Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 05:00      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Προς τιμήν του Διακάκη

Προς τιμήν του Διακάκη



Τον έλεγαν Διακάκη. Δεν θυμάμαι το μικρό του όνομα. Θυμάμαι, όμως, ότι στο στρατόπεδο όπου υπηρετούσα, στη Σάμο, έλεγαν ότι έπασχε από υδροκεφαλισμό.
Χαρακτηριζόμενος ως στρατιώτης κατηγορίας Ι4, αν θυμάμαι καλά, ο Διακάκης δεν έφερε όπλο. Κάθε μέρα έβγαινε στην πρωινή αναφορά φορώντας κακήν κακώς το κράνος του και τις μπαλάσκες του, προκαλώντας με το άτσαλο στυλ του ειρωνικά σχόλια και γέλια.
Ωστόσο, αν και ήταν επιφανειακά ο περίγελως, κάτι σαν τη μασκότ του στρατοπέδου, κατά βάθος ενέπνεε τον σεβασμό όλων. Γιατί ο Διακάκης, παρά τη βαριά ασθένεια του («θα πεθάνει, δεν έχει ζωή μπροστά του», άκουγες να λένε), είχε σπεύσει να υπηρετήσει τη «μαμά» - πατρίδα.
Δεν ζήτησε να πάρει αναβολή, πολύ περισσότερο δεν επεδίωξε να απαλλαγεί από τη στρατιωτική θητεία, μολονότι θα μπορούσε άνετα να το κάνει.
Κάτι λιγότερο από τριάντα χρόνια μετά, δεν ξέρω εάν ο Διακάκης ζει ή εάν έχει πεθάνει. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, στέκομαι με σεβασμό απέναντί του.
Γιατί έκανε το καθήκον του εκπληρώνοντας με τα χίλια ζόρια τη στρατιωτική θητεία του, σε πλήρη αντίθεση με πολλούς νεότερούς του, οι οποίοι στο όνομα μιας (δήθεν) αριστερής και προοδευτικής ιδεολογίας έκαναν ό,τι μπορούσαν για να αποφύγουν το λεγόμενο στρατιωτικό, ενώ σήμερα πρωταγωνιστούν στον δημόσιο βίο απολαμβάνοντας αδρά αμειβόμενες κρατικοδίαιτες θέσεις.
Αν ο πρώην γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κορωνάκης, ακόμη και στα «γεράματα» πήγε για μερικές μέρες φαντάρος, ώστε να τηρήσει κάπως τα προσχήματα, υπάρχουν και τα χειρότερα.
Και ας μιλήσουμε για τον Νίκο Καρανίκα, σύμβουλο του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, του οποίου οι απόψεις και οι κατά καιρούς δηλώσεις έχουν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων.
Ο ίδιος, στο βιογραφικό σημείωμα του, στο διαδίκτυο, αναφέρει τα ακόλουθα: «Γεννήθηκα το '69, σχολείο πήγα, γράμματα έμαθα, όπως με προέτρεπαν και οι γονείς μου για να γίνω άνθρωπος. Από τα εφηβικά μου χρόνια όμως, κατάλαβα ότι άνθρωπος γίνεσαι στους συλλογικούς και στους κοινωνικούς αγώνες και επίσης ότι η καριέρα είναι σαν την χολέρα. Από μαθητής, μέλος της ΚΝΕ, ως το '92, ιδρυτικό μέλος της νεολαίας ΣΥΝ, αρνητής στράτευσης και μέλος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης».
Για την ιστορία, να σημειωθεί ότι εν έτει 1995 ο Καρανίκας καταδικάστηκε για το αδίκημα της ανυποταξίας, ενώ τον Ιούνιο του 2013 συνελήφθη για δεύτερη φορά για τον ίδιο λόγο, παρά το γεγονός ότι είχε αθωωθεί προηγουμένως από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης. Τότε, διόλου τυχαία, συνήγορός του ήταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Ομως, ούτε ο «επαναστατικός» και «αντισυστημικός» χαρακτήρας του ούτε η άρνηση του να στρατευτεί, αλλά ούτε και η απέχθεια του στη «χολέρα» της καριέρας, στάθηκαν εμπόδιο να επιλεγεί ως σύμβουλος του Πρωθυπουργού για θέματα στρατηγικού σχεδιασμού (!), σε μια ακόμη τρανή απόδειξη ότι το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς έχει πάει προ πολλού περίπατο.
Ενδεχομένως και από την εποχή που υπηρετούσα με τον αξιοσέβαστο Διακάκη στη Σάμο. Αλλωστε, εκείνα τα χρόνια ήταν που συγκυβέρνησε με την… επάρατη Δεξιά.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [05:00:03]