Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 11:30      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Από μικρό κι από «τρελό»….

Από μικρό κι από «τρελό»….



Από την εποχή που οι πίτσες πήγαιναν κι έρχονταν στο θρυλικό «Κανάλι 67» με αποστολείς όσους έκαναν χαβαλέ με την «προεδράρα», που έριχνε κατάρες στον συχωρεμένο τον Ανδρέα Παπανδρέου και στον Μητσοτάκη, μοιάζει να έχει περάσει ένας ολόκληρος αιώνας.
Κι όμως, εκεί που κάποτε έλεγε κι έκανε «τρέλες», στις μέρες μας, ως αρχηγός πλέον κοινοβουλευτικού κόμματος, ο Βασίλης Λεβέντης συνιστά μια μοναχική φωνή λογικής στο δημόσιο βίο μιας χώρας που ακροβατεί πάνω από το κενό και κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να πέσει.
Οσο κι αν ακούγεται ή φαίνεται παράδοξο, ο κάποτε «γραφικός» και «τρελός» σόουμαν, που διασκέδαζε με τα τηλεοπτικά κηρύγματα του πολλούς από αυτούς που σήμερα τού αναγνωρίζουν ότι την εποχή της καταναλωτικής (δανεικής) ευμάρειας έλεγε και σκληρές αλήθειες, είναι ο μοναδικός που μιλάει τώρα με οδηγό τον απόλυτο πολιτικό ορθολογισμό.
Την ώρα που η Ελλάδα βρίσκεται επί ξυρού ακμής και άλλοι αρχηγοί κομμάτων της αντιπολίτευσης (από τον Κυριάκο Μητσοτάκη έως και τον Σταύρο Θεοδωράκη) καλούν το Μέγαρο Μαξίμου να τα βγάλει πέρα μόνο του, απορρίπτοντας κατηγορηματικά το ενδεχόμενο συγκρότησης οικουμενικής κυβέρνησης, ο Λεβέντης τάσσεται υπέρ αυτής κρίνοντας ότι είναι η μοναδική λύση στην κρίσιμη αυτή συγκυρία.
Και καθώς τα πράγματα επιδεινώνονται με ραγδαίους ρυθμούς, είναι πολύ πιθανό στο τέλος να δικαιωθεί. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση θα ήταν άτοπο να μιλήσει κάποιος εκ των υστέρων για μια νέα «προφητεία» του αρχηγού της Ένωσης Κεντρώων που βγήκε αληθινή.
Κοινή λογική και ρεαλισμός χρειάζεται για να συνειδητοποιήσεις ότι το σημερινό αδιέξοδο της Ελλάδας δεν μπορεί να το διαχειριστεί μόνο του κανένα κόμμα, καμία πολιτική δύναμη δεν μπορεί μεμονωμένα να πετύχει την άρση του.
Και γι' αυτό ακριβώς, αργά ή γρήγορα, με δεδομένο ότι η χώρα θα βρεθεί σύντομα και πάλι αντιμέτωπη με το φάσμα της χρεοκοπίας, το πολιτικό σύστημα θα υποχρεωθεί, εν μέσω μάλιστα κοινωνικής έκρηξης, εκ των δραματικών εξελίξεων που θα προκύψουν, να πάει σε συναινετικές λύσεις.
Είτε με τη συγκρότηση μιας οικουμενικής κυβέρνησης είτε με το σχηματισμό μιας κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, ενότητας, ειδικού σκοπού ή όπως αλλιώς θα ήθελε να τη χαρακτηρίσει κανείς, η συναίνεση θα επέλθει τελικά, έστω και καθυστερημένα, και θα εκφραστεί με ένα ευρύ κυβερνητικό σχήμα που θα κληθεί να περιμαζέψει τα συντρίμμια μας.
Βέβαια, ένα εύλογο ερώτημα είναι γιατί θα πρέπει να βρεθούμε μπροστά σε μια επικείμενη καταστροφή για να γίνει το αυτονόητο.
Αλήθεια, γιατί να κινδυνέψουμε να βιώσουμε μια εθνική τραγωδία ώστε να υποχρεωθούμε να παλέψουμε στη συνέχεια ενωμένοι για να βγούμε από τον φαύλο κύκλο μιας ατέρμονης κρίσης που μάς βυθίζει καθημερινά όλο και περισσότερο;
Κάθε απάντηση απ' όσους εθελοτυφλούν και δεν έχουν πάρει ακόμη χαμπάρι ότι οδηγούμαστε πια σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, δεκτή.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [11:30:26]