Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 02:52      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αίγιο: Οι συναισθηματικές δυσκολίες των παιδιών και οι γονείς τους

Αίγιο: Οι συναισθηματικές δυσκολίες των παιδιών και οι γονείς τους



Την Δευτέρα 11.04.2016 πραγματοποιήθηκε η τελευταία για φέτος συνάντηση στη Σχολή Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιάλειας, στην αίθουσα ομιλιών του Κέντρου Νεότητας Νέοι Ορίζοντες. Ο Φιλόλογος, Εκαπαιδευτικός και Συγγραφέας κ. Κωνσταντίνος Κλάγκος, ανέπτυξε μέσα από την πολύχρονη και αξιόλογη εμπειρία του ως εκπαιδευτικού το θέμα «Οι συναισθηματικές δυσκολίες των παιδιών και των εφήβων και η αντιμετώπισή τους από τους γονείς». Με την εμπεριστατωμένη εισήγησή του, με τρόπο μοναδικό που αποδεικνύει την αγάπη του για τα παιδιά αλλά και το ενδιαφέρον του για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν τα προβλήματα και την διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους ο κ. Κλάγκος αναφέρθηκε στην δύσκολη περίοδο της εφηβείας συνιστώντας στους γονείς ψυχραιμία, ηρεμία, ειλικρίνεια, και δυνατότητα να ακούν τα παιδιά τους.
Χαρακτηριστικά της εφηβείας, είπε, είναι η εναντιωματική συμπεριφορά προς τους γονείς, η αποστασιοποίηση από το οικογενειακό περιβάλλον και η προσήλωση στην ομάδα συνομηλίκων, η αμφιθυμία, θυμός, απάθεια, ανία, λύπη και μελαγχολία, ενοχή, φόβο-άγχος, αγωνία, υπερβολική χαρά και ενθουσιασμό, εξιδανικευμένη αγάπη για φίλους, ερωτικούς συντρόφους, έντονες συγκινήσεις-πάθη, αίσθηση παντοδυναμίας η ευερεθιστικότητα, τα αισθήματα θλίψης, μοναξιάς, πλήξης, ντροπής, η ταλάντευση μεταξύ υπέρμετρα υψηλής και χαμηλής αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης, ο πειραματισμός. Τα χαρακτηριστικά αυτά συνθέτουν την εικόνα της «ανωριμότητας» του εφήβου. Στην πραγματικότητα η εφηβεία είναι μία ανακατάταξη: οι μεταβολές σε σχέση με το σώμα συμπαρασύρουν και μεταβολές σε σχέση με τους άλλους και τον κόσμο στο σύνολό του, πρωτίστως όμως οδηγούν τον έφηβο στη δημιουργία ταυτότητας για να σταθεί , σύντομα, στον κόσμο των ενηλίκων. Προϋποθέτει την «αποψευδαισθητοποίηση» από την αρχική υπόσχεση των ενηλίκων: δεν είναι όλα εφικτά , δεν είναι κανείς παντοδύναμος και δεν προστατεύεται αιώνια. Ταυτόχρονα όμως το σώμα του εφήβου που αλλάζει του λέει ότι «μπορεί» ίσως να κάνει πραγματικότητα ότι θελήσει.
Γι' αυτό και στην εφηβεία είναι συχνά τα περάσματα στην πράξη: από τις πόρτες που κλείνουν βίαια ως τη χρήση του αλκοόλ και των ναρκωτικών. Οι έφηβοι που πράττουν αντί να σκέφτονται, είτε προσπαθούν να ηρεμήσουν από το υπερβολικό άγχος τους για όλα αυτά που τους συμβαίνουν μέσα τους. Οι έφηβοι δεν μιλάνε, όχι γιατί δεν έχουν τίποτα να πουν, αλλά γιατί όλα μέσα τους είναι συγκεχυμένα και βιώνουν μία αδιόρατη αίσθηση κινδύνου. Έχουν διλήμματα στο ηθικό πεδίο, αμφισβητούν αρχές και αξίες στην προσπάθεια να επαναπροσδιορίσουν τους γονείς τους για να καταφέρουν αργότερα να τους «αποχωριστούν», να μπουν δηλαδή σε μία νέα ενήλικη σχέση μαζί τους. Ζητούν το ενδιαφέρον των ενηλίκων για αυτή την απίστευτη εξέλιξη που συντελείται μέσα τους, όταν όμως το ενδιαφέρον αυτό εκδηλώνεται νιώθουν συχνά ακινητοποιημένοι.
