Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 17:51      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κώστας Αρκουδέας: «Οταν ο Καζαντζάκης έθετε έναν στόχο, έκανε τα πάντα για να τον πετύχει»

Κώστας Αρκουδέας: «Οταν ο Καζαντζάκης έθετε έναν στόχο, έκανε τα πάντα για να τον πετύχει»



Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη
Την Παρασκευή 15 Απριλίου βρέθηκε στο Public της Πάτρας, για την παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Το χαμένο Νόμπελ» (εκδ. Καστανιώτη). Με τον συγγραφέα συνομίλησε ο ποιητής Διονύσης Καρατζάς. Ο Κ. Αρκουδέας μιλάει για τον Καζαντζάκη, την αδικία που υπέστη και τον ελληνικό συντηρητισμό.
Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε στην υπόθεση «χαμένο Νόμπελ»;
Το παράδοξο γεγονός ότι ο Καζαντζάκης ήταν διάσημος παντού, αλλά περιθωριακός στη χώρα του. Κανένας δεν ασχολείτο μαζί του. Μου προξένησε μεγάλη εντύπωση αυτή η αντίφαση. Εψαξα, λοιπόν, τα διαθέσιμα στοιχεία και έφτασα στο χαμένο Νόμπελ. Χαμένο όχι τόσο για τον ίδιο, όσο για την Ελλάδα, καθώς θα είχε μια πρώτης τάξης ευκαιρία να προβάλει μια θετική εικόνα στο εξωτερικό μετά τον Εμφύλιο, στη δύσκολη δεκαετία του '50.

Σε αυτή την τελευταία σας δουλειά, καταπιάνεστε πρώτη φορά με τον δοκιμιακό λόγο. Από το βιβλίο σας παρελαύνει πλήθος εκπροσώπων της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μιλήστε μας για την εμπειρία της συλλογής τόσων στοιχείων και της σύνθεσής τους.
Η εμπειρία ήταν απολαυστική για τον συλλέκτη, καθώς ξανάρθε σε επαφή με συγγραφείς και κείμενα που πάντοτε τον γοήτευαν. Ο Χέρμαν Εσσε, ο Αντρέ Ζιντ, ο Τ.Σ. Ελιοτ και ο Αλμπέρ Καμύ (για να αναφέρω ένα μικρό μονάχα δείγμα από τους Νομπελίστες που παρελαύνουν στις σελίδες του βιβλίου) ήταν για μένα φάροι και οδηγοί την εποχή που ξεκινούσα την περιπέτεια της γραφής.

Ο συντηρητισμός της εποχής έβαλε τα μεγάλα μέσα για να αποτρέψει τη βράβευση του Καζαντζάκη με το Νόμπελ, κατηγορώντας τον ως άθεο, κομμουνιστή και διαφθορέα της νεολαίας. Ο ίδιος το πάλευε 11 χρόνια. Δεν αποθαρρυνόταν;
Ο Καζαντζάκης δεν ήταν άνθρωπος που αποθαρρυνόταν εύκολα. Αντίθετα, οι δυσκολίες και οι αναποδιές τον πείσμωναν. Και όταν έθετε έναν στόχο, έκανε τα πάντα για να τον πετύχει. Χρησιμοποιούσε κάθε μέσον -και αυτό ήταν μια ακόμα έκπληξη για τον ερευνητή. Ξέρετε, μέχρι τότε πίστευα ότι ο Καζαντζάκης ήταν άνθρωπος μονήρης, που απέφευγε τις συναναστροφές. Ανακάλυψα όμως ότι, όποτε χρειαζόταν, μεταβαλλόταν στον απόλυτο δημοσιοσχεσίτη. Χρησιμοποιούσε όλες τις γνωριμίες του προκειμένου να φτάσει σε στόχους που ο ίδιος θεωρούσε ευγενείς.

