Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 14:21      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Για τα παιδιά μας που ξενιτεύονται

Για τα παιδιά μας που ξενιτεύονται



Ο Γιάννης σπούδασε στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά όπως φαίνεται διέπραξε μεγάλο λάθος γυρίζοντας πριν από λίγα χρόνια στην Ελλάδα.
Παντρεμένος και με παιδί πλέον, επέστρεψε πρόσφατα στη χώρα όπου έκανε τις σπουδές του, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη.
Αυτή την ίδια τύχη που αποφάσισε να ψάξει στη Γηραιά Αλβιόνα και ο Γιώργος, ο οποίος αφού έβγαλε εδώ το Πανεπιστήμιο δεν μπορούσε να βρει καμία εργασία.
Προς το παρόν, τη βρήκε εκεί η Σοφία, η οποία κοντά στα σαράντα αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Αγγλία για να εργαστεί ως εσωτερική νοσοκομειακή βοηθός για τη φροντίδα μιας ηλικιωμένης.
Βλέπεις, γιατροί, νοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό είναι περιζήτητοι στη χώρα του Κάμερον, η οποία τραβάει τελευταία σαν μαγνήτης τα δικά μας παιδιά.
Είτε για το ψάξιμο μιας δουλειάς είτε γιατί βρήκαν ήδη εκεί δουλειά, δεκάδες είναι τα παιδιά μας που έχουν φύγει και συνεχίζουν να φεύγουν για το εξωτερικό, με τη Μεγάλη Βρετανία να είναι πρώτη στη λίστα των προτιμήσεων.
Ισως γιατί προσφέρει τις περισσότερες ευκαιρίες, ίσως γιατί είναι μια χώρα που ως τόπος επιλογής για σπουδές με το πίσω μέρος του μυαλού στην επαγγελματική αποκατάσταση «πάει» πιο πολύ στα Ελληνόπουλα.
«Πάει», έγραψα; Λάθος, σημειώστε. «Αστα να πάνε, όπως και να το κάνεις, Ελλάδα δεν είναι», μου έλεγε τις προάλλες ο πατέρας του Γιάννη, που βρέθηκε για λίγες ημέρες στην Αγγλία, στο πλευρό του γιου του.
Το έλεγε και ένιωθες την πίκρα να ξεχειλίζει από την καρδιά του και να βγαίνει από το στόμα του. Τον καταλαβαίνω, αν και όσο έχω την καλή διάθεση δεν μπορώ να έλθω στη θέση του.
Πολλές φορές έχουμε ακούσει για την Ελλάδα που τρώει τα παιδιά της. Ομως, άλλο είναι να το ακούς και άλλο είναι να το ζεις, βλέποντας τα παιδιά των συγγενών σου και των φίλων σου να μεταναστεύουν και να χάνονται από τους δρόμους της Πάτρας.
Στενοχωριέμαι για τον Γιάννη, τον Γιώργο και τα άλλα τα παιδιά που παίρνουν το δρόμο της ξενιτιάς, όπως έφευγαν παλιότερα οι Ελληνες για τις φάμπρικες της Γερμανίας.
Τώρα, όμως, τα πράγματα είναι χειρότερα. Επειδή ακριβώς αν κάποτε μετανάστευαν στο εξωτερικό τα χωριατόπαιδα για να δουλέψουν ως εργάτες, τώρα ξενιτεύονται νέοι επιστήμονες, λαμπρά μυαλά με τεράστιες δυνατότητες, που δεν θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην πατρίδα, αλλά σε μια άλλη χώρα που θα τους πάρει έτοιμους και θα τους αξιοποιήσει προς όφελος της.
Κι αυτή είναι μια δυσαναπλήρωτη απώλεια, ίσως η μεγαλύτερη, για τη δοκιμαζόμενη Ελλάδα.
«Θέλω να γράψεις ότι μας παίρνουν οι ξένοι τα καλύτερα πορτοκάλια», εννοώντας ότι μας παίρνουν τα καλύτερα μυαλά, μου είπε μια μέρα παλιός γείτονας, η κόρη του οποίου βρίσκεται στη Σκωτία.
Το έγραψα παλιέ γείτονα, με την ελπίδα και την ευχή να σταματήσουμε κάποτε να εξάγουμε τα καλύτερα «πορτοκάλια», όπως λες κι εσύ, και κάποια απ' αυτά να γυρίσουν μια μέρα στο σπίτι τους.








Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [14:21:38]