Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 18:51      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μπλάκ ΜΜΕιλ

Μπλάκ ΜΜΕιλ



Οι άνθρωποι που πουλάνε τις εφημερίδες διατυπώνουν σωστές απορίες: "Πώς γίνεται να κάνεις τον εκβιαστή με μια εφημερίδα που πουλάει ένα φύλλο κάθε τόσο;" ήρθε η ερώτηση μαζί με τα ρέστα από την εφημερίδα.
Αναφερόταν, φυσικά, στο Γεγονός της Ημέρας, το οποίο εκτόπισε ένα σωρό άλλα. Εκδότης συνελήφθη για εκβιασμό. Μαζί με δημοσιογράφους. Αυτά είναι νέα: Τύπος, μαύρες ψυχές, ημίφως, έκλειψη ήθους, ένοχα μυστικά, άπλυτα στο παρασκήνιο, ιδιωτικά βίτσια και δημόσιες αρετές, αχίλλειες πτέρνες εξουσίας ή βασιλέων του τζετ σετ. Αν ήταν σενάριο, θα πούλαγε τρελά. Είναι όμως πραγματικότητα και πρέπει τρεις άνθρωποι να βρουν δικηγόρο.
Είναι οι άνθρωποι που πουλάνε ένα φύλλο όλο κι όλο. Αλλά δεν έχει να κάνει: Οι τυφλοπόντικες είναι που κάνουν συνήθως τις ζημιές. Με πληροφορίες ή και χωρίς. Με στοιχεία ή άνευ. Αρκεί η ρυπογόνος απειλή. Αρκεί η ανενδοίαστη κατά συρροήν σπίλωση μέσα από τη διάδοση της ρουφιανιάς στο σκούρο ποτάμι του διαδικτύου. Επιφανή ονόματα γκουγκλάρονται. Ειδήσεις, φήμες, κουτσομπολιά, λίβελλοι, φωτογραφίες "με σημασία" εντοπίζονται κι αναπαράγονται. Αλλά κι αν το πρόσωπο δεν είναι γνωστό, μπορεί να γίνει άνετα. Με λέξεις κλειδιά στους τίτλους, λέξεις παγιδευμένες με αγκίστρι που ψαρεύει τη μαζική προσοχή.
Αν θέλεις να αποφύγεις όλα αυτά, πληρώνεις.
Θα θέλαμε πολύ να μην χρειάζεται να ποντικοφέρνουμε για να μέικ ε λίβινγκ. Είχαμε όλη την καλή πρόθεση να ασκούμε τη δημοσιογραφία εντίμως. Αλλά δεν δίνατε προσοχή.
Στην αρχή, καταφύγαμε στους έχοντες πόρους, δικαιοδοσίες, δουλειές, εκτόπισμα στην αγορά και τη διοίκηση, τους προθαλάμους της ιδίως, και εντίμως ζητήσαμε διαφήμιση.
Από άλλους πήραμε, και είμαστε φιλικοί μαζί τους, από άλλους δεν πήραμε και δεν είμαστε φιλικοί μαζί τους. Αλλά επειδή δεν έφτανε να μην είμαστε φιλικοί, έπρεπε να το προσέξουν πως δεν είμαστε. Πουλώντας μόνο ένα φύλλο και αν, χρειαζόμαστε ενισχυτικά μέσα για το μπόι και τον ίσκιο μας, όπως βέβαια και μια τόνωση της τοξικότητάς μας, διότι η απλή άσκηση κριτικής δεν οχλεί χωρίς να βουτήξεις την πέννα σου στο βαζάκι με τα δυσφημιστικά υγρά.
Μετά, παρατάς την κριτική, για να μη γίνεις μονότονος και μετέρχεσαι μόνο τη δυσφήμιση.
Μετά, παρατάς τη δυσφήμιση και μετέρχεσαι την απειλή της.
Ενδιαμέσως, βυσσοδομείς και κιτρινίζεις στο διαδίκτυο και στο παπαγαλικό σύστημα στο οποίο μετέχεις με όρους αμοιβαιότητας και συνενοχής έναντι του ευγενούς κοινού σκοπού της επιβίωσης, προκειμένου να έχεις ενεργό το κοχλάζον ποτάμι, να το βλέπει ο δυνητικός στόχος, να σταυροκοπιέται.
Και μετά δεν χρειάζεται να ζητάς διαφήμιση ή άλλες πληρωμένες καταχωρήσεις, που χρεώνουν ΦΠΑ και σε μπλέκουν με εφορίες και κάπιταλ κοντρόλ και ΣΔΟΕ, και πας στην εκβίαση απ' ευθείας.
Υπάρχει βέβαια και ο εκβιασμός πολυτελείας, όπου δεν χρειάζεται καν να διατυπωθεί απειλή. Ο νοών νοεί και τα σκάει προκαταβολικώς με παροχές, καλές σχέσεις, διευκολύνσεις. Και ο Τύπος γράφει ή αποσιωπά, λιβανίζει ή θάβει, ενίοτε με επιστημονικό τρόπο, με μια λεζάντα, με έναν τίτλο, με ένα σχόλιο.
Τα σχόλια αυτού του χαρακτήρα πολλές φορές δημοσιεύονται σκιασμένα, ράστερ, με σκοπό να αυτοδηλωθούν ως εκβιαστικά- απειλητικά μέσα. Να το βλέπει ο στόχος, να τα βλέπει και ο περίγυρος, να ξέρει τους κανονισμούς και τη δύναμη πυρός μας.
Καμιά φορά έχουμε και συλλήψεις. Θα πει πως κάποιοι το παράκαναν. Είπαμε, να εκβιάσουμε, να συνθλίψουμε, να εξοντώσουμε, να γονατίσουμε, να σπρώξουμε ανθρώπους στην κατάθλιψη ή στα πρόθυρα του αυτοχειριασμού. Μην το γαϊδουρίζουμε κι όλας. Τι απέγινε, επιτέλους, η δεοντολογία;




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [18:51:55]