Στην πορεία προς την ενηλικίωση κατανοεί ότι δεν είναι παιδί αλλά ούτε ενήλικος, γι' αυτό και η συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από συναισθηματικές εξάψεις, από έντονη χαρά, μέχρι έντονη λύπη ή ακόμη και επιθετικότητα. Αυτό που τον νοιάζει κυρίως είναι η γνώμη που έχουν οι άλλοι γι' αυτόν. Όταν νιώσει πως η γνώμη των ανθρώπων που τον περιβάλλουν είναι αρνητική ή επικριτική, ο έφηβος εγκλωβίζεται σε ένα φαύλο κύκλο σκέψεων που εστιάζουν στην «κακή» πλευρά των πραγμάτων και όχι στην «καλή». Έτσι οδηγείται στην κατάθλιψη. Το βασικό χαρακτηριστικό της κατάθλιψης είναι το επίμονο και διαρκές συναίσθημα θλίψης, η ευερεθιστικότητα και η απουσία ενδιαφέροντος ή ικανοποίησης από οποιαδήποτε δραστηριότητα. Τα συμπτώματα αυτά συνοδεύονται από μια σειρά άλλων συμπτωμάτων που επηρεάζουν την όρεξη, τον ύπνο, τα επίπεδα δραστηριότητας και συγκέντρωσης, την αυτοπεποίθηση του ατόμου και την εικόνα του για τον εαυτό του. Η κατάθλιψη δεν οφείλεται σε προσωπική αδυναμία του ατόμου ούτε σε χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του. Πρόκειται για μια ψυχική ασθένεια που επηρεάζει όλο το σώμα και έχει αντίκτυπο στον τρόπο που έναν άτομο αισθάνεται, σκέφτεται και συμπεριφέρεται. Βάση της κατάθλιψης είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση, που βέβαια δεν εμφανίζεται ξαφνικά. Θεμελιώνεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού και καθορίζεται από τη σχέση με τους γονείς του. Ο τρόπος που διαχειρίζονται οι γονείς τις αντιδράσεις του παιδιού στα παιδικά του χρόνια επηρεάζει την αυτοεκτίμησή του και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις δυσκολίες που παρουσιάζονται στην ενήλικη ζωή του.
Ακούμε πολύ συχνά τους παρακάτω διαλόγους ανάμεσα σε γονείς και παιδιά: Γ.Μαλώνουμε όλη την ημέρα... Π. Αφήστεμεήσυχοπια!...
Γ. Μην μου κλείνεις εμένα την πόρτα στα μούτρα! Π. Μ'έχεις πρήξει!... Γ. Δεν καταλαβαίνεις τους κινδύνους... Π. Δεν με καταλαβαίνει κανείς σας!... Γ. Γιατί Κάνεις του κεφαλιού σου; Π. Έτσι γουστάρω! Είναι δικό μου δέμα!... Γ. Μόνο λεφτά ζητάς! Π. Είστε υποχρεωμένοι να με φροντίσετε...! Γ. Δεν ξέρω που και με ποιους γυρίζεις... Π. Οι φίλοι μου δε σου φταίνε σε τίποτα... Γ. Βάλε πιο σιγά τη μουσική!... Π. Ούτε στο δωμάτιό μου δεν έχω δικαιώματα!... Γ. Μπορεί να μπλέξεις! Π. Ξέρω τι κάνω,δενείμαιμωρό...
Γ.Διάβασες ; Π.Άι παράτα με πιά!
