Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 03:59      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κατά του Ανδρέα, κάποιος;

Κατά του Ανδρέα, κάποιος;



Η Δήμητρα Λιάνη παρουσιάζει το βιβλίο της για την "Οργή του Ανδρέα". Εννοείται ότι μιλάμε για την οργή με την οποία θα διάκειτο ο Ανδρέας Παπανδρέου κατά βιολογικών και πολιτικών επιγόνων εάν ζούσε. Δεν χρειάζεται να είναι εν ζωή ο Ανδρέας για να προεξοφλούμε με τι θα οργιζόταν. Αλλωστε, και στα τέλη του βίου του δεν χρειαζόταν καν να οργιστεί ο ίδιος για να μιλάμε για την οργή του. Οργίζονταν άλλοι για λογαριασμό του. Ετσι πρέπει στους μεγάλους ηγέτες. Εχουν έναν συνεργάτη για να δοκιμάζει το φαγητό τους έναντι τυχόν απόπειρας δηλητηριάσεως, έναν για να λύει και να παύει στελέχη της διοικήσεως, έναν για να σηκώνει τους μπελάδες του δημόσιου ταμείου και έναν για να οργίζεται εκ μέρους τους, ενίοτε χωρίς κάν εκείνοι να γνωρίζουν την περιπτωση. Αρκεί που οργίζεται, για εκείνους, η αυλή.
Η οργή του ηγέτη δεν προϋποθέτει την ψυχοσωματική του σφαίρα για να σχηματιστεί και να αναβλύσει. Δεδομένου ότι ο ηγέτης έχει κατακτήσει το ισόβιο και αιώνιο δικαίωμα να αποτελεί ψυχή και συνείδηση μιας παράταξης και των αρχέγονων παρακαταθηκών της. Αν ξέρατε από ινδιάνικη φιλοσοφία, θα το πιάνατε ευκολότερα, ιδία δε τη φιλοσοφία της φυλής που μυθοποίησε τον ηγέτη της που ενέπνεε δέος και σεβασμό ως Καθιστός. Γιατί όχι και ως Εξαπλωμένος.
Και ενώ περιμένουμε την "Οργή του Ανδρέα" με τη μορφή κεραυνών, λοιμών, λιμών, ακρίδων ή εκδόσεων, περιμένουμε ποιός θα γράψει την "Οργή κατά του Ανδρέα". Τον συγγραφέα εκείνον, δηλαδή, που θα αποτυπώσει σε ένα πόνημα την πικρία και το παράπονο των γενεών εκείνων κατά του αρχηγού και του εξουσιαστικού εκείνου λόμπι που έφτασαν να έχουν στα χέρια τους το 48% της λαϊκής εμπιστοσύνης, με τη μορφή λατρείας και συγκατάβασης, και αντί να προχωρήσουν σε έναν βαθύ, ουσιαστικό, ανθεκτικό και γνήσια προοδευτικό μετασχηματισμό των δομών του κράτους και του παραγωγικού μας μοντέλου, επέλεξαν κατευθύνσεις που αποσύνδεσαν την ευμάρεια από την παραγωγικότητα, όπως επίσης τον πλούτο από την καλλιέργεια και την κοινωνική αγωγή. Εδωσαν στα πανιά τους τον αέρα που είχε ξεσηκώσει στον τόπο η μεταχουντική υποκατάσταση της αστυνομοκρατίας από την διαλυτική ελευθεριότητα και του εκπαιδευτικού αυταρχισμού από την κατάλυση της αυτοπειθαρχίας και την διαρκή εγκατάσταση του κοινωνικού πνεύματος σε μια εξυπναδίστικη μετεφηβεία που αντιτάσσει καραγκιόζικη ρηχότητα σε κάθε κέλευσμα στην οργάνωση, την μεθοδικότητα, τον σεβασμό στην κοινωνία και την κανονικότητα.
Βλέπεις, η "Οργή κατά του Ανδρέα", δεν είναι ο θυμός του δεξιού που έχασε τις εκλογές του '81, θεωρώντας ότι ο καραμανλισμός νομιμοποιούσε τον συντηρητισμό ή την ιδεολογική οπισθοδρόμηση, σκανδαλιζόμενος στην ιδέα της εναλλαγής στην εξουσία. Η αδιατύπωτη αυτή Οργή είναι το κατηγορώ όσων περίμεναν ουσία, αλήθεια, μέτρο και ηθική στη διαχείριση των θεσμών και του πολιτικού λόγου. Αν μη και των δημόσιων πόρων, αλλά αυτό είναι κάτι που μεταγενέστερα ενοχοποιήθηκε. Οσο το πράγμα έφτανε για όλους, ήταν εντάξει.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [03:59:10]