίδια λογική, στηριγμένη στην αρχή της δικαιοσύνης, μπορούμε να φτάσουμε σε συντελεστή 55%, 65% και ούτω καθεξής.
Η δικαιοσύνη άραγε εξαντλείται στον υπολογισμό πόσα πρέπει να δίνεις σε σχέση με μια δεδομένα μεγάλη συνολική οφειλή; Δεν πρέπει να εξετάσει αν το ύψος της συνολικής αυτής οφειλής είναι φυσιολογικό και εύλογο; Σε μια χώρα πρέπει να υπάρχει μια συμμετρία στον άξονα που ενώνει παραγόμενο εθνικό προϊόν- υποχρεώσεις προς το κράτος- κόστος διαβίωσης. Στην Ελλάδα, η συμμετρία αυτή έχει διαταραχθεί. Οσα λεφτά και να βγάζει κανείς, δεν φτάνουν. Αλλά και να θέλει να βγάλει περισσότερα, δεν βρίσκει περιθώρια. Ευκαιρίες, δεν υπάρχουν για τους φιλότιμους. Ούτε κίνητρα. Ο,τι παραπάνω παραχθεί, θα τουφεκιστεί. Η παραγωγικότητα αντιμετωπίζεται σαν ανωμαλία, σαν τιμωρήσιμη παρασπονδία.
Πρόκειται για παραλογισμό, που φέρει κυρίως την υπογραφή των δανειστών. Ενδεχομένως, παίζει τον ρόλο της η κακή επίδοση των κυβερνήσεων στο μεταρρυθμιστικό στοίχημα, στον μετασχηματισμό της διοίκησης και της οικονομίας. Το αποτέλεσμα, όπως και να' χει, αναπαράγει το πρόβλημα που θεραπεύει. Είναι η μόνη αντιβίωση που συντηρεί τη λοίμωξη την οποία προορίζεται να αντιμετωπίσει. Με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ανάγκη της χορήγησης. Και να κερδίζει η φαρμακοβιομηχανία, αλλά όχι ο ασθενής.
Τα "υψηλά εισοδήματα", θα κοντήνουν. Δεν θα πεθάνει κανείς. Απλώς θα περιορίσουν ακόμα περισσότερο την κατανάλωση. Κάποιοι, στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν αυτά που θεωρούν προσδιοριστικά του επιπέδου της ζωής τους, όπως "το καλό σχολείο" του παιδιού, θα μηδενίσουν άλλα έξοδα. Αυτό θα συμπαρασύρει την αγορά. Η συνέχεια είναι γνωστή. Περισσότερα λουκέτα, λιγότερα έσοδα, κι άλλα μέτρα. Η συνέχεια της συνέχειας δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί. Είναι σαν το ερώτημα πόση ώρα αντέχει κανείς με το κεφάλι μέσα στο νερό, χωρίς οξυγόνο. Δεν μπορεί να απαντηθεί, παρά μόνο με πνιγμό: Πνίγηκε στα εννιά λεπτά. Εχεις την απάντησή σου, και μετά μια κηδεία να οργανώσεις. Κρίμα. Θα ήταν ζωντανός, εάν δεν πνιγόταν.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:25:03]