Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 22:56      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο κίνδυνος ενός περιφερειακού ή παγκοσμίου πολέμου

Ο κίνδυνος ενός περιφερειακού ή παγκοσμίου πολέμου



Αν πριν από μερικά χρόνια κάποιος έκανε λόγο ότι βρισκόμαστε προ των πυλών ενός γενικευμένου περιφερειακού ή ακόμη και ενός παγκοσμίου πολέμου, σίγουρα θα λάμβανε αυτόματα το προσωνύμιο του κινδυνολόγου, του ακραίου ή ακόμη και του γραφικού.
Και είναι λογικό μέχρι ενός βαθμού, γιατί στις εποχές της (φαινομενικής) ευμάρειας που έζησε η πατρίδα μας τις 10ετίες της Μεταπολίτευσης ουδείς μπορούσε να δει ότι τα σκουπιδάκια που μαζεύονταν κάθε φορά κάτω από το χαλάκι (με ευθύνη ποιων άραγε;) θα εξελίσσονταν κάποια μέρα σε στοίβα που θα απειλούσε να πνίξει όλη την «κατοικία» - ας μας επιτραπεί η έκφραση - στα περιττώματα και την απόλυτη βρωμιά.
Πλέον, οι εξελίξεις τρέχουν και οι ισορροπίες στη «γειτονιά» μας είναι πολύ εύθραυστες. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και οι επεμβάσεις της «πολιτισμένης» Δύσης αρχικά στα Βαλκάνια και κατόπιν στη Μέση Ανατολή ξεκίνησαν το «ντόμινο» που σήμερα έχει πάρει τη μορφή μιας μαζικής μετανάστευσης λαών και πληθυσμών. Παράλληλα, οι ανοικτοί λογαριασμοί στην ευρύτερη περιοχή από την εποχή των Σταυροφοριών και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, μέχρι τους δυο Παγκοσμίους Πολέμους του 20ού αιώνα, την (επαν)ίδρυση του κράτους του Ισραήλ και την «Αραβική Ανοιξη», αναζωπύρωσαν για μια ακόμη φορά τον θρησκευτικό φανατισμό, τις εθνοτικές διαφορές και τις αλυτρωτισμούς.
Η πτώση της Σοβιετικής «αυτοκρατορίας» στις αρχές της 10ετίας του ΄90 όχι μόνο δεν διέκοψε τον ανταγωνισμό των υπερδυνάμεων σε Ευρασία και Μέση Ανατολή, αλλά αντίθετα αποτέλεσε (όπως αποδείχθηκε και στις διαμάχες σε Γεωργία και Ουκρανία) απλά ένα μικρό «ημίχρονο» για μια ακόμη μεγαλύτερη και φονικότερη διαμάχη. Τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή είναι, πλέον, τεράστια, ειδικά μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση που φούντωσε στα τέλη της 10ετίας του 2000 και έβαλε μπαρούτι ακόμη και στα θεμέλια της κατά τα άλλα «μονιασμένης και αγαπημένης Ενωμένης Ευρώπης των λαών και των εθνών».
Δυστυχώς, η Ελλάδα είναι αποδυναμωμένη σε όλα τα επίπεδα για να έχει τον ρόλο ενός σημαντικού «παίκτη» στην περιοχή στην σημερινή συγκυρία. Αφού πρώτα η χώρα μας χρεοκόπησε αξιακά και πνευματικά, στην συνέχεια χρεοκόπησε και οικονομικά, με αποτέλεσμα να σύρεται σαν θεραπαινίδα (για να μην χρησιμοποιήσουμε τον όρο παλλακίδα…) από εδώ και από εκεί. Αυτή η αδυναμία της Ελλάδας, βέβαια, πέρα από το ότι θα είναι πρόσκαιρη (θυμηθείτε με…), ίσως τελικά να είναι και για καλό, γιατί όπως λέει και η παροιμία: «Οταν χορεύουν τα βουβάλια, αυτά που την πληρώνουν πάντα είναι τα βατράχια» (π.χ. περίπτωση Εθνικού Διχασμού και βιαίας επέμβασης Αντάντ στα ελληνικά πράγματα το 1916 και το 1917).
Δεν θέλουμε να γίνουμε «μάντεις κακών», αλλά σκεφτείτε μόνο τι έχει να γίνει σε Αιγαίο, Θράκη και Κύπρο αν καταρριφθεί ένα ακόμη Ρώσικο αεροπλάνο στην Συρία ή αλλού. Με την Ελλάδα, υπό την συγκυβέρνηση των παλινωδιών και των κυβιστήσεων των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να είναι αυτοεγκλωβισμένη σε έναν κυκεώνα έντονων εσωτερικών αντιπαραθέσεων, αλλά και δεμένη χειροπόδαρα στη δίνη των Μνημονίων, του Προσφυγικού και του Τουρκικού Νεο-Οθωμανισμού, ουδείς, πλέον, μπορεί να κοιμάται ήσυχος.
Και όλα αυτά δεν αποτελούν, πλέον, ούτε κινδυνολογίες, ούτε ακρότητες, ούτε γραφικότητες. Είναι δυστυχώς η οδυνηρή πραγματικότητα που ζούμε και που θα ζήσουμε...
Η Ελλάδα δεν έχει ηγεσία και υπό την σημερινή της ηγεσία φαίνεται, δυστυχώς, πως δεν μπορεί να είναι ενωμένη.
Ο Θεός, λοιπόν, να βάλει το χέρι του!



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [22:56:33]