Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 15:32      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δομώντας τη φενάκη του φαίνεσθαι

Δομώντας τη φενάκη του φαίνεσθαι



Διανύουμε μια εποχή που αρχίζει σταδιακά να μειώνεται η αξία και η συχνότητα των διαπροσωπικών σχέσεων και των διά ζώσης επαφών. Τη θέση τους καταλαμβάνουν, όπως δείχνουν οι στατιστικοί δείκτες, οι διαδικτυακές-εικονικές σχέσεις, σχέσεις δομημένες σε ένα ηλεκτρονικό μοντέλο με την επίφαση της εικόνας και των φανταχτερών χρωμάτων. Μια απλή ματιά στα μέσα μαζικής κοινωνικής δικτύωσης αρκεί για να πείσει.
Πλέον, στην προηγμένη τεχνολογικά αστική κοινωνία του εικοστού πρώτου αιώνα, είναι πέρα από σύνηθες και λογικό ο καθένας να μετέχει ενεργά στα όσα έχει να προσφέρει ο χώρος της μαζικής διαδικτυακής δικτύωσης. Σαφώς και η ενασχόληση αυτή αναβάθμισε την κοινωνία μας σε μεγάλο βαθμό και αύξησε την παραγωγικότητα σε πολλούς τομείς απασχόλησης. Ομως, επειδή δεν υπάρχουν πάντα μόνο τα οφέλη σε καμία περίπτωση, ας εξετάσουμε ένα πολύ βασικό πρόβλημα που αναδύθηκε, ως απότοκο της υπερβολικής χρήσης του διαδικτύου ως μέσου προβολής του κοινωνικού μας προφίλ. Το πρόβλημα αυτό είναι ευρέως διαδεδομένο και μπορεί να γίνει πολύ εύκολα αντιληπτό με γυμνό μάτι, φτάνει να δοθεί η δέουσα προσοχή. Βλέπουμε, λοιπόν, καθημερινά, πολλές σελίδες στο διαδίκτυο, σε πάμπολλα μέσα μαζικής επικοινωνίας να είναι γεμάτα από φωτογραφίες, προσωπικό υλικό, αναφορές σε μέρη που έχουμε επισκεφτεί, καθώς και γραπτές ενημερώσεις προσωπικού περιεχομένου που απεικονίζουν, είτε λίγο είτε πολύ, σε ψυχολογικό επίπεδο, σπαράγματα της ανθρώπινης ψυχολογίας του ανθρώπου. Πρόκειται, θα λέγαμε, για ομάδα οπτικοακουστικών υλικών που σκιαγραφεί ένα πορτραίτο του κάθε χρήστη ξεχωριστά. Το ερώτημα όμως δεν είναι τι είναι όλα αυτά! Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο να είναι τόσο μεγάλη η διαρκής παραγωγή αυτού του μοτίβου προβολής της ανθρώπινης προσωπικότητας και πώς ξέφυγε σε τέτοιο βαθμό αυτή η κατάσταση (γιατί σαφώς δεν ήταν πάντα σε τέτοιο βαθμό αυτή η έξαρση του δείκτη προβολής και αυτοπροβολής του ανθρώπου). Μια ασφαλής απάντηση στο κοινωνικο-ψυχολογικό αυτό ερώτημα θα μπορούσε να είναι το γεγονός ότι, πλέον, δίνεται πολύ μεγάλη σημασία στη δόμηση μιας «πραγματικότητας» διαφορετικής απ' αυτήν που υπάρχει, στην (οικο)δόμηση μιας εικόνας που δεν γνωρίζουμε αν αποτελεί πλάνη ή αλήθεια, και ο λόγος ίσως σχετίζεται με τον δείκτη αποδοχής ή όχι στο κοινωνικό πλαίσιο που ανήκει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.
Αυτή η διαρκής τάση για ανανέωση και αναβάθμιση της «εικόνας» μας σε επίπεδο διαδικτυακό, δείχνει, σε συμφραζόμενα καθημερινότητας πάντα, πως αφαιρεί και εξουδετερώνει κάθε δημιουργικό και παραγωγικό πόρο που είχε να προσφέρει το διαδίκτυο και δημιουργεί έναν αέναο φαύλο κύκλο. Καταργεί τις διαπροσωπικές επαφές μεταξύ των ανθρώπων και αντί να ενισχύεται η επικοινωνία ανοίγει μεγαλύτερο χάσμα στον πυρήνα της. Τα πάντα για την εικόνα, τα πάντα για το φαίνεσθαι! Στέρηση ουσίας και διαιώνιση της φενάκης. Συλλογική διερεύνηση μέσα από τη ρίζα του προβλήματος, είναι η λύση πάντα σε κάθε αδιέξοδη κατάσταση!





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [15:32:48]