Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 04:32      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η τελευταία Εβδομάδα Αλληλεγγύης

Η τελευταία Εβδομάδα Αλληλεγγύης



Η συνέντευξη χθες μεσημέρι στα γραφεία της Ενωσης Συντακτών έφτανε στο τέλος της, όταν για είκοσι δευτερόλεπτα τον λόγο πήρε ο αντιπεριφερειάρχης Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Αντώνης Χαροκόπος.
Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, είπε ο κ. Χαροκόπος, στέκεται αρωγός στην Εβδομάδα Αλληλεγγύης της εφημερίδας «Πελοπόννησος» και επικροτεί μια πρωτοβουλία που έρχεται να καλύψει κενά στο κράτος πρόνοιας.
Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να υπάρχουν Εβδομάδες Αλληλεγγύης. Υπό κανονικές συνθήκες, σ' ένα στοιχειωδώς σεβόμενο τους πολίτες του κράτος, οι κοινωνικά ασθενέστεροι δεν θα έπρεπε καν να είναι φιγούρες διακριτές στο κοινωνικό σώμα.
Και δεν θα χρειαζόταν να μεταφέρονται εικόνες όπως αυτές που μετέφερε στη χθεσινή συνέντευξη η Πατρούλα Κοκκίνη απ' τον Δήμο Δυτικής Αχαΐας.
Η έννοια της κοινωνικής συνοχής -ακούσαμε χθες να την επικαλούνται οι κ.κ. Ντίνος, Γιαννακόπουλος, Μαγκαφάς, Παπανικολόπουλος- θα έπρεπε να είναι λυμένη υπόθεση σε μια χώρα που τα τελευταία σαράντα χρόνια κυβερνήθηκε -επί το πλείστον- από δυνάμεις με ιδεολογικό πρόσημο τις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και του ανθρωπισμού.
Και που σήμερα κυβερνάται από ένα πολιτικό σχήμα δις εκλεγμένο υπό την σημαία της γρήγορης αποκατάστασης των αδικιών, της κοινωνικής ευημερίας, της αδιάσειστης προστασίας και επανένταξης όσων επλήγησαν απ' τη βαριά κρίση.
Οι Εβδομάδες Αλληλεγγύης δείχνουν απ' τη μια το ανθρώπινο πρόσωπο της κοινωνίας, υπενθυμίζουν το χρέος μας απέναντι στις γκρίζες ζώνες της και απ' την άλλη καταμαρτυρούν τη χρεοκοπία του κράτους πρώτα και του κράτους πρόνοιας ύστερα.
Και το χρεοκοπημένο κράτος πρόνοιας δεν είναι απρόσωπο και μακρινό. Γύρω μας είναι. Αποτυπώνεται στη ρυτιδιασμένη όψη του ηλικιωμένου επαίτη που, χθες πρωί, στην οδό Μαιζώνος -μεταξύ Ερμού και πλατείας Γεωργίου- άπλωνε δειλά την παλάμη στους περαστικούς, χωρίς να τους κοιτάζει στα μάτια.
Αποτυπώνεται στην ανύπαντρη, άνεργη μητέρα που πρέπει να περάσει από χίλια γραφειοκρατικά κύματα έως ότου της πιστωθεί ένα διμηνιαίο επίδομα μικρότερο απ' την ωριαία αποζημίωση ενός βουλευτή σε Επιτροπή της Βουλής.
Αποτυπώνεται στην αγωνία του χαμηλοσυνταξιούχου, που δεν ξέρει κάθε μήνα αν οι εκπτώσεις αξιοπρέπειας που έκανε ήσαν αρκετές ώστε να βρει στον λογαριασμό του το μικρό βοήθημα του ΕΚΑΣ.
Αποτυπώνεται στις ουρές της ΔΕΗ για διακανονισμούς οφειλών, στην εξώπορτα της Τράπεζας Τροφίμων, στην μεσόκοπη κυρία που μετρά τα κέρματά της στο σούπερ-μάρκετ και επιστρέφει στο ράφι τη μικρή πολυτέλεια ενός γλυκού.
Δεν είναι λαϊκισμός. Μακάρι να ήταν. Μακάρι η καθημερινότητα να ήταν διαφορετική και να έφταιγαν οι κακοί δημοσιογράφοι που τη μεγεθύνουν. Μακάρι όλα τα δεινά να έπεφταν στις πλάτες του Τύπου, όπως συνηθίζουν να το κάνουν όλες οι εξουσίες.
Δεν είναι, όμως. Απεναντίας, είναι ο Τύπος που έρχεται να καλύψει τα κενά στο κράτος πρόνοιας, όπως δείχνει η πρωτοβουλία της «Πελοποννήσου».
Και μακάρι αυτή να είναι η τελευταία Εβδομάδα Αλληλεγγύης.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [04:32:00]