Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 12:16      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η προσωπική άποψη και η κ. Υπουργός

Η προσωπική άποψη και η κ. Υπουργός



Οταν το πολιτικό κόστος στέκεται πάνω από την κοινή λογική και τα μικροσυμφέροντα υπερισχύουν του γενικότερου καλού, τα αποτελέσματα είναι αυτά που βιώνει σήμερα η πατρίδα μας.
Ενα παράδειγμα. Η κοινή λογική λέει ότι η είσοδος στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση πρέπει να συνοδεύεται από ένα μίνιμουμ γνωσιακό επίπεδο. Μια στοιχειώδη επάρκεια προσόντων που αξιολογείται μέσω της δοκιμασίας των Πανελλαδικών.
Το πολιτικό κόστος, όμως, τρέπει τα πράγματα σε άλλες κατευθύνσεις. Καταλύοντας την κοινή λογική και αντικαθιστώντας την με την επιδίωξη να συντηρηθούν πάση θυσία σχολές και τμήματα, με γνώμονα την οικονομική αιμοδότηση κωμοπόλεων και μικρών αστικών κέντρων.
Ετσι, ένας κατά τεκμήριο αποτυχών υποψήφιος στις Πανελλαδικές, με επίδοση -πολλές φορές- πολύ χαμηλότερη της βάσης, βαπτίζεται επιτυχών γιατί μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί δυναμικό για το ΤΕΙ μιας κωμόπολης.
Η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας, Σία Αναγνωστοπούλου, είπε την Τετάρτη ότι θα πρέπει να επανέλθει η βάση του 10 ως κριτήριο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για προσωπική της άποψη και όχι για θέση του υπουργείου Παιδείας. Αλλωστε, λίγες ώρες μετά, ο ίδιος ο υπουργός ευσχήμως έσπευσε να πάρει αποστάσεις.
Λέγοντας ότι η πιθανή επαναφορά της βάσης του 10 θα συζητηθεί χωρίς βιασύνες, όταν θα έρθει η ώρα ενός ευρύτερου δημοσίου διαλόγου για την αλλαγή του τρόπου πρόσβασης σε ΑΕΙ και ΤΕΙ.
Εκείνο που δεν είπε η κ. Αναγνωστοπούλου και το οποίο απέφυγε να επισημάνει ο κ. Φίλης είναι ότι ο κατακερματισμός σχολών και τμημάτων, δομημένος στην πολιτική θωπεία των κατά τόπους μικρών κοινωνιών, έφερε μεγάλο κόστος για τον Ελληνα φορολογούμενο και μαζί λείανε τις συνθήκες της ακαδημαϊκής γνώσης.
Εκτός δε από ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις, δεν υπηρετήθηκε καν η τοπική ανάπτυξη, ούτε προέκυψαν άλλα χειροπιαστά οφέλη. Πέραν του κέρδους όσων εμμέσως ή αμέσως ευνοούνταν επιχειρηματικά από την παρουσία σε μια μικρή πόλη μερικών εκατοντάδων φοιτητών.
Η προηγούμενη φορά που τέθηκε ζήτημα για τη βάση του 10 ήταν πριν τα Χριστούγεννα του 2012. Ο τότε υπουργός Παιδείας, Κώστας Αρβανιτόπουλος, είχε πει ότι κάθε φοιτητής ενός απομακρυσμένου τμήματος ΑΕΙ ή ΤΕΙ κοστίζει στον φορολογούμενο διπλάσια από ό,τι οι φοιτητές των κεντρικών πανεπιστημίων.
Η εύκολη και ίσως λαϊκιστική προσέγγιση λέει ότι σε μια χώρα που κόβει συντάξεις παραείναι πολυτέλεια η διατήρηση σχολών και τμημάτων σε κάθε μικρή γωνιά της, μόνο και μόνο γιατί έτσι κερδίζουν κάποιοι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων, κάποια καφέ και εστιατόρια.
Ομως, υπάρχει κάτι ουσιωδέστερο, κάτι πέρα από την κρίση, την οικονομική καχεξία και το ζοφερό κλίμα της εποχής.
Υπάρχει η παράμετρος της επιβράβευσης της ήσσονος προσπάθειας και όλες οι κακές νοοτροπίες που εκπορεύονται απ' αυτήν.
Αλλωστε, η με φειδώ διάθεση θέσεων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ δεν είναι μόνο ζήτημα δημοσιονομικής τάξης. Είναι πρώτα ζήτημα δικαιοσύνης υπέρ εκείνων που προσπαθούν περισσότερο.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [12:16:16]