Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 10:48      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τατσόπουλος στην "Πελοπόννησο": Δεν το βούλωσα, δεν ακολούθησα τον λαϊκιστικό κατήφορο του Τσίπρα

Τατσόπουλος στην "Πελοπόννησο": Δεν το βούλωσα, δεν ακολούθησα τον λαϊκιστικό κατήφορο του Τσίπρα



Ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, ο οποίος το ερχόμενο Σάββατο θα βρίσκεται στην Πάτρα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην "Πελοπόννησο" και στον Μιχάλη Βασιλάκη χαρακτηρίζει αμάρτημα την συνεργασία του με τον ΣΥΡΙΖΑ και σχολιάζει, με μελανά χρώματα, την εξέλιξη του κυβερνώντος κόμματος, το οποίο χαρακτηρίζει "εθνικολαϊκιστικό μόρφωμα".
Ο κ. Τατσόπουλος θα έρθει στην Πάτρα με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του "Ήμουν και εγώ εκεί" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Το βιβλίο του Π. Τατσόπουλου θα παρουσιαστεί το Σάββατο, 2 Απριλίου, στις 12:30 το μεσημέρι, στο θέατρο «Λιθογραφείον» (Μαιζώνος 172Β). Στην εκδήλωση, ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με τον βουλευτή Αχαΐας του «Ποταμιού», Ιάσονα Φωτήλα και τον διευθυντή σύνταξης της «Πελοποννήσου», Κωνσταντίνο Μάγνη.
Η συνέντευξη:
Θεωρείτε ότι τα ΜΜΕ σάς έχουν αντιμετωπίσει αυστηρά, θωπευτικά ή αδιάφορα;
Δεν έχω την αίσθηση πως έτυχα ενιαίας ή ιδιαίτερης μεταχείρισης. Για τη μεταχείρισή σου, όταν πολιτεύεσαι, ισχύει πάντοτε η περίφημη ρήση του Βασίλη Βασιλικού: «Οταν παντρεύεσαι μια γυναίκα, παντρεύεσαι και τους εχθρούς της γυναίκας σου». Ξαφνικά βλέπεις τους εχθρούς σου να αβγατίζουν. Ανθρωποι που δεν σε ξέρουν και, ως εκ τούτου, δεν έχουν κανένα λόγο να σε αντιπαθούν, αγκιστρώνονται από μια φράση σου ή από την παρερμηνεία μιας φράσης σου, από τη διαστρέβλωσή της, για να χτυπήσουν, όχι εσένα, αλλά μέσω εσού το κόμμα σου. Το ίδιο το κόμμα σου χρησιμοποιεί τα ΜΜΕ για να σε υπονομεύσει, αν το κρίνει αναγκαίο -πόσω μάλλον, αν μια μέρα απομακρυνθείς από το κόμμα σου. Είναι ένα βρόμικο παιχνίδι χωρίς κανόνες, με όλα τα χτυπήματα να επιτρέπονται. Το πιο νοσηρό είναι όταν τα ΜΜΕ μετατρέπονται σε ουραγούς των social media, όταν χρησιμοποιούν το όποιο κύρος τους για να υιοθετήσουν ή να «ξεπλύνουν» τις τερατολογίες των social media. Τα social media καθεαυτά είναι μια άλλη πικρή ιστορία. Συχνά δεν γνωρίζεις αν έχεις απέναντί σου κάποιον βαριεστημένο έφηβο που σκοτώνει την ώρα του (και την ώρα σου), έναν έμμισθο ή άμισθο κομματικό υπάλληλο σε εντεταλμένη υπηρεσία εναντίον σου ή το εκατοστό ψεύτικο προφίλ ενός σαλταρισμένου. Είχα την τύχη και την ατυχία, αυτά τα τρία χρόνια της εμπλοκής μου στην ενεργό πολιτική, να γνωρίσω και να υποστώ κάθε καρυδιάς καρύδι.
Πιστεύετε ότι έχει… στερέψει «Το Ποτάμι», με το οποίο πολιτευτήκατε το 2015;
Οπως γράφω και στο βιβλίο μου, είχα καλύτερη τύχη με το Ποτάμι ως υποψήφιος στη Β΄ Αθήνας από την τύχη που είχα με τον ΣΥΡΙΖΑ στην ίδια εκλογική περιφέρεια. Με το Ποτάμι βγήκα έκτος, με τον ΣΥΡΙΖΑ βγήκα όγδοος. Με τη διαφορά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τον Μάιο του 2012 πήρε 17%, ενώ το Ποτάμι τον Ιανουάριο του 2015 πήρε 6% -και αυτή ακριβώς η διαφορά μού στέρησε τη βουλευτική έδρα. Στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου, το Ποτάμι πήρε 4% και, αν δώσουμε βάση σε όλες τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, κινδυνεύει να μην μπει καν στην επόμενη Βουλή. Ο ίδιος ο Θεοδωράκης, σε παλαιότερες δηλώσεις του, έχει παραδεχτεί ότι στον κοινοβουλευτισμό μετράει πρωτίστως το εκτόπισμά σου, αλλιώς σε αντιμετωπίζουν όταν παίρνεις 10% και αλλιώς σε αντιμετωπίζουν όταν παίρνεις 4% -φαντάσου και πώς σε αντιμετωπίζουν όταν παίρνεις κάτω από 3% και μένεις εκτός Βουλής. Εχω δηλώσει δημόσια -την επαύριον κιόλας των εκλογών- ότι δεν έχει νόημα πλέον η αυτόνομη κάθοδος του Ποταμιού στις εκλογές. Θα είναι μια επιχείρηση πολιτικής αυτοκτονίας. Σαφώς και χρειάζεται στην πολιτική μας ζωή ένας φιλόδοξος σχηματισμός όπως το Ποτάμι, που πρώτη φορά τόλμησε να φέρει σε γόνιμη επαφή τους φιλελεύθερους μεταρρυθμιστές με τους μεταρρυθμιστές της Κεντροαριστεράς. Κανένας δεν προτείνει να αυτοδιαλυθεί. Επιβάλλεται όμως να ενσωματωθεί σε μια ευρύτερη, βιώσιμη συνομοσπονδία.
Υπάρχει σήμερα γόνιμο έδαφος για την Κεντροαριστερά ή τη θεωρείτε χαμένη υπόθεση;
Κάθε μέρα που περνάει είναι μέρα εις βάρος της Κεντροαριστεράς. Η Κεντροαριστερά πρέπει να ενωθεί... χτες. Δεν υπάρχει απεριόριστος πολιτικός χρόνος. Δεν έχουμε την πολυτέλεια των τριών δεκαετιών που πήρε προδικτατορικά στην Ενωση Κέντρου για να ενωθεί -και, αλίμονο, να διαλυθεί πριν ολοκληρώσει δεύτερη κοινοβουλευτική θητεία. Στις διαδικασίες για την ενότητα της Κεντροαριστεράς μπορούμε να προσέλθουμε προτάσσοντας όσα μας χωρίζουν -και, εν τοιαύτη περιπτώσει, δεν είναι ανάγκη να προσέλθουμε και καθόλου. Μπορούμε, επίσης, να αποκλείσουμε από τον διάλογο και όσα πρόσωπα θεωρούμε τοξικά τορπιλίζοντας, ευθύς εξαρχής, το ίδιο το εγχείρημα. Από την άλλη μεριά, μπορούμε και να πρωτοτυπήσουμε, έστω, για μία και μοναδική φορά στη ζωή μας. Να προσέλθουμε με καλή πίστη και με την αίσθηση του κατεπείγοντος. Εάν δεν το πράξουμε, το επόμενο ραντεβού μας για την ενότητα της Κεντροαριστεράς θα δοθεί στο... καφενείο των συνταξιούχων.
· Στο βιβλίο σας με τίτλο «Ήμουν κι εγώ εκεί» αναφέρεστε επικριτικά στην
πολιτική συνύπαρξη με τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν αισθανθήκατε ποτέ μέχρι σήμερα
την ανάγκη να ζητήσετε συγγνώμη από τους ψηφοφόρους που πείσατε να
ακολουθήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ;
Στο βιβλίο μου αναφέρω ότι το πρωταρχικό μου πολιτικό λάθος -το προπατορικό μου αμάρτημα, αν προτιμάτε- ήταν η συνεργασία μου με τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και αν ο ΣΥΡΙΖΑ του 2012 ήταν διαφορετικός από το εθνολαϊκιστικό μόρφωμα του 2015 και του 2016. Όλα τα κατοπινά πολιτικά μου λάθη πηγάζουν από αυτό το πρωταρχικό λάθος. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να ζητήσω συγγνώμη από όσους ψηφοφόρους έπεισα να ακολουθήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, μολονότι η αντίληψη πως οι ψηφοφόροι δεν φέρουν ποτέ την παραμικρή ευθύνη και είναι απλώς αθύρματα που παρασύρονται, αυτή ακριβώς η ολέθρια αντίληψη, μας οδήγησε εκεί που μας οδήγησε.
· Πιστεύετε ότι ο ισχυρισμός της εθελοτυφλίας είναι επαρκής για έναν ευφυή
άνθρωπο που παραδέχεται ότι διέβλεπε ερασιτεχνισμούς στον ΣΥΡΙΖΑ και τον
Αλ. Τσίπρα;
Όπως γνωρίζετε, στο βιβλίο αναφέρω αναλυτικά και διεξοδικά ποιοι λόγοι με οδήγησαν εκτός ΣΥΡΙΖΑ, παρότι -θα συμφωνήσετε, ελπίζω- είχα κάθε συμφέρον να το βουλώσω και να παραμείνω εντός. Συνεργάστηκα μ' ένα κόμμα, τον καιρό που και το ίδιο το κόμμα θεωρούσε απίθανο το ενδεχόμενο να αναλάβει κάποτε την εξουσία -άρα και οι ερασιτεχνισμοί του είχαν άλλο "ειδικό βάρος" από το σημερινό. Δεν ακολούθησα τη βολική, καιροσκοπική οδό να βαφτίσω το κρέας ψάρι και να συμμετάσχω στον λαϊκιστικό κατήφορο του Τσίπρα. Σίγουρα έκανα λάθος -λάθος εκτίμηση, αν θέλετε, λάθος πρόβλεψη- που πήγα. Δεν έκανα όμως λάθος που έφυγα.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [10:48:32]