Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 16:58      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το μάτι της γάτας

Το μάτι της γάτας



Το συγκρότημα του ΔΟΛ αποκάλυψε συναντήσεις Τσίπρα- Ψυχάρη. Τέσσερις τον αριθμό, όλες με αίτημα του εκδότη, αλλά χωρίς ο εκδότης, όπως γράφει το "Βήμα", να θέσει κάποιο αίτημα επιχειρηματικής τάξης, που να αφορά διευκολύνσεις προς τον Οργανισμό. Ο οποίος, όπως όλες οι επιχειρήσεις τύπου, περνούσε από σαράντα κύματα. Και επειδή είναι μεγάλος Οργανισμός, ήταν μεγάλα και τα κύματά του. Στην τελευταία συνάντηση ήταν παρούσα και μια γάτα, ένοικος του διαμερίσματος που κλείστηκε με όρους κατασκοπικής μυστικότητας για το τετ α τετ. Η γάτα, συνεπώς, ήταν καλύτερα ενημερωμένη στις παρασκηνιακές κινήσεις στους διαδρόμους των ανακτόρων του ελληνικού βασιλείου από όσο ο έλληνας πολίτης.
Αλλά αυτά συμβαίνουν σε όλα τα βασίλεια.
Για όσους παρακολουθούν, άλλωστε, τη διαδρομή και την ιστορία των εγχώριων ενημερωτικών επιχειρήσεων, η παράδοση που ήθελε τους εκδότες να αποτελούν θρυλικά πρόσωπα της εγχώριας δημόσιας ζωής, κινώντας νήματα από απόκρυφα δώματα του ημίφωτος, λατρεύεται από πλείστους ανθρώπους του Τύπου ως μεθυστική. Γλυκύτερο, επιβλητικότερο και ηδονικότερο από την Εξουσία είναι η υπερβατική ελευθερία όσων δεσπόζουν σε Ουδέτερες Ζώνες, εκεί όπου οι βασιλείς πηγαίνουν μόνοι και γυμνοί, αόρατοι, ακαλωδίωτοι και άοπλοι, να συναντήσουν Γίγαντες και Τιτάνες. Και μάλιστα όταν εσύ, είσαι ο Τιτάνας των Τιτάνων, ο αρχι-Τιτάνας, ο Τιτανικότερος των Τιτανικών. Με Τιτανικά χρέη, αλλά κι αυτό είναι στους κανόνες: Ολα πάνω σου είναι θεόρατα.
Οι άνθρωποι των ΜΜΕ ζητάμε διαφάνεια, αλλά είμαστε επιλεκτικοί σε ότι αφορά τις δικές μας αλήθειες. Διαισθητικά, ο κόσμος το συλλαμβάνει αυτό. Δεν είναι κανείς τόσο μπουμπούνας ώστε να μην υποθέτει ως δεδομένο ότι στα βάθη των δωμάτων υπάρχουν δίαυλοι και διάδρομοι επικοινωνίας μεταξύ αξιωματούχων της εξουσίας και των μεγαλοστελεχών της ενημέρωσης. Η αποκάλυψη του ΔΟΛ ήρθε να μας πει κάτι που ξέραμε, αλλά δεν παύει να σε σκανδαλίζει ακόμα και αυτό που ξέρεις, όταν το ακούς σαν λεπτομερή εξομολόγηση, που μετατρέπεται σε φαντασίωση που τραβά τον κοινό θνητό από το μανίκι και τον μεταφέρει σε περιοχές που δεν του ανήκουν, για να βουτήξει λίγο το ψωμάκι του σε μια ερεθιστική πραγματικότητα.
Εντάξει. Μην τρελαινόμαστε. Κανόνας στο παιχνίδι είναι η άτυπη επικοινωνία των στρατηγών σε ανάπαυλες των περίπλοκων μαχών με τους πολλαπλούς ρόλους, όπου ο βυζαντινισμός μετράει περισσότερο από την παλικαριά. Υπό τον όρο η παλικαριά να μην πάψει να αποτελεί απαραίτητο προσόν ολότελα, γιατί τότε αυτό που μένει στα χέρια είναι αδειανά σακάκια με παράσημα, σε καμαρίλες μουχλιασμένες. Το παρασκήνιο μπορεί να είναι διεγερτικό, αλλά αυτό προϋποθέτει να έχει κάτι τις της προκοπής και το προσκήνιο. Ειδάλλως, δεν μιλάμε πια για σκάκι μεταξύ Αγγέλων και Διαβόλων όπου τα λευκά και τα μαύρα εναλλάσσονται, αλλά για πληκτικά πηγαιν' έλα, όπου ο καυγάς μπορεί να είναι για το πάπλωμα, αλλά δεν θα υπάρχει πάπλωμα καθόλου και θα κρυώνεις μέσα στο άδειο σου παλάτι, το συλημένο, στοιχειωμένο και νεκρό.
Ακόμα και η γάτα θα έχει άδειο βλέμμα, δεν θα φωσφορίζει το μάτι της καθόλου, και θα αναπολεί την εποχή όπου γινόταν γλέντι με τους κεραμιδόγατους.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:58:35]