Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 00:52      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Γιατί η Ευρώπη απειλείται με «σκάσιμο»

Γιατί η Ευρώπη απειλείται με «σκάσιμο»



«Αυτή δεν είναι Ευρώπη». «Τρίζουν τα θεμέλια της Ευρώπης». «Η Ευρώπη στα κάγκελα».
Οι τίτλοι πρωτοσέλιδων δημοσιευμάτων στον Τύπο και αναρτήσεων στο διαδίκτυο αντικατοπτρίζουν την εύλογη αγωνία και τη δικαιολογημένη ανησυχία για το μέλλον του ενιαίου ευρωπαϊκού οικοδομήματος, που κλυδωνίζεται από την προσφυγική κρίση.
Αραγε θα γκρεμίσει το λεγόμενο προσφυγικό την ενωμένη Ευρώπη, δίνοντας της ένα οριστικό και αμετάκλητο τέλος; Κάθε απάντηση κρίνεται παρακινδυνευμένη.
Ωστόσο, εάν θέλουμε να δούμε πώς φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση, η οποία κινείται μεταξύ αμηχανίας, αδράνειας και διχασμού, μπροστά σε ένα πρόβλημα που τείνει να προσλάβει ιστορικές διαστάσεις, δεν έχουμε παρά να πάμε πίσω.
Η αναγκαιότητα της ευρωπαϊκής ενοποίησης εμφανίστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια καθημαγμένη γηραιά ήπειρο. Το όραμα μιας ενιαίας Ευρώπης εμπνεύστηκαν σημαντικές προσωπικότητες, κυρίως από τη Γαλλία, όπως ο Ζαν Μονέ και ο Ρομπέρ Σουμάν, με απώτερο σκοπό να απορροφηθεί το γερμανικό ηγεμονικό βάρος, πιθανή επανεμφάνιση του οποίου ενδεχομένως να οδηγούσε σε μια νέα πολεμική αναμέτρηση.
Η Ευρώπη έπρεπε να αποφύγει πάση θυσία ένα νέο, καταστροφικό, πόλεμο και γι' αυτό στο παιχνίδι μπήκαν και οι Γερμανοί.
Ετσι, με «ατμομηχανή» τον περίφημο γαλλογερμανικό άξονα, οι βάσεις τέθηκαν στο οικονομικό πεδίο, το 1951, με τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ανθρακα και Χάλυβα.
Η μετεξέλιξη της ΕΚΑΧ σε ΕΟΚ και της ΕΟΚ σε Ευρωπαϊκή Ενωση, ήταν μια δύσκολη πορεία γεμάτη από συμβιβασμούς και αμοιβαίες υπαναχωρήσεις.
Ωστόσο, ο συμβιβασμός ήταν σχετικά εύκολος στην ΕΟΚ των δέκα κρατών - μελών, δυνατός σε μια Ευρωπαϊκή Ενωση των 15, πολύ δύσκολος τώρα που διπλάσια σχεδόν μέλη προσπαθούν να συγκεράσουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα υπό την ευρωπαϊκή σκέπη.
Η προσφυγική κρίση ήλθε να το υπενθυμίσει με τον πλέον δραματικό τρόπο, δικαιώνοντας όλους όσοι υποστηρίζουν ότι τα τελευταία χρόνια η ενιαία Ευρώπη μεγάλωσε απότομα.
Η μια διεύρυνση ερχόταν μετά την άλλη, χωρίς να έχει επέλθει προηγουμένως η απαιτούμενη αφομοίωση των νέων μελών. Και αυτό ήταν μεγάλο πρόβλημα, ιδίως σε ό,τι αφορά τη διερεύνηση προς Ανατολάς.
Διότι δεν μπορείς να περιμένεις από μια χώρα που είχε επί χρόνια κομμουνιστικό καθεστώς να αποκτήσει δημοκρατική συνείδηση, ως προς τη λήψη κοινών αποφάσεων στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.
Το 1995 η Ευρωπαϊκή Ενωση μετρούσε 15 μέλη, σήμερα μετράει 28, ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι οι «χθεσινοί», ως επί το πλείστον πρώην ανατολικά κράτη που εντάχθηκαν στην ευρωπαϊκή οικογένεια στο πρόσφατο παρελθόν, είναι αυτά που έχουν προκαλέσει με επικεφαλής την Αυστρία το μεγάλο ρήγμα.
Αυτό ακριβώς αποδεικνύει ότι η ενωμένη Ευρώπη έτρεξε στη μεγέθυνση της με πολύ γρήγορους ρυθμούς, γρηγορότερους από αυτούς που θα μπορούσε να αντέξει. Γι' αυτό και τώρα απειλείται με ένα «σκάσιμο», το οποίο θα έχει δραματικές επιπτώσεις ιδίως για τις μικρές και αδύναμες χώρες, όπως η δική μας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:52:54]