Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 05:03      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η αβελτηρία της Ελλάδας οδήγησε στη «Μακεδονία»

Η αβελτηρία της Ελλάδας οδήγησε στη «Μακεδονία»



Την εποχή που η Ελλάδα (τρόπος του λέγειν) έβγαινε στους δρόμους για το λεγόμενο «Μακεδονικό» ή «Σκοπιανό», ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε πει μια μεγάλη αλήθεια: «Σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει».
Γεγονός είναι ότι το είχαμε ξεχάσει για πολύ περισσότερο, μέχρι που ήλθε να μας το θυμίσει ένα γλωσσικό ατόπημα του Γιάννη Μουζάλα σε μια τηλεοπτική συνέντευξη.
Ωστόσο, πίσω από τη θύελλα των αντιδράσεων που προκάλεσε μια ομολογουμένως άστοχη δήλωση ενός υπουργού που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση», κρύβεται ένας προφανής στρουθοκαμηλισμός. Και κάπου δίπλα του, βρίσκεται μια εμφανής υποκρισία.
Κακά τα ψέματα, τα Σκόπια έχουν πλέον κατοχυρώσει το όνομα «Μακεδονία» και σχεδόν οι πάντες, διεθνώς, αποκαλούν τη γειτονική χώρα με αυτό. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, αυτή είναι η αλήθεια.
Από τα κράτη με τα οποία έχουν διπλωματικές σχέσεις μέχρι και τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης, μηδέ της Ευρωπαϊκής Ενωσης εξαιρουμένης, τα Σκόπια αναφέρονται πλέον ως «Μακεδονία».
Ακόμη χειρότερα, τα κρατικά έγγραφα που αποστέλλουν οι Σκοπιανοί στις ελληνικές Αρχές φέρουν την ένδειξη «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Τα αποδεχόμαστε; Εάν ναι, συνηγορούμε κι εμείς ντε φάκτο στην αποδοχή της συγκεκριμένης ονομασίας, μολονότι την απορρίπτουμε για εθνικούς λόγους.
Καλό θα είναι να είμαστε ειλικρινείς. Οι ευθύνες μας δεν είναι αμελητέες. Για να μην πούμε ότι και στην προκειμένη περίπτωση (όπως και στο Κυπριακό) βγάλαμε τα μάτια μας μόνοι μας, όταν απορρίψαμε μια λύση που θα οδηγούσε σε μια σύνθετη ονομασία.
Ασφαλώς και αναφερόμαστε στο… θρυλικό «Πακέτο Πινέιρο», που πήρε το όνομά του από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας και προεδρεύοντα του Συμβουλίου Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προαναφερόμενη πρόταση, που προέβλεπε το όνομα «Νέα Μακεδονία» και ένα ευρύ πρόγραμμα αναπτυξιακής βοήθειας για την ΠΓΔΜ, απορρίφθηκε μετά βαΐων και κλάδων από την Ελλάδα, που αδυνατούσε ή δεν ήθελε να αντιληφθεί ότι ήταν πολύ δύσκολο να αποφύγει τη σημερινή νομοτελειακή κατάσταση.
Ανεξαρτήτως της τελικής έκβασης στην κυβερνητική κρίση που ξέσπασε, η ήττα που έχουμε υποστεί στο συγκεκριμένο θέμα μάς υπενθυμίζει με εμφατικό τρόπο την επιπολαιότητα με την οποία προσεγγίζουμε τα «ευαίσθητα» ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, που άπτονται των εθνικών συμφερόντων της χώρας. Συχνά αυτά τα θυσιάζουμε στο βωμό ενός κακώς εννοούμενου πατριωτισμού, μιας ατελέσφορης πατριδοκαπηλίας.
Το «Μακεδονικό» ή «Σκοπιανό» δεν αποτέλεσε την εξαίρεση του κανόνα και αυτό δεν πρόκειται να διαφοροποιηθεί με μια πιθανή «καρατόμηση» του Μουζάλα, η οποία ενώ θα σηματοδοτήσει την απομάκρυνση ενός ικανότατου προσώπου από ένα κρίσιμο πόστο δεν θα αλλάξει και το κυρίαρχο όνομα των Σκοπίων.
Αρα, ποιος θα χάσει; Πάντως όχι το γειτονικό κρατίδιο, που με τη δική μας αβελτηρία επέβαλε τελικά το δικό του.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [05:03:22]