Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 14:20      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Aποτεφρωτήριο συναισθημάτων

Aποτεφρωτήριο συναισθημάτων



O άνθρωπος βιώνει την ελευθερία του μέσα από τη θρησκεία. Από χρόνων αρχαιοτάτων μέχρι και σήμερα, με τις όποιες ιδιομορφίες της κοινωνίας και τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί εν τέλει.
Βγαίνοντας νικητές οι χριστιανοί μέσα από τις κατακόμβες της Ρώμης, δημιούργησαν τη «νέα πόλη» όπου οι άνθρωποι απέκτησαν το δικαίωμα να βιώνουν την πίστη τους ελεύθερα, χωρίς σταύρωση και αποκεφαλισμούς.
Η κοινωνία έγινε ένα με τη θρησκεία. Η αγάπη του Χριστού ένωσε τους ρωμαίους με τους δούλους και έδιωξε το θηρίο της εξαγρίωσης του ανθρώπινου σώματος, μέσα στην αρένα του αίματος.
Το έσχατο του ανθρώπου σταμάτησε να γίνεται βίωμα μέσα από του αλαλαγμούς του Κολοσσαίου και πέρασε απευθείας στην ελεύθερη, προσωπική, επαφή του με το Θεό.
Οι όροι και οι κανόνες, μέσα από τους οποίους η θρησκεία εξακολουθεί να «διοικεί» τα συναισθήματα της αγάπης και της πίστης (γάμος) αλλά και της εσχατολογικής κατεύθυνσης του ανθρώπου στο… δικαίωμα της θλίψης (εξόδιος ακολουθία, μνημόσυνο, τρισάγιο), δεν τους έχει θέσει μόνο η Εκκλησία.
Τους έχει θέσει και ο άνθρωπος, η Πολιτεία. Κατά την έννοια αυτή, είναι λογικό η Εκκλησία, να διαχωρίσει τη θέση της σε επίπεδο «διοίκησης», αφήνοντας την Πολιτεία να καθορίσει τους «τύπους» μέσα από τους οποίους ο άνθρωπος μπορεί να βιώνει συναισθήματα.
Η Πολιτεία όμως είναι η πόλη, ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος που σε αυτό τον παγκόσμιο πολιτισμό, από τη μια λογίζεται ως ελεύθερος και από την άλλη καταπιέζεται τόσο που -στο τέλος- διαπιστώνει ότι η ιδιωτική ζωή είναι σχεδόν ανύπαρκτη και η ελευθερία του επίσης.
Δεν είναι η θρησκεία αυτή που καταλύει την ιδιωτικότητα του ούτε η αιτία που, εκείνη την έσχατη ώρα, ο άνθρωπος θεωρεί ότι πρέπει να ελευθερωθεί εν τέλει πλήρως από τους «τύπους».
Δεν μπορεί η Εκκλησία να τον εμποδίσει να αποτεφρωθεί, ούτε του απαγόρευσε το δικαίωμα να ορίσει τον έσχατο σύντροφο, μέσα από ένα Σύμφωνο Συμβίωσης και να καθορίσει έτσι με όρους «ιδιωτικής αποκλειστικότητας» την οδό της εξόδου από τη μάταιη (καταπιεστική) αυτή ζωή.
Τους «τύπους» η ίδια η πόλη τους επέβαλε στον εαυτό της, παραδίδοντας το «ποίμνιόν της» σε μια κοινωνική ζωή με λατρεία στους «τύπους» και όχι στην ελευθερία!
Ίσα - ίσα λοιπόν, σε αυτό τον ανελεύθερο πολύ-πολιτισμό, η Εκκλησία βιώνει πλέον την καταπίεση καθώς οι άνθρωποι εμποδίζονται από την πλειάδα «κανόνων», να έχουν την ελεύθερη επαφή με το Θεό - στην ουσία με τα συναισθήματα τους - αν, όταν και όποτε αυτό τους χρειάζεται!




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [14:20:59]