Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 17:31      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οταν τα Μέσα μπαίνουν μέσα

Οταν τα Μέσα μπαίνουν μέσα



Με ανακοίνωσή του, πρωτοσέλιδη και βαρυσήμαντη στο ύφος και στη διάταξη, ο ΔΟΛ τοποθετείται στο ζήτημα της άσκησης δίωξης για δάνειό του. Εξηγεί ότι όλα τα λοιπά δάνεια εξυπηρετούνται κανονικά, και ότι το επίμαχο δάνειο, που επίσης εξυπηρετείται "κατά τους όρους των συμβάσεων", ελήφθη "από τον μέτοχο" με σκοπό την εξαγορά μετοχών από τη μειοψηφία. Και την αναδιάρθρωση του αρχικού χρέους. Καταλαβαίνουμε ότι είναι δανεισμός που επιτρέπει την οργάνωση της εξυπηρέτησης του πρότερου δανεισμού. Στην οικονομική ζωή, το να μην τα βγάζεις πέρα είναι ασύμφορο για πολλούς, αρκεί το χρέος σου να είναι μεγάλο.
Ολα τα δάνεια, μας γνωστοποιεί ο Οργανισμός, ελήφθησαν νομίμως. Συσχετίζει δε τη δίωξη για το επίμαχο ένα με τον κυβερνητικό θόρυβο κατά του ρόλου των ΜΜΕ στην πολιτική και οικονομική ζωή και την επιδίωξη της κυβέρνησης να διαχειριστεί νομοθετικά μεν αλλά με πολιτική στόχευση τις αδειοδοτήσεις των τηλεοπτικών σταθμών. Με άλλα λόγια, ο ΔΟΛ εντάσσει τη δικαστική διερεύνηση στην κυβερνητική εργαλειοθήκη της άσκησης πιέσεων και της παραγωγής εντυπώσεων που υπονομεύουν και στοχοποιούν τα "συστημικά ΜΜΕ" και ανοίγουν δρόμο για επανεκκινήσεις έγκριτες από το "σύστημα ΣΥΡΙΖΑ".
Η νομιμότητα στη χορήγηση ενός δανείου ρυθμίζεται και κρίνεται στο πλαίσιο σχετικών διατάξεων. Ουσιαστικός παράγοντας, πάντως, είναι η σκοπιμότητα. Για κάποια χρόνια, με το ξέσπασμα της κρίσης, ξέραμε ότι οι δανειοδοτήσεις στις επιχειρήσεις του τύπου προσέκρουαν πάνω στην αμφιβολία για τη βιωσιμότητά τους ή τη δυνατότητά τους να ανταποκρίνονται στην αποπληρωμή, με δεδομένη τη ραγδαία μείωση των εσόδων τους.
Από την άλλη πλευρά όμως, υπεισήλθε και μια άλλη σκοπιμότητα, με πολιτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Η κατάρρευση των κραταιών ΜΜΕ θα προσλάμβανε διάσταση δομικής αποσάθρωσης στο ευρύτερο οικοδόμημα και θα λειτουργούσε σαν αποσταθεροποιητικός επιταχυντής. Η έξοδος από την Κρίση έπρεπε να έχει συντεταγμένα χαρακτηριστικά, σαν μια ομαλή μεταβολή καταστάσεων, προκειμένου να διασφαλιστεί η πειθαρχημένη συνεργασία του κοινωνικού παράγοντα. Το χάος αγριεύει την κοινωνία.
Συνεπώς, όσο ανορθόδοξη, με τυπικά τραπεζικά κριτήρια, ήταν η διάσωση των ενημερωτικών επιχειρήσεων που είχαν δεσπόζουσα θέση στην ελληνική ζωή, τόσο φυσιολογική και ερμηνεύσιμη ήταν, από την παραπάνω σκοπιά.
Για τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, βέβαια, που διάκεινταν απέναντι και εχθρικά στη μνημονιακή τάξη πραγμάτων, το σκηνικό ήταν κλασική περίπτωση χεριών που ένιβαν το ένα το άλλο. Πιθανολογεί κανείς, άλλωστε, ότι οι όροι των συμβάσεων αποπληρωμής δεν ήταν και για θάνατο.
Ετσι κι αλλιώς, ποιός τα κρίνει αυτά; Η δικαιοσύνη. Εδώ, γυρίζουμε σελίδα, και διαβάζουμε την άλλη πτυχή του θέματος. Ο ΔΟΛ υπογραμμίζει με διατυπώσεις αριστουργηματικής αμφισημίας ότι η δίωξη δεν είναι άσχετη του κλίματος ποινικοποίησης του καθεστώτος λειτουργίας του ενημερωτικού συστήματος της χώρας. Δεν εννοεί απαραιτήτως ότι η δίωξη ήταν παραγγελιά, αλλά μας επιτρέπει να το εννοήσουμε. Επειδή κάποιοι από μας μπορεί να το εννοήσουμε, η δικαιοσύνη θα πρέπει να προσέξει την έξωθεν καλή της μαρτυρία. Δεν τη συμφέρει μια εικόνα πολιτικής χειραγώγησης. Σίγουρα πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σε πείθει ότι είναι ένα κόμμα που έχει ευαγγέλιο την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Στην Ελλάδα, άλλωστε, η αρχή αυτή δεινοπαθεί στις συμπληγάδες μιας πολιτικής και κοινωνικής κουλτούρας που θέλουν τον εισαγγελέα και τον δικαστή εκτελεστές επιθυμητών αποστολών, στο πλαίσιο μιας παρορμητικής, ρομαντικής, συμφεροντολογικής αντίληψης περί δικαίου.
Η κατακλείδα προλαβαίνει το ερώτημα: Δεν πρέπει να προστατεύεται η πολιτική ζωή από την ανεξέλεγκτη και αχαλίνωτη μιντιοκρατία, όταν μάλιστα αυτή επιδίδεται σε εισπηδήσεις διάφορες, που αφορουν τον επηρεασμό του πολιτικού, οικονομικού, πολιτιστικού, κοινωνικού κόσμου; Η διαχείριση του ερωτήματος θέλει προσοχή, ευαισθησία, οικουμενικότητα, συνταγματική ορθότητα αλλά και συμμετοχή του ίδιου του ενημερωτικού κόσμου σε θεσμοθετήσεις και κανονιστικές αποφάσεις. Ενδιαμέσως, ας μην ανησυχούμε: Ο κόσμος έχει μάτια, ακούει, βλέπει, καταλαβαίνει. Δικαιώνει ή απαξιώνει τα ΜΜΕ και τους ανθρώπους τους, έτσι που πάσα ανίερη πράξη ή διάδραση, να αδειάζεται στο κενό μιας καταρρακωμένης ακροαματικότητας ή αναγνωσιμότητας. Πειρατεία με ναυαγισμένο καράβι δεν γίνεται. Ρωτήστε και τον κάπτεν Χουκ.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [17:31:22]