Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 03:01      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η πιο ψηλή κορυφή της αλητείας

Η πιο ψηλή κορυφή της αλητείας



Ο χώρος των μέσων ενημέρωσης δεν ήταν ποτέ αγγελικά πλασμένος. Πάντα υπήρχαν νησίδες δυσοσμίας.
Και ρυπογόνα μολύβια που εξελίχθησαν σε ρυπογόνα πληκτρολόγια, συμπεριφορές υποκόσμου, γκάνγκστερ, χαλκεία, λάσπες στον ανεμιστήρα, δημοσιογραφικές μετριότητες, εκδοτικές καρικατούρες και ενδιάμεσες σκιές με ντοκτορά στη σπίλωση και στη συκοφαντία.
Και από κοντά λαθρόβια έντυπα, «αποκαλυπτικές» ιστοσελίδες, συχνότητες έμπλεες κιτρινισμού και μια βαριά, ασήκωτη μαγκιά που ξεπηδούσε από στήλες, οθόνες, στούντιο και μικρόφωνα.
Δεν πέσαμε απ' τα σύννεφα. Εκβιασμοί με άξονα τα μέσα ενημέρωσης πάντα γίνονταν. Αλλά δεν αποκαλύπτονταν πάντα.
Δεν είχαν, δεν έχουν, όλοι οι εκβιαζόμενοι το σθένος να περάσουν στην όχθη της καταγγελίας. Και να ξεσκεπάσουν όσους παρασιτίζονται κραδαίνοντας στο ένα χέρι τη δημοσιογραφική ή την εκδοτική ταυτότητα και στο άλλο την αξίωση να μπει στο ζύγι της συναλλαγής η εύνοια ή η σιωπή τους.
Δεν υπάρχει υψηλότερη κορυφή δημοσιογραφικής αλητείας απ' τον εκβιασμό. Κάθε πιθανή ή απίθανη δημοσιογραφική εκτροπή, όλων των ειδών και των διαβαθμίσεων, μοιάζει ασήμαντο, συγχωρητέο πταίσμα μπρος στη συμπεριφορά του δημοσιογράφου που εκβιάζει.
Δεν είναι ξένο το δημοσιογραφικό επάγγελμα, όπως και όλα τα επαγγέλματα, σε λάθη και αστοχίες. Δεν είναι μακριά από ανακρίβειες και αμφιλεγόμενους ισχυρισμούς, δεν διεκδικεί το αλάθητο, δεν διακρίνει πάντα την καθαρότητα της αξιόπιστης πηγής απ' τον θολό ορίζοντα της μονομέρειας και της κακής πληροφόρησης.
Είναι, όμως, άλλο το ασυνείδητο λάθος που επανορθώνεται αυτοστιγμεί και άλλο ο σεσημασμένος αλητάκος που προσεγγίζει πρόσωπα με ισχύ και επιφάνεια και εκβιάζει ανταλλάγματα για να μην βγουν στη φόρα, υπαρκτά ή ανύπαρκτα, άπλυτα.
Ζούμε σε μια εποχή γενικευμένης κρίσης. Οικονομικής και αξιακής μαζί. Αλλά και σε μια εποχή ξεσκαρταρισμάτων. Ορατών και αόρατων. Η δημοσιογραφική κοινότητα, ήδη βεβαρημένη στα μάτια της κοινής γνώμης, ίσως είναι καιρός να τακτοποιήσει τα του οίκου της.
Προφυλάσσοντας πριν απ' όλα την υπόληψη και το κύρος των χιλιάδων Ελλήνων δημοσιογράφων που σωστά, ευσυνείδητα και σε συνθήκες ναρκοπεδίου, κάνουν την δουλειά τους, κρίνουν και κρίνονται καθημερινά.
Αρκεί, φυσικά, να υπάρχει έδαφος αντίδρασης. Και εντοπισμός όσων πιστεύουν ότι μια δημοσιογραφική ταυτότητα, μια διαβρωμένη συνείδηση και ένα ευθυνόφοβο θύμα, είναι αέρας στα δυσώδη πανιά τους.
Αρκεί, όσοι διακρίνουν υποψία εκβιασμού, έμμεσου ή άμεσου, όσο ψηλά ή χαμηλά κι αν βρίσκονται, να βρουν το θάρρος της στηλίτευσης και της καταγγελίας. Η δικαιοσύνη έχει τα δικά της όργανα, η δημοσιογραφική τάξη τους δικούς τους μηχανισμούς ελέγχου. Εχει τη δική της δύναμη ν' αποπέμψει απ' το Σώμα της όσους βυσσοδομούν, δηλώνοντας δημοσιογράφοι.
Ο καιρός που η κάθε συντεχνιακή λογική, στο κάθε επάγγελμα, κάλυπτε κάθε ανόμημα έχει βουλιάξει στα νερά μιας κοινωνίας που, παθούσα, μαθαίνει και αρχίζει να απαιτεί κανόνες, να διακρίνει και να κατατάσσει τα ξερά και τα χλωρά.
Ή τουλάχιστον, έτσι θέλουμε να πιστεύουμε…



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [03:01:27]