Θεωρείτε ότι θα είχε κάποιο νόημα να αποκατασταθεί αυτή η αδικία στο πρόσωπό του;
Εχει ηθικό αλλά και ουσιαστικό νόημα να αποκατασταθεί αυτή η αδικία. Το γεγονός ότι το επίσημο κράτος έθετε συνεχώς εμπόδια στον Καζαντζάκη και κατόρθωσε τελικά να τον εξορίσει (επειδή, όπως αναφέρατε, τον θεωρούσε άθεο, κομμουνιστή και διαφθορέα της νεολαίας) αποτελεί μια μαύρη σελίδα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ισως το βιβλίο μου βοηθήσει να αφυπνισθούν συνειδήσεις και να διορθωθεί αυτή ιστορική αδικία. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ανακήρυξη του 2017 ως Ετος Καζαντζάκη είναι μια πράξη δικαίωσης για έναν άνθρωπο που είχε υποστεί τα πάνδεινα όσο ζούσε από την ίδια του την πατρίδα. Είναι παράλληλα μια ευκαιρία να κοιταχτούμε όλοι στο καθρέφτη και να διδαχτούμε από τα λάθη μας. Η αυτοκριτική θα μας βγάλει από τον βούρκο.

Διεισδύοντας στην προσωπικότητά του, μέσω της μελέτης και συγγραφής, ανακαλύψατε περαιτέρω ενδιαφέροντα στοιχεία για τον Καζαντζάκη;
Οχι πολλά, μερικές δεκάδες. Αστειεύομαι, φυσικά. Νομίζω ότι πολύπλευρες προσωπικότητες, σαν τον Καζαντζάκη, δεν θα πάψουν ποτέ να μας εκπλήσσουν. Προσωπικά με εξέπληξε ότι, σε μια εποχή ακραίας πόλωσης, ο ίδιος περνούσε με χαρακτηριστική ευκολία από τη μια θέση στην άλλη, δίχως να στέκεται πολιτικά σε καμία. Υπήρξε σχεδόν εθνικιστής, σχεδόν κομμουνιστής, σχεδόν απολιτικός στο τέλος της ζωής του. Και ομολόγησε: «Υπήρξα καθαρευουσιάνος, δημοτικιστής, επιστήμονας, ποιητής, σοσιαλιστής, θρησκομανής, άθεος, esthete -και τίποτε απ' αυτά δεν μπορεί πια να με ξεγελάσει».

Μπήκατε στη διαδικασία σύγκρισης των τότε εκπροσώπων των ελληνικών γραμμάτων με αυτούς της εποχής μας;
Οχι, το απέφυγα. Φοβήθηκα ότι θα με έπιανε κατάθλιψη.

Ο συντηρητισμός, ή όποια άλλη καθηλωτική συμπεριφορά, στη σημερινή Ελλάδα, σε τι επίπεδο βρίσκεται και κατά πόσο επηρεάζει θέματα πολιτισμού;
Το ότι η Ελλάδα είναι μια βαθιά συντηρητική χώρα το γνωρίζουμε όλοι, ιδίως όσοι ασχολούμαστε με θέματα πολιτισμού. Κάθε τι πρωτοποριακό ή καινοφανές αποτελεί συχνά αντικείμενο χλεύης. Ωστόσο, η ελπίδα έρχεται από τα νέα παιδιά, που με τη σειρά τους χλευάζουν τα σκουριασμένα μυαλά. Είναι τα ίδια παιδιά που σε όλο τον κόσμο διαβάζουν τα βιβλία του Καζαντζάκη, καθώς είναι γνωστό ότι αποτελεί γκουρού της νεολαίας. Αυτό συμβαίνει επειδή αντιστάθηκε στο κατεστημένο και δεν πρόδωσε τα πιστεύω του. Οι στόχοι που έθεσε στη ζωή του (η διαρκής κίνηση, η θέληση για δημιουργικότητα, η προσπάθεια για αυτογνωσία και η ελευθερία) εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρες.


ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΚΟΥΔΕΑΣ
ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΝΟΜΠΕΛ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 2015, ΣΕΛ. 576, ΤΙΜΗ 19,08 ΕΥΡΩ




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [17:51:41]