Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 20:10      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αθλητής επιπέδου

Αθλητής επιπέδου



Είδηση δεν είναι ότι ρωσίδα τενίστρια βρέθηκε εκτεθειμένη για χρήση ουσιών που ενισχύουν τεχνητά την αντοχή. Είδηση είναι ότι το γεγονός κάνει εντύπωση. Πιστεύει πολύς κόσμος ότι είναι εύκολο να κάνεις πρωταθλητισμό σε τέτοιο επίπεδο χωρίς υποστήριξη;
Τι εννοούμε "τέτοιο επίπεδο"; Πρώτον, την πυκνότητα των διοργανώσεων και των αγώνων. Δεύτερον, την υποχρέωση (έναντι των απαιτήσεων του κοινού και των χορηγών) να ανταποκρίνεσαι στη διάρκεια ενός αγώνα σε όλες τις μπαλιές, σαν να βρίσκεσαι στο δεύτερο γκέιμ. Τρίτον, την ανάγκη να ανταποκρίνεσαι σε εξοντωτική προπόνηση, η οποία μεγιστοποιεί τις φυσικές και τεχνικές σου προδιαγραφές. Πρώτο, δεύτερο σερβίς, σε τρία και τέσσερα σετ, πύραυλος.
Είδηση είναι να θεωρούμε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στο τένις ή στην ποδηλασία. Βλέπεις τον άλλον, στο 85' ενός ποδοσφαιρικού αγώνα. Εχει τρέξει 9-10 χλμ σαν οκτακοσάρης ή και διακοσάρης, ξοδεύοντας ενέργεια πολίστα σε μονομαχίες. Και τραβάει κάτι σουτ έξω από την περιοχή λες και η μπάλα είναι πλαστική, από το περίπτερο. Ή λες και είναι οι μυς του πλαστικοί. Πλάκα μας κάνεις; Γαλακτικό οξύ δεν σου έδωσε η φύση; Φυσιολογικά, από την κόπωση δεν έπρεπε να μπορείς να σηκώνεις το πόδι από το έδαφος. Αλλά αυτός σουτάρει και στέλνει τη μπάλα να σπαρταράει στα δίχτυα. Και αυτό το πετυχαίνει με την προπόνηση;
Δεν είναι φυσιολογικά αυτά που ζητάει το σύστημα των διοργανώσεων και της διαφημιστικής υποστήριξης του αθλητισμού από τους αθλητές πρώτης γραμμής. Οι οργανισμοί τους δεν θα έπρεπε να αντεπεξέρχονται, εκτός αν οι μασέρ τους έχουν φωτοστέφανο και περπατούν πάνω στο νερό. Εξ ου και τα κρούσματα της έκθεσης σε "απαγορευμένες ουσίες" είναι τόσα, που δεν έπρεπε να θεωρούνται "κρούσματα", διότι δεν κρούουν εν αιθρία και κόντρα στο συνηθισμένο. Είναι πλέον κανόνας. Ολα τα υπόλοιπα (γιατί άλλους "τους βρίσκουνε" και άλλους όχι) εμπίπτουν στο κουτσομπολιό ή σε επί μέρους κόλπα των φαρμακοτριφτών ή σε γκρίζες ισορροπίες που εξασφαλίζουν τα λόμπι της εκμετάλλευση του επαγγελματικού αθλητισμού.
Οποιος αγαπάει τον αθλητισμό, ωστόσο, τον αγαπάει πολύ περισσότερο για την ψυχική δύναμη την οποία βγάζει ο αθλητής για να καλύψει το έλλειμμα των αντοχών. Οποιος αγαπάει τον μύθο και αναζητά μοντέλο υπερηρώων για νόθες ταυτίσεις, θέλει τον αθλητή ατσαλάκωτο και ντούρο μέχρι το τέλος. Και δεν θέλει να υπάρχει τέλος στο τέλος, αλλά νέος αγώνας μετά από δυο μέρες, και μετά νέος. Κι όταν τελειώνει το πρωτάθλημα θέλει άλλες διοργανώσεις και μετά άλλες, γιατί η πλήξη τον σκοτώνει. Και προτιμάει να σκοτώσει τον αθλητή με ντόπα, παρά να πλήττει.
Να η ασθένεια της εποχής μας. Η πλήξη έχει γίνει αβάστακτη. Και νιώθεις την ανάγκη να γεμίζεις από όλο και περισσότερα άδεια πράγματα.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [20:10:57]