Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 19:01      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο αιώνας που δεν πέρασε

Ο αιώνας που δεν πέρασε



Πόσο μακριά είναι το 1916 από το 2016; Το ερώτημα τέθηκε με αφορμή το βιβλίο του Βασίλη Μπεκίρη για τον Εθνικό Διχασμό. Γεγονότα γνωστά, αλλά όχι πολύ καλά ζυγισμένα. Ηταν πολύ βαθύ το τραύμα για να επιτρέψει ένα τέτοιο νηφάλιο ζύγισμα. Σήμερα, οι ιστορικοί το επιχειρούν. Οχι χωρίς ένα βλέμμα καχυποψίας πάνω από το κεφάλι τους. Ακόμα και σήμερα, πεταγόμαστε αν ακούσουμε μια προσέγγιση που δεν θεωρούμε συμβατή με την αίσθησή μας για τα Πράγματα και το Παρελθόν. Οταν ο Φίλης μίλησε για εθνοκάθαρση και όχι για γενοκτονία Ποντίων, πεταχτήκαμε όχι γιατί θεωρούμε τη διαφορά τρομερή, αλλά επειδή αισθανθήκαμε επικείμενη Ανατροπή στη δογματική μας αντίληψη για την ιστορία, πάνω στην οποία έχουμε κτισμένη τη συνείδησή μας.
Ζήσαμε μια ενδιαφέρουσα εμπειρία. Ο εγγονός ενός από τους εκτελεσμένους του '22, του Πρωτοπαπαδάκη, πήρε μια πρωτοβουλία αποκατάστασης του παππού του. Άλλο η ήττα και άλλο η προδοσία. Στην εκδήλωση που έγινε, 90 χρόνια αργότερα, εκδηλώθηκε ευπρεπώς μεν, αλλά με ένταση, το βίωμα απογόνων της άλλης πλευράς: Είχαν ακόμα το φορτίο της καταστροφής και του ξεριζωμού από τη Μικρασία, και θεωρούσαν την εκτέλεση σαν μια "εύλογη τιμωρία".
Πόσο μακριά είναι το 1916 από το 2016; Δεν ήταν αυτός καθαυτός ο διχασμός που προκάλεσε τα πάθη. Διάσταση μεταξύ εκτελεστικής εξουσίας και στέμματος εκδηλώθηκε και πριν, και μετά. Ηταν ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώθηκε η ρήξη, στο πολιτικό και το κοινωνικό πεδίο. Η έχθρα των πλευρών φλόγισε τις εκατέρωθεν τάξεις των οπαδών. Εβαλε το χέρι του και ο ξένος παράγοντας, παραπάνω και από άγαρμπα. Βίαια, αιματηρά, αυταρχικά, αντισυνταγματικά. Ελληνες έβγαλαν τα μάτια Ελλήνων και αυτή η πολεμική κατάσταση παρήγαγε φόρτιση και ανοιχτούς λογαριασμούς, που διέτρεξαν όλη την επόμενη περίοδο, φθάνοντας μέχρι τις μέρες μας. Δεν υπήρχε μια απλή πολιτική, ιδεολογική διαφορά μεταξύ παρατάξεων στη χώρα. Υπήρξε χάος, άβυσσος. Συνειδήσεις ποτισμένες με δηλητήριο. Οιαδήποτε συνθήκη διάστασης μεταξύ των πλευρών, εμβαπτιζόταν στην αρχική τοξική πηγή, και εκδηλωνόταν σαν διχαστική λάβα.
Η ατυχία για την Ελλάδα ήταν ότι ο Διχασμός Βενιζέλου και Βασιλικού Καθεστώτος (διότι δεν ήταν μια διαφορά μεταξύ προσώπων, αλλά κόσμων), εκδηλώθηκε σε μια χώρα με πολύ μικρή πολιτική-δημοκρατική παράδοση. Η πολιτική στην Ελλάδα του 19ου αιώνα, αλλά και στις αρχές του 20ου, προσλαμβανόταν σαν πολεμικό φαινόμενο. Αυτό, σε σημαντικό βαθμό, ίσχυε και στην Ευρώπη. Ενας ιδεαλισμός με μετεφηβικά χαρακτηριστικά έκαιγε σαν λίβας τα πάντα. Πόσο μάλλον στην Ελλάδα με τα μεγαλοϊδεατικά απωθημένα και μια πολιτική κουλτούρα αρκετά βάρβαρη.
Πόσο απέχει το 1916 από το 2016; Υπήρξαν φορές που τρομάξαμε κατά την τετραετία 2011-15, από τη μισαλλοδοξία και την εχθροπάθεια. Ακόμα και η ιδέα της φυσικής εξόντωσης "του αντιπάλου", έπαψε να είναι αδιανόητη, όπως πιστεύαμε, θεωρώντας αυτή την πεποίθηση κατοχυρωμένο αξίωμα και σπουδαία μεταπολιτευτική κατάκτηση. Για ορισμένους, και όχι λίγους, η ιδέα της βιαιότητας ήταν φιλική. Και επιβεβλημένη. Η εικόνα των αιματοβαμμένων θυμάτων των προπηλακισμών ή των επεισοδίων, ηδόνιζε. Αυτό, άρχισε να μας φοβίζει περισσότερο από την κρίση.
Είχαμε βρεθεί στο Βέλγιο, στο απώγειο της κόντρας μεταξύ Βαλόνων και Φλαμανδών. Η κόντρα αυτή αποτυπωνόταν με ανάρτηση σημαίας στο παράθυρο. Και με κανέναν άλλον τρόπο. Η διαφορά ήταν πως ο κόσμος εκεί είχε κατακτημένο έναν καλό τρόπο ζωής και δεν ήθελε να τον διασαλεύσει. Οταν το υπέδαφος του βιοτικού επιπέδου κλονίζεται, αναβλύζουν οι λάβες που λέγαμε. Βαθιά μέσα τους, οι κοινωνίες και οι άνθρωποι έχουν Θηρίο.
Πόσο απέχει το 2016 από το 1916; Και λίγο, και πολύ. Είναι θέμα συγκυρίας.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [19:01:54]