Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 00:52      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ελπίδα για λίγους, «λεπίδα» για τους πολλούς

Ελπίδα για λίγους, «λεπίδα» για τους πολλούς



Πριν από έναν ακριβώς χρόνο, λίγες ημέρες πριν από τις πρώτες εκλογές που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, οι αφίσες (στην προκειμένη περίπτωση δεν μιλάμε για προστασία του περιβάλλοντος) που προπαγάνδιζαν τις προεκλογικές συγκεντρώσεις του σημερινού Πρωθυπουργού συνοδεύονταν από το σύνθημα: «Η ελπίδα έρχεται». Κι αυτό έπιασε.
Μεγάλο μέρος της κοινωνίας ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ και τον έκανε κυβέρνηση, όχι απαραίτητα γιατί πίστεψε στις μεγαλόστομες και ανέφικτες εξαγγελίες του αρχηγού του, αλλά γιατί περίμενε απ' αυτόν κάποιες… καλύτερες ημέρες.
«Και δύο από αυτά που λέει να κάνει, καλύτερα θα είναι από τους άλλους», άκουγες να υποστηρίζουν ακόμη και σοβαρά σκεπτόμενοι άνθρωποι. Η ελπίδα, βλέπεις, είχε φωλιάσει μέσα τους.
Δυστυχώς, όμως, η διάψευση των προσδοκιών, που είχε καλλιεργήσει ο κοσμάκης στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, δεν άργησε να έλθει. Και βλέπει και ζει πλέον στο πετσί του τα ίδια και χειρότερα.
Πίσω από τα επικοινωνιακά τρικ, τα «βαφτίσια» της τρόικας σε… θεσμούς και το κρυφτούλι με τους εκπροσώπους τους σε πεντάστερα ξενοδοχεία της Αθήνας, στρώθηκε το έδαφος για την έλευση ενός νέου μνημονίου, του τρίτου και σκληρότερου από τα δύο προηγούμενα.
Ωστόσο, επρόκειτο για αναγκαία συνθήκη προκειμένου να αποφύγουμε τον απόλυτο εφιάλτη που θα σηματοδοτούσε η (επίσημη) χρεοκοπία της χώρας, γεύση της οποίας πήραμε το καλοκαίρι με το κλείσιμο των τραπεζών και την επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων.
Οι επώδυνες αλλαγές στο Ασφαλιστικό με το κόψιμο (και) των κυρίων συντάξεων, η υπερφορολόγηση των αγροτών και των ελεύθερων επαγγελματιών, αλλά και τα υπόλοιπα πολύ σκληρά μέτρα που έπονται, είναι το τρισχειρότερο περιεχόμενο μιας πολιτικής που κατήγγειλαν και πολεμούσαν οι σημερινοί συγκυβερνώντες, τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση, για να καταλήξουν σήμερα να γίνουν «μνημονιακότεροι των μνημονιακών».
Οσο για την πολυαναμενόμενη ελπίδα, η οποία για το κοινωνικό σύνολο μετατρέπεται τώρα σε μια άνευ προηγουμένου «λεπίδα», και μάλιστα με υπογραφή κυβερνώσας Αριστεράς, δεν μπορούμε να παραλείψουμε το γεγονός ