Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 19:01      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πάρτι, άρρωστοι

Πάρτι, άρρωστοι



Για όλα φταίει ο Νίκος Πολίτης. Ο θρυλικός δημοσιογράφος και μεθοδικός ερευνητής του τοπικού τύπου, τάραξε τα νερά στα μέσα του ΄80. Εξέδωσε το "Πατρινό Καρναβάλι", ένα βιβλίο που διέτρεχε την ιστορία της νεότερης πατραικής αποκριάς, έτσι όπως αυτή, μετασχηματισμένη σε αστικό έθιμο, προσέλαβε τα χαρακτηριστικά που την κατέστησαν μοναδική στην Ελλάδα, με σημεία αναφοράς τα τέλη του 19ου αιώνα, και την πρώτη μεταπολεμική εποχή. Ο Πολίτης δεν έγραψε μύθους ούτε φούσκωσε αναδρομικά τις γενικές δοξασίες των πατρινών για το καρναβάλι τους. Επειδή ήταν το πρώτο και το μόνο κανονικό ερευνητικό πόνημα για το καρναβάλι της Πάτρας, διαβάστηκε πολύ. Κάποια σημεία του, βέβαια, διαβάστηκαν λάθος, διότι η ανάγκη μας να ηρωοποιούμε το παρελθόν, μας αναγκάζει να διορθώνουμε λιγουλάκι την ιστορία, "κατανοώντας" την με τον τρόπο που δικαιολογεί την αντίληψή μας για τον κόσμο. Και τον εαυτό μας.
Εγραψε λοιπόν ο Πολίτης πως υπήρχε μια παράδοση να βγαίνουν μπούλες τη μέρα του Αγίου Αντωνίου και να κάνουν ντόρο στην πόλη. Και τότε συναποφασίσαμε, στην προσπάθεια των καρναβαλικών επιτροπών και της τοπικής αυτοδιοικητικής εξουσίας που γύρω στο '90 αγωνιούσε να μεγεθύνει προκρούστικα το καρναβάλι, άρα και το ρόλο της στα πράγματα, ότι το καρναβάλι άρχιζε του Αγίου Αντωνίου "πάντα" στην πόλη. Αυτό ήταν βέβαια ψευδές. Μπούλες μπορεί να έβγαιναν τον καιρό που το καρναβάλι εστίαζε στον ντόρο και τη χοντροκομμένη πλάκα, όμως κανείς μας δεν θυμάται κάποια ουσιώδη αποκριάτικη δραστηριότητα στην πόλη, στα έθιμα γονιών και παππούδων και σύσσωμου του κύκλου τους, πριν πατήσουμε Φεβρουάριο.
Παρ' όλα αυτά, βαλθήκαμε να κάνουμε τελετές- καμία σχέση με μπούλες, βέβαια- επί ένα τέταρτο αιώνα, σκηνοθετώντας πρόωρη έναρξη αποκριάς. Η οποία δεν είναι φυσιολογική και επί της ουσίας απορρίπτεται από την πραγματική κοινωνική δυναμική. Μετά την έναρξη και τα πάρτι της, τα "καρναβαλικά" ξαναμπαίνουν στη ντουλάπα και κανά δυο εβδομάδες. Υπάρχουν, βέβαια, φάσεις του "Θησαυρού", αλλά αυτά δεν είναι καρναβάλι. Είναι ένα παιχνίδι που κατέληξε σπορ με πιστούς φίλους.
Το καρναβάλι είναι άλλο πράγμα.
Δεν είναι της στιγμής να πιάσουμε αυτή τη συζήτηση, άλλωστε έχουμε αφιερώσει στο παρελθόν κάμποσα κείμενα γι΄αυτό, για όποιον ενδιαφέρεται. Αυτό το κείμενο γράφεται για έναν λόγο. Να διαχωρίσουμε την αλήθεια από την άποψή μας για την αλήθεια. Βλέπεις, ωστόσο, ότι η άποψη για την αλήθεια, όταν στηρίζεται σε μια προσωπική βιωματική σχέση, τείνει να φτιάχνει μια ειδική αλήθεια, και επειδή είναι πολλοί που έχουν αυτή τη βιωματική σχέση, η τεχνητή αλήθεια κατάφερε να κτίσει μια συλλογική ημιπραγματικότητα. Θα πεις, το καρναβάλι είναι ρέον, όπως η κοινωνία. Κάποιος Πολίτης, μετά από 100 χρόνια, θα γράφει ότι οι Πατρινοί άρχιζαν το καρναβάλι στις 17 Ιανουαρίου, γιατί θα το έχει δει να γράφεται στην εφημερίδα. Κι έτσι θα γράψει κάτι ως αληθές, που ήταν αληθές, χωρίς να είναι.
Σόρι, κοντεύουν μεσάνυχτα. Και αρχίζει το πάρτι.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [19:01:07]