Γ. Τι θα κάνεις στη ζωή σου; Π. Γιατί ρωτάς; Σάμπως εσύ τα κατάφερες;
Αν αναζητήσουμε τα αίτια αυτής της δυσαρμονίας που περιπλέκει και κάνει δύσκολη τη σχέση γονέων και εφήβων, θα ξεχωρίσουμε μεταξύ αυτών τα δύοκυριότερα, που είναι, από τη μια μεριά, το γεγονός ότι οι γονείς δεν είναικατάλληλα προετοιμασμένοι ή δεν έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις, για αντιμετωπίσουν την κρίσιμη αυτή φάση της εφηβείας, και, από την άλλη, δε γνωρίζουν καλά τον εαυτό τους και επηρεάζονται από τα προσωπικά τους προβλήματα που δεν τους επιτρέπουν να βοηθήσουν ουσιαστικά τα παιδιά τους.
Τέλος αναφέρθηκε συνοπτικά σε δέκα συμβουλές προς τους γονείς που αφορά τη σχέση τους με τους εφήβους.
1. Ακούστε το παιδί σας. Να είστε πάντοτε διαθέσιμοι για διάλογο
2. Να είστε ευγενικοί. Μην εμποδίζετε τον εαυτό σας να δείχνει στοργή, αρκεί να μην φέρνετε το παιδί σας σε δύσκολη θέση μπροστά σε φίλους.
3. Εμπλακείτε στη ζωή του παιδιού σας και παρακολουθείστε τις ακαδημαϊκές του επιδόσεις. Η συμμετοχή σας είναι το ίδιο σημαντική ή ακόμα περισσότερο απ' ότι ήταν κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.
4. Προσπαθήστε να γνωρίσετε τους φίλους του παιδιού σας. Είναι ο μόνος τρόπος να καταλάβετε καλύτερα τη συμπεριφορά του.
5. Να είστε σταθεροί. Θέστε όρια και δημιουργείστε ξεκάθαρους κανόνες.
6. Αποφύγετε τον υπερβολικό έλεγχο και μην είστε πολύ αυταρχικοί. Η αυτονομία είναι απαραίτητη για να ωριμάσει ο/η έφηβος. Δώστε στο παιδί σας το περιθώριο ώστε να αποκτήσει αυτοεκτίμηση και να παίρνει αποφάσεις χωρίς να ζητάει συνεχώς τη συμβουλή σας.
7. Καθοδηγείστε το παιδί σας στις πιο δύσκολες αποφάσεις. Δεν είναι αρκετά έτοιμο: να προγραμματίσει, να θέσει προτεραιότητες, να οργανώσει τις σκέψεις του, να ελέγξει τις παρορμήσεις του, και να σκεφτεί τις συνέπειες των πράξεων του.
8. Να είστε ρεαλιστές: οι προσδοκίες σας δεν πρέπει να είναι ούτε υπερβολικά μεγάλες αλλά ούτε και ελάχιστες.
9. Βοηθήστε το παιδί σας να γίνει ένας ευαίσθητος και υπεύθυνος πολίτης. Βοηθήστε το να βελτιώσει το σεβασμό του για τον καθένα, ανεξαρτήτως φυλής, κοινωνικής τάξης ή θρησκεύματος.
10. Αγαπήστε το παιδί σας χωρίς όρους, ειδικά όταν κάνει λάθη.
Ακολούθησε συζήτηση με τους παρευρισκομένους γονείς.
Η Ιερά Μητρόπολη ευχαριστεί όλους όσους και φέτος έλαβαν μέρος στην πραγματοποίηση και τη λειτουργία της Σχολής Γονέων που για έκτη χρονιά λειτούργησε φέτος: τους ομιλητές, τους γονείς και γενικά όλους εκείνους που προσήλθαν και με τους προβληματισμούς, και τις θέσεις τους, συνέβαλλαν σε ένα εποικοδομητικό διάλογο που όλους ωφέλησε.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [02:52:11]