Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 19:02      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σε δύο κατηγορίες

Σε δύο κατηγορίες



Χωριζόμαστε σε δύο κατηγορίες.
Σε εκείνους που πιστεύουν ότι τα πράγματα θα πάνε πολύ χειρότερα.
Και σε εκείνους που πιστεύουν ότι, πάει στο καλό, τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Ειδάλλως, πράγματι, θα πάνε πολύ χειρότερα.
Το κριτήριο που διακρίνει τις δύο κατηγορίες είναι διαφορετικό.
Στην πρώτη, το επιχείρημα των απαισιόδοξων είναι το "δεν βλέπεις τι γίνεται;".
Στη δεύτερη, το σκεπτικό είναι "δεν μπορεί, θα γυρίσει η κατάσταση, θέλεις έτσι, θέλεις αλλιώς". Εκτός αν δεν γυρίσει, οπότε "τι να σου πω, αν δεν γυρίσει, είμαστε για τον διάολο πεσκέσι".
Καταλυτικός στις περιπτώσεις είναι ο παράγοντας της ψυχολογίας. Ο οποίος δεν είναι καθόλου αφιλοσόφητος, αν και εμπειρικός. Οι οικονομολόγοι λένε ότι ένα κοινωνικό σύστημα μικρής κλίμακας και επιφάνειας μπορεί εύκολα να αναταχθεί, με απλή βελτίωση ορισμένων ποσοτικών δεικτών.
Εδώ είναι το πρόβλημά μας, γιατρέ: Μας λείπει αυτή η βελτίωση των δεικτών, που λένε οι οικονομολόγοι.
Και πώς να τη δούμε, διερωτάται ο απαισιόδοξος, όταν οι μνημονιακές- κυβερνητικές αποφάσεις ληστεύουν ακόμα περισσότερο τον κόσμο της εργασίας και σύσσωμη την κοινωνία, προκαλώντας περαιτέρω οικονομική δυσκολία, και κατήφεια;
Και πώς να τη δούμε, διερωτάται ο αισιόδοξος, κάνοντας άλλη ανάγνωση, όταν επί πέντε χρόνια σερνόμαστε γύρω από αποφάσεις που κλωθογυρίζουμε, διαιωνίζοντας ένα αντι-οικονομικό κλίμα, το οποίο ερημοποιεί την αγορά;
Δεν είναι βέβαιο ότι παντρεύονται οι δύο προσεγγίσεις. Αλλά έχουν έναν κοινό τόπο: Οσο μένουν ανοιχτά τα λεγόμενα "διαρθρωτικά" θέματα, θα μεσουρανεί στην επικαιρότητα μια μια θεματογραφία που θα την καλύπτουν αποκλειστικά τα μπλόκα, οι διαδηλώσεις, η πολιτική ρευστότητα, ερωτηματικά για την κυβερνητική αντοχή, υπαρξιακά ερωτήματα για την ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα της αντιπολίτευσης, φωτογραφίες ενός αυστηρού Σόιμπλε και οι διαμαρτυρίες του Παναθηναϊκού για ευμενή μεταχείριση του Ολυμπιακού.
Και μένει μια στυφή γεύση για την ανεκπλήρωτη προσδοκία εκείνης της ρημάδας της επανεκκίνησης, η οποία, ακόμα και αν προϋπέθετε απώλειες και καταστροφές, θα μπορούσε να έχει όλα τα ευεργετήματα της κινητικότητας, τα οποία διαχέονται στην κοινωνία, ακόμα κι αν πολλοί ενδιαμέσως θα είχαμε αλλάξει επάγγελμα, πόλη και θα είχαμε κάνει πλαστικές επεμβάσεις στη μύτη.
Αν κάτι σε απογοητεύει στον "έναν χρόνο αριστερά" ότι προτιμούν να ξοδεύουν τον χρόνο τους για να στοχοποιούν δημοσιογράφους, παρά να καταλάβουν τι χρειάζεται ο τόπος και να δώσουν μια απάντηση σ' αυτό.
Το ίδιο, βέβαια, αφορά και το μεγαλύτερο μέρος του ευρύτερου πολιτικού προσωπικού. Βουλιάζει σε έναν αντιπαραγωγικό, παρελκυστικό βερμπαλισμό που δεν αφήνει πίσω του ούτε καν χαριτωμένες μπουρμπουλήθρες.
Και μια αντιδημοφιλής παρατήρηση: Πέντε χρόνια τώρα, όλοι οι κλάδοι είχαν και έχουν δίκιο. Και τότε γιατί φτάσαμε σε κρίση;



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [19:02:43]