Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 08:47      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πίστεψε τον εαυτό του

Πίστεψε τον εαυτό του



(ΑΠΟ ΤΗΝ "Π" ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ)

Να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη: Είναι μια φράση που τη λέμε όταν φοβόμαστε ότι αυτό κάνουμε. Ακριβέστερα: Οταν θέλουμε να προειδοποιήσουμε τους άλλους ότι η συμπεριφορά τους είναι βλαπτική. Μάλλον: Μια συμπεριφορά βλαπτική για μας, θέλουμε να αποφευχθεί. Και επισείουμε το επιχείρημα ότι δεν είμαστε εμείς το θέμα, αλλά η συλλογική βλάβη.
Ετσι και στην εκδήλωση για τον Εθνικό Διχασμό, ο Α. Λοβέρδος συνέστησε να μην ξανακυλήσουμε σε διαιρετική κατάσταση. Αλλά αυτό έχει ήδη γίνει, και μάλιστα βιαίως, στη δραματική περίοδο 2011-15, με την κορύφωση του δημοψηφίσματος, το οποίο μας υποχρέωσε να πάρουμε θέση, ενώ τους περισσότερους δεν τους εξέφραζε ούτε το Ναι, ούτε το Οχι, αλλά η ανάγκη για μια δημιουργική πολιτική.
Ο Α. Λοβέρδος, που ο ίδιος έκανε απόπειρα να συστήσει πολιτικό φορέα έξω από το κόμμα του για λόγους που δεν κατανοήσαμε επαρκώς, από δικό μας έλλειμμα, είχε κατά νου την ανάγκη για μια συνεννόηση στο κεντροαριστερό πεδίο. Η συνεννόηση αυτή είναι ένα διαρκές ζητούμενο από πολλούς και επί πολύ. Είναι, όμως, αμφίβολο εάν έχει προοπτική. Η νοσταλγία των παλιών και η ανάγκη τους να στριφογυρίζουν γύρω από αναγνωρίσιμους τόπους και σύμβολα, ακόμα και καταρρακωμένα, δεν αφορά τους νεότερους. Και πολιτική δυναμική χωρίς νεότερους δεν αποκτάς.
Οι νεότεροι όμως είναι αλλού. Εμαθαν να θεωρούν την επίμαχη περιοχή εκτροφείο φθοροποιών καταστάσεων και πινακοθήκη πρωταιτίων της κρίσης. Ή δεν τη θεωρούν τίποτε, γιατί έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έπαιζαν μουσική σ' αυτό το κλαμπ. Τα μέλη του οποίου περιφέρονται στο σκηνικό περίπου όπως οι θαμώνες της στοιχειωμένης λέσχης, όπως την οραματίστηκε ο Κιούμπρικ στη «Λάμψη» του.
Η Κεντροαριστερά έχασε το μεγάλο στοίχημα, όταν κλήθηκε από την ιστορία να σηκώσει το βάρος της κρίσης. Στο διάστημα 2010-11. Δεν είπε την αλήθεια, ούτε στον κόσμο ούτε στον εαυτό της. Αυτό δεν σημαίνει πως η καμένη της γη δεν θα ξαναβλαστήσει. Χρειάζεται, όμως, να βγει ο σπείρων να σπείρει τον σπόρον αυτού. Χρειάζεται μια νέα αλήθεια. Ή, ακόμα καλύτερα, ένα νέο ψέμα, πιο μαγικό, πιο διεγερτικό, από τα προηγούμενα. Λαός να το πιστέψει υπάρχει. Πρέπει να βρεθεί ο ψεύτης που θα το πει. Αλλά σε έναν τόπο όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, άντε να παραδεχθεί κανείς τον άλλον ως ταχυδακτυλουργό. Ομοια που συνέβη με το ταλαίπωρο Κέντρο του '50. Καρκινοβατούσε πολυκερματισμένο, μέχρι που άρχισαν οι χοντροκοπιές του κατεστημένου και του παρακράτους, και έκαναν τον Γεώργιο Παπανδρέου ηγέτη, εκεί που δεν το περίμενε και ο ίδιος. Αλλά ήταν πολύ καλός. Και κατάφερε να πιστέψει τον εαυτό του.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [08:47:27]