Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 16:51      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Για τα λεφτά ας το κάνουν όλες

Για τα λεφτά ας το κάνουν όλες



"Είχαμε τα πάντα, εκτός από αυτά που έπρεπε, γιατί βρισκόμαστε σε λάθος μέρος"
Στο "Σάββατο", ο Ίαν Μακ Γιούαν ("Η Εξιλέωση) επιλέγει την ανοϊκή μητέρα του ήρωα, μια γυναίκα χαμένη σε ασυνάρτητα δεμένες εικόνες του παρελθόντος, για να αποτυπώσει τη χρεοκοπία μιας γενιάς.
Θα μπορούσαν τα λόγια αυτά να εκφράσουν εσάς, εμάς, όλους και σίγουρα τη διευθύντρια του "Ιντιπέντεντ", η οποία, εξαγγέλλοντας την παύση της έντυπης έκδοσης της εφημερίδας μετά από 30 χρόνια μεστής ζωής, εξέφρασε ένα πικρόχολο παράπονο: Ζούμε σε εποχή όπου ο κόσμος πληρώνει 2,5 λίρες για έναν άθλιο καφέ, αλλά δεν πληρώνει μια λίρα για μια έκδοση εκατό σελίδων με βαριά λογοτεχνική αξία.
Σας δίνουμε τα πάντα, εκτός από αυτό που θέλετε. Και σας μεμφόμαστε, γιατί αυτό που θέλετε δεν είναι αυτό που "έπρεπε να θέλετε", δηλαδή αυτό που θα μας συνέφερε να θέλετε.
Και βέβαια η διευθύντρια της εφημερίδας κάνει λάθος: Συγκρίνει την εφημερίδα με τον καφέ, εικάζει ότι η αναμέτρηση του τύπου είναι ένας συναγωνισμός του κόντρα στη συνήθεια του καφέ. Και δεν υπολογίζει ότι η συνήθεια του καφέ είναι μια ελάχιστη, εναπομείνασα μορφή κοινωνικότητας, για έναν κόσμο με μεγάλη στέρηση προσωπικού χρόνου ή με μεγάλο πλεόνασμα, λόγω αεργίας, ή με πολλή πίεση, η οποία αναζητά την εξισορρόπηση σε μια, έστω και κακώς νοούμενη, εξωστρέφεια.
Πώς θα μπορούσε, άραγε, ο Τύπος να λύσει το πρόβλημά του εάν δεν κατανοεί την ουσία του; Η απώλεια εδάφους δεν συνίσταται σε θρίαμβο του απαίσιου καφέ ούτε σε προέλαση των γκάτζετ που συμπύκνωσαν επικοινωνιακές, ενημερωτικές, ψυχαγωγικές, διαδραστικές δυνατότητες σε μια επιφάνεια δέκα επί είκοσι. Η απώλεια ήρθε επειδή η φρενίτιδα της εποχής προκάλεσε ατομική και συλλογική νεύρωση σε ένα κοινωνικό σώμα που βάλθηκε να παραιτείται από το διάβασμα, όχι απλώς λόγω ανίας ή επειδή το επίπεδό του ήταν χαμηλότερο από εκείνο των σπουδαγμένων ανθρώπων του γραπτού λόγου, αλλά επειδή έχει ηττηθεί αυτή καθ' αυτή η δυνατότητα της ανάγνωσης, της πειθαρχημένης, δηλαδή, αναμέτρησης με ένα κείμενο κάποιων απαιτήσεων.
Ανθρωποι καταθλιπτικοί δηλώνουν πως ένα σύμπτωμα της ασθένειάς είναι η αδυναμία να διαβάσουν. Να συγκεντρωθούν σε ένα κείμενο και να καταλάβουν το νόημά τους. Φαίνεται πως αυτό ισχύει ομοίως στο κορύφωμα του στρες για την πλατιά μάζα ανθρώπων που δεν έχουν τεχνικές και αγωγή με τις οποίες αυτοελέγχονται και διατηρούν τη νηφαλιότητά τους, όχι χωρίς προσπάθεια κι εκείνοι.
Ο τύπος χάνει από τους αναγνώστες τους τόσους όσοι παρασύρονται από τις δυνάμεις μιας αντι-βαρύτητας, που μας σπρώχνει να βρούμε τη γιατριά μας στην ελαφράδα. Ο τύπος δεν θα πεθάνει. Με τις κατάλληλες προσαρμογές, θα συνεχίσει να ζει. Αλλωστε μόνο οι εφημερίδες ξέρουν τη δουλειά της ενημέρωσης, άλλωστε άνθρωποι και ύλη των εφημερίδων βρίσκονται πίσω από τη δημοσιογραφική τροφή του διαδικτύου. Αλλά και αν ακόμα οι εφημερίδες γίνουν ηλεκτρονικές, η ίδια δουλειά θα γίνεται. Ενα είναι το θέμα: Ολη η διεθνής και εγχώρια εκδοτική και δημοσιογραφική κοινότητα να πάψει να πουλάει τζάμπα τη δουλειά της. Μα, θα χάσει κοινό, είναι η απάντηση. Αν ρωτούσες εκείνους που πουλάνε τον καφέ, θα σου έλεγαν ότι προτιμούν να χάσουν τον πελάτη που δεν πληρώνει, παρά να πληρώνουν εκείνοι σερβιτόρους για να εμφανίζονται τάχα πλήρεις. Ας ελπίσουμε όλο το επαγγελματικό ενημερωτικό διαδίκτυο να συνεργαστεί σ' αυτή την κατεύθυνση. Για να μάθει και να σέβεται ο κόσμος αυτόν που δουλεύει για την ενημέρωσή του.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:51:38]