Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 11:12      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Είσαι αέρας

Είσαι αέρας



Στον παράδεισο δεν πας με μπαγκάζια. Αλλά πρέπει να προσποιηθείς τον επιβάτη. Φτάνεις στην αίθουσα Ανατινάξεως Επιβατών. Με μπαγκάζια. Εκεί κάθονται κάποιοι ανύποπτοι, κάποιες δεκάδες. Είναι πολύ περισσότεροι οι Παραστρατημένοι που πρέπει να εξοντωθούν. Αλλά είναι αρκετά ικανοποιητικό να ζουν με τρόμο για κάμποσο καιρό. Μέχρι να εξοικειωθούν με τον τρόμο αυτόν, οπότε θα πρέπει να ανατιναχθεί άλλη μια στρώση σωμάτων. Σε αυτή τη φάση, θα ανατιναχθούν καμιά τριανταριά. Μαζί και εσύ. Αλλά εσένα σε περιμένει ο Προφήτης στην Αίθουσα των Παρασήμων. Τους Παραστρατημένους τους περιμένει ό,τι περιγράφει το Βιβλίο ως κόλαση. Καθόλου ευχάριστα πράγματα, αλλά τα προκάλεσαν και τους αξίζουν. Θα κρατήσει για πάντα αυτό. Το "για πάντα" είναι ο δεύτερος πιο πολύς χρόνος που υπάρχει. Ο πρώτος πιο πολύς είναι το "από πάντα και για πάντα". Πού είμασταν πριν γεννηθούμε; Το Βιβλίο δεν λέει. Είναι μια αιρετική σκέψη αυτή. Ακόμα και τώρα, που τα μυαλά σου έχουν εξακτινιστεί στον αιθέρα, ο πειρασμός σου βάζει ιδέες. Σκέψου, με τόση προπόνηση, σε βρίσκει ο πειρασμός ακόμα. Ακόμα και τώρα που έχεις γίνει θρύψαλλα.
Θα διασταυρωθείς με τους Παραστρατημένους στις Κυλιόμενες Σκάλες. Δεν ξέρουν ότι το προκάλεσες εσύ, δεν είχαν προλάβει να σε δουν στην αίθουσα του θανάτου, μάλλον δεν σε είχαν προσέξει. Αυτό το έκαναν πάντα. Δεν σε πρόσεχε κανείς, πουθενά. Ούτε και τώρα. Τι άλλο πια πρέπει να τους κάνεις για να σου δώσουν μια σημασία; Στις Κυλιόμενες Σκάλες, τώρα, εκείνοι πηγαίνουν προς την κόλαση, νομίζοντας πως πηγαίνουν στον παράδεισο, αν είναι δυνατόν παράδεισος μακριά από τον Προφήτη, ενώ εσύ πηγαίνεις στην αντίθετη κατεύθυνση. Την Καλή. Τη σωστή. Διασταυρώνεστε για ελάχιστο, ακόμα λιγότερο από το ελάχιστο της συνύπαρξής σας στην Τελευταία Αίθουσα της ζωής, και πολύ πολύ λιγότερο από το ελάχιστο της παράλληλης διαδρομής σας στον γήινο κόσμο. Υστερα θα χαθείτε. Εσύ προς το φως της δικαίωσης των Ακλόνητων Πεποιθήσεων. Κι εκείνοι προς τη συντριβή της Πλάνης τους, στο οδυνηρό Πουθενά τους.
Δοξάζεις τις Ακλόνητες Πεποιθήσεις. Σου έδωσαν νόημα στη ζωή. Σου άλλαξαν το όνομα και σε έγδυσαν από μνήμες μειονεξίας που έσταζαν από την παλιά, φθαρμένη ταυτότητα. Σου πρόσφεραν φίλους. Σου χάρισαν κανόνες που συνεπάγονταν τάξη. Επιτέλους, χαράχτηκε μια καθαρή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε Καλό και Κακό, ανάμεσα σε Καλούς και Κακούς. Οι Παραστρατημένοι είχαν κι εκείνοι καθαρές γραμμές κάποτε. Αν τις παρέβαινες, την είχες βαμμένη. Περνούσες από βασανιστήρια και μετά σε λαμπάδιαζαν, σε αποκεφάλιζαν ή σε κρεμούσαν σε κοινή θέα, έξι-οκτώ τα Σαββατόβραδα, πριν ανακαλυφθεί ο κινηματογράφος. Μετά, οι γραμμές θόλωσαν. Οι Καλοί έχασαν το κεφαλαίο από το "κάππα" τους και άρχισαν να δίνουν στους Κακούς περισσότερο έδαφος. Μέχρι που ανακατεύθηκαν όλοι, τυλίχτηκαν στο κουβάρι της Σχετικότητας των Εννοιών και έγιναν ένας πουρές από μεγάλες παραγράφους που δεν μπορούν να χωρέσουν στο κεφάλι κανενός. Πριν τινάξεις το κεφάλι τους στον αέρα, το έχουν κάνει μόνοι τους, με τον πολιτισμό τους.
Τώρα ταξιδεύεις προς το φως. Αλλά όχι. Τώρα σβήνουν όλα. Η τελευταία σκέψη είναι πως μάλλον δεν σβήνει τίποτα, γιατί δεν υπήρξε και τίποτα. Η τελευταία σκέψη είναι αυτή που γίνεται όταν ακουστεί η έκρηξη: Στο ακροτελεύτιο τεταρτημόριο του χρόνου που σου απομένει, οι Πεποιθήσεις γκρεμίζονται από το ωστικό κύμα, και σε κυριεύει ένα ψυχρό στρώμα αποκάλυψης της αλήθειας που δεν θα προλάβεις να πεις σε κανέναν. Δεν είναι κανένας Προφήτης εκεί. Αλλά δεν είναι και τίποτε άλλο. Χαλάλι. Κρατά κωμικά λίγο αυτή η απογοήτευση. Τέλος. Δεν θα γραφτεί τίποτε άλλο εδώ, γιατί εσύ που τα σκέφτηκες, είσαι αέρας.
Πού είμαστε πριν γεννηθούμε; Εκεί πηγαίνεις ξανά. Για να μετρήσεις το "για πάντα", από την ανάποδη φορά του, που σε οδηγεί στη φάση που υπήρχε πριν γραφτούν τα βιβλία και πριν γεννηθούν οι λέξεις.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [11:12:17]