Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 12:30      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η οκτάχρονη στον κάδο με τα σκουπίδια

Η οκτάχρονη στον κάδο με τα σκουπίδια



Η ιστορία είναι γνωστή. Οκτάχρονο κοριτσάκι εντοπίστηκε μέσα σε κλειστό κάδο απορριμμάτων στην Γούναρη και Σωτηριάδου. Οι γονείς συνελήφθησαν, μαζί και η γιαγιά του και οδηγήθηκαν χθες μεσημέρι στον Εισαγγελέα με την κατηγορία της παραμέλησης ανηλίκου.
Η είδηση, εν πρώτοις, έγκειται στο ότι το κοριτσάκι ήταν μέσα στον κάδο και με κλειστό το καπάκι.
Αν ήταν έξω, γυρεύοντας πεταμένα ρούχα ή υπολείμματα από τροφές, το γεγονός θα περνούσε εντελώς απαρατήρητο μιας και εικόνες παιδιών και ενηλίκων που ψαχουλεύουν στα σκουπίδια είναι πλέον οικείες, απόλυτα συνηθισμένες σε κάθε τετράγωνο της Πάτρας.
Είδηση, όμως, είναι και η αντίδραση του πολίτη που πρόσεξε την μικρή μέσα στα σκουπίδια και κινητοποίησε τις αρχές. Στάση που πάει κόντρα στο ρεύμα της απάθειας και κοινωνική ευαισθησία του ύψους που συχνά επικαλείται ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού» Κώστας Γιαννόπουλος.
Παλαιότερα, σε μια δίκη παραμέλησης ανηλίκου στην Πάτρα, μια Εισαγγελέας που έχει πλέον συνταξιοδοτηθεί, απευθυνόμενη στους κατηγορούμενους γονείς, είχε πει ότι η παραμέληση παιδιού είναι βάναυση συμπεριφορά και διακεκριμένη μορφή κακοποίησης.
Συνήθως, και το βλέπουμε σε κάθε πεζοδρόμιο της πόλης, η παραμέληση δεν είναι μόνο συναισθηματική αλλά συνδέεται με την εξώθηση του ανηλίκου σε ταπεινωτικές πράξεις.
Οπως η επαιτεία, οι μικροκλοπές, οι αναρριχήσεις στους κάδους, η εξοικείωση με τον δόλο, όπου πλάι σε μια δακρύβρεχτη ιστορία, καταφανώς ψεύτικη, εγείρεται η απαίτηση για μερικά κέρματα.
Στις ανθρωπιστικές επιστήμες υπάρχει ο όρος της συναισθηματικής σκληρότητας απέναντι στα παιδιά.
Η οποία εκδηλώνεται κάθε φορά που ένας γονιός αθετεί την υποχρέωση να εξασφαλίζει στο παιδί του ένα στοιχειωδώς ασφαλές περιβάλλον. Ένα περιβάλλον φροντίδας όπου η τροφή, η στέγη, η ένδυση, η εκπαίδευση, η ιατρική παρακολούθηση και, φυσικά, η συναισθηματική ασφάλεια είναι συνθήκες αδιαπραγμάτευτες.
Ομως, αν μείνουμε στην είδηση, στην εφήμερη εντύπωση δηλαδή, το μήνυμα της οκτάχρονης θα χαθεί μέσα σε παράλληλους κύκλους συζητήσεων. Περί κρίσης και νοοτροπιών συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων.
Θα ξεχαστεί, έτσι όπως ξεχάστηκαν τόσες και τόσες ιστορίες. Και χιλιάδες παιδιά θα εξακολουθήσουν να σκύβουν πάνω από κάδους, ν' απλώνουν το χέρι στην επαιτεία, να γίνονται βραχίονες σε μικροεγκληματικές πράξεις και, μαζί, κατά γονεϊκή παρότρυνση, εκκολαπτόμενοι εγκληματίες.
Η κοινωνική υπευθυνότητα που έδειξε ο περαστικός στον κάδο της οδού Γούναρη θα έπρεπε από πολλού να είχε επιδειχθεί απ' τις αρχές της πόλης. Που γνωρίζουν, βλέπουν, έχουν συναίσθηση της πραγματικότητας, αλλά δεν αποχωρίζονται την μακάρια στάση της αδράνειας, οχυρωμένοι πίσω από πιθανές ή απίθανες αιτιάσεις περί αρμοδιοτήτων, δικαιοδοσιών και πενιχρών υποδομών.
Διότι υπάρχει και αυτό. Οι πενιχρές υποδομές. Η γύμνια μας, δηλαδή, απέναντι σε χώρους ασφαλείς, επιστημονικά οργανωμένους, όπου η οκτάχρονη θ' απέβαλε από πάνω της τα ίχνη της συναισθηματικής σκληρότητας.
Η γύμνια που αυτομάτως μετατρέπει για την Πολιτεία κάθε παραμελημένο παιδί σ΄ ένα βαρύ πονοκέφαλο.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [12:30:27]