Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 15:12      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Και μετά;

Και μετά;



Οι πολύ μεγάλες κινητοποιήσεις είναι σπουδαία υπόθεση. Πιο σπουδαία από τις σχετικά μεγάλες κινητοποιήσεις. Πετύχαμε μια πολύ μεγάλη κινητοποίηση, και άρα αυτό ήταν σπουδαίο. Εχει όμως μεγαλύτερη σημασία το "μετά".
Οχι το "μετά" ως προς τις κυβερνητικές κινήσεις, οι οποίες δεν έχουν και πολλά περιθώρια για αναθεώρηση. Το "μετά" αφορά τις προθέσεις των επαγγελματικών κλάδων, ιδία δε των μεμονωμένων μελών των κλάδων. Είναι άλλο πράγμα να λες "οι δικηγόροι αντιδρούν" και άλλο πράγμα να βλέπεις όλους τους δικηγόρους στην αντίδραση, κάθε μέρα, αποφασισμένους για χειροπιαστή εναντίωση, όπως βέβαια και όλο αυτό το κοινωνικό σώμα που βρέθηκε στις διαδηλώσεις της Πέμπτης. Μια διαδήλωση ογκώδης, είναι θέμα. Αλλά δεν παύει να είναι ένα θέμα διάρκειας δύο ωρών. Μετά;
Στην ουσία, επιστρέφουμε σε μια συζήτηση η οποία βαστάει μια πενταετία τώρα, απλώς επανέρχεται με διάφορες μορφές.
Ως βουλευτικές εκλογές, με ερώτημα επιλογής επί ρεαλιστικών ή ουτοπικών ή συνθηματολογικών προτάσεων εξουσίας.
Ως δημοψήφισμα, όπου το ΟΧΙ υπονοεί ΟΧΙ και όσα το ΟΧΙ συνεπάγεται.
Ως αποδοχή ή απόρριψη μνημονιακών δεσμεύσεων που αποσκοπούν σ' αυτόν τον περίφημο μετασχηματισμό, που άλλοι τον ονομάζουν επανεκκίνηση και άλλοι ισοπέδωση και εξολόθρευση.
Με άλλα λόγια, ξαναπροβάλλει το ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει ένας δρόμος για τη χώρα που να τον θεωρεί μεν βιώσιμο η κοινωνία, αλλά να τον χρηματοδοτεί ο ξένος παράγοντας χωρίς να τον εγκρίνει. Και στην περίπτωση που δεν θα τον χρηματοδοτεί, αν υπάρχει δρόμος ώστε η χώρα να σταθεί στα πόδια της με δικές της δυνάμεις, αλλά και πάλι χωρίς τις οδύνες που σήμερα απορρίπτει.
Μπορεί οι διατυπώσεις να φαίνονται περίπλοκες, αλλά όλοι καταλαβαίνουμε τη σημασία τους. Η απάντησή μας στο ερώτημα δεν δίνεται, επομένως, με τη συμμετοχή μας σε μεμονωμένες πορείες και απεργίες, αλλά με το αν η στάση μας υπηρετεί μια απόφαση όπου το "όχι" θα παράγει τα αποτελέσματα που- θεωρητικά- υποδηλώνει. Διότι υπάρχει το "όχι" το κυριολεκτικό, αλλά υπάρχει και το "όχι" το διαπραγματευτικό, που σημαίνει, εγώ θα λέω όχι, κι εσύ κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς.
Πριν τον Ιανουάριο του 2015 πλείστοι Έλληνες είχαν την ελπίδα- έστω και εξωφρενική- πως αλλάζοντας κυβέρνηση μπορούσαν να αλλάξουν πολιτική. Τώρα που οι δανειστές μας έδειξαν πως αυτό δεν συζητείται, καταλαβαίνουμε ότι η αλλαγή πολιτικής δεν είναι ζήτημα ποιό κόμμα ψήφισες, αλλά αν έχουμε διάθεση και αντοχές να δοκιμάσουμε συνέπειες που κάποιοι από εμάς πιστεύουν ότι θα είναι παροδικές και θα αποδειχθούν σιγά το πράμα.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [15:12:41]