Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 05:05      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το Ποντίκι που Βρυχάται

Το Ποντίκι που Βρυχάται



ΑΠΟ εποχής Αννινου είχε να χειροκροτήσει η κοινωνία των Πατρών τόση μαχητικότητα και διεκδικητικότητα έναντι του Κράτους των Αθηνών.
Η αλήθεια είναι ότι ο αείμνηστος πρώτος δήμαρχος της μεταπολιτευτικής εποχής πορεία μακράς διαρκείας δεν είχε διανοηθεί. Διαμαρτυρόταν μακρόθεν με τηλεγραφήματα, επιστολές, πρωτοσέλιδες καταχωρήσεις και αναρτήσεις πανό με δηκτικό περιεχόμενο σε περίοπτους χώρους. Ο ακτιβισμός αυτός όμως ήταν τοπικής, εν τέλει, καταναλώσεως. Καιρός ήταν για λίγη εξωστρέφεια.
Κάθε γενιά οφείλει να ξεπερνά τις προηγούμενες. Ετσι, η σημερινή δημοτική αρχή εισηγήθηκε και πέτυχε την έγκριση της πρότασης για πορεία διαμαρτυρίας ως την Αθήνα.
Με τα πόδια, φυσικά. Οπως τον καιρό του Λαμπράκη.
Βέβαια, ο Λαμπράκης είχε ηγηθεί πορείας από τον Μαραθώνα μέχρι την Αθήνα. Και ο ίδιος υπήρξε δεκαθλητής στα νιάτα του, και λεβεντόπαιδο στα ντουζένια του. Η δυσκολία ήταν ότι σ' αυτές τις πορείες ο ενδυματολογικός κώδικας της εποχής δεν επέτρεπε φόρμες και σπορτέξ. Οι κινητοποιήσεις ήταν μια γιορτινή υπόθεση και υποστηριζόταν με όρους θρησκευτικού τελετουργικού. Τότε βέβαια ο κόσμος δεν είχε σπορ ρούχα. Άλλη αίσθηση: Τα φοράς και σου ανεβάζουν τη φυσική κατάσταση. Μπορείς να διανύσεις την απόσταση Πελεκάνος- Πλαζ με άνεση. Αλλά 220 χιλιόμετρα;
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ αν πεισματώσει μπορεί να κάνει τα πάντα, ακόμα και στα 60 του, ακόμα κι αν κάποια εμφανή περιττά κιλά υπονομεύουν τις αγωνιστικές προθέσεις. Από εκεί και πέρα έχεις να τα βάλεις με κάποια τεχνικά ζητήματα.
ΕΝΑΣ υγιής οργανισμός, βαδίζοντας ζωηρά, καλύπτει απόσταση πέντε χιλιομέτρων σε μια ώρα. Και δέκα χιλιομέτρων σε δύο. Αλλά όχι δεκαπέντε σε τρεις. Πρέπει να κάνει ένα διάλειμμα. Αν βαδίσει για ένα οκτάωρο, κι αν δεν έχει μαγκώσει η ράχη του περπατώντας σε άσφαλτο, στην ανώτερη περίπτωση θα διανύσει 40 χλμ την πρώτη μέρα.
Συνεπώς, κοντά στο Αίγιο θα πρέπει να φιλοξενηθεί.
Εδώ υπάρχει ένα ζήτημα γιατί τα τσουγκρίσαμε με τον δήμαρχο Θ. Παναγόπουλο, ευλογώντας ως πολιτικοί μητροπολίτες τα αγροτικά μπλόκα της Αιγιάλειας. Αλλά θα κάνει πέτρα την καρδιά του, βλέποντας ότι θα έχει γίνει πέτρα η μέση μας. Ενας δήμος που έφτιαξε σταφιδόπιτα σε μήκος 38 τραπεζιών, μπορεί να απλώσει στρώματα σε ικανή απόσταση για τη διανυκτέρευσή μας.
ΜΕ επίδοση 40 χλμ την ημέρα, θα έχουμε περάσει τα διόδια Ελευσίνας σε ένα πενθήμερο, με λίγο ζόρι στην Κακιά Σκάλα που είναι ανηφορική. Θα σφίξουμε τα δόντια με τους Προκρούστηδες που μπλέξαμε και θα μπούμε πανηγυρικά στην Αθήνα την έκτη μέρα.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΣ θα πρέπει να έχουμε αντιμετωπίσει ένα άλλο θέμα: Η Πατρών- Κορίνθου δεν έχει πεζοδρόμια, ούτε ελεύθερες λωρίδες για πεζούς. Οι κώνοι έχουν στενέψει τη διατομή της. Για να περάσει διαδήλωση, θα πρέπει να κόψουμε την κυκλοφορία. Πρώτη της είναι; Θα αφήνουμε να περνάνε τα ευπαθή και τα συμπαθή προϊόντα και θα ακινητοποιούμε τα απαθή.
Η ΑΦΙΞΗ στην Αθήνα θα γίνει δεκτή σε κλίμα απελευθέρωσης. Καιρό είχε να ζήσει η πρωτεύουσα διαδήλωση και θα της κάνει βαθιά εντύπωση. Μπορεί το αίτημά μας, η κάμψη της ανεργίας, να μην ικανοποιηθεί αμέσως, αλλά μπορούμε να περιμένουμε ένα 48ωρο, κατά το οποίο θα ενυδατωνόμαστε. Ο Ζορό ο εκδικητής, με ορό, ο δυστυχής.
Θα ήταν καλό να είναι εκεί ο Α. Τσίπρας και να μη λείπει σε καμιά Βενεζουέλα, Νεπάλ, Θιβέτ, Μογγολία αντλώντας στηρίξεις για τα εθνικά συμφέροντα, άλλοτε με μαντήλα, και άλλοτε με τσαντίλα. Μπορεί επίσης να έχει πέσει η κυβέρνηση, αλλά όποια και να έχει ανέβει ένα θα είναι το σίγουρο: Δεν θα έχει συμμετοχή του ΚΚΕ, άρα θα είναι αντιλαϊκή από χέρι, συνεπώς το ψήφισμά μας θα κάνει για την περίσταση.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΣ η Πάτρα θα διαβιεί χωρίς δημοτική αρχή. Πρώτη της είναι κι αυτής, θα πείτε; Αλλωστε δεν μένει κάποια σοβαρή δουλειά στη μέση. Το καρναβάλι θα έχει τελειώσει, θα έχουμε στείλει καρναβαλικά στοιχεία σε όλες τις γειτονιές, τα κυκλοφοριακά έχουν διευθετηθεί, τα παραθαλάσσια έχουν δρομολογηθεί, η καθαριότητα φυσάει, η διαχείριση των σκουπιδιών μπορεί να περιμένει. Και τέλος πάντων όλα τα μεγάλα ζητήματα της πόλης, έτσι κι αλλιώς, είναι υπόθεση των Αθηνών και όχι των Πατρών. Η τοπική αυτοδιοίκηση της χώρας, καθαρός πολέμιος της αποκέντρωσης, έχει την κεφαλή στραμμένη σταθερά προς το κέντρο και αναπαράγει την πολιτική κουλτούρα κατά την οποία η περιφέρεια αντιμετωπίζει τον εαυτό της ως επαρχία. Ο κόσμος τρέχει παντού, εμείς βαδίζουμε. Εμπνευσμένοι από το "Ποντίκι που Βρυχάται", κάνουμε τη μεγάλη μας κίνηση και πάμε για δάφνες, νυχτερίδες κι αράχνες.
ΔΕΝ θα γυρίσουμε με τα πόδια, ε; Να πάρουμε τρένο ως το Κιάτο και μετά το υπεραστικό ΚΤΕΛ. Τρένο Αθήνα- Πάτρα δεν έχουμε ακόμα. Αλλά αυτά δεν είναι και για να διαδηλώνουμε. Ας μη φτάνουμε στα άκρα.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [05:05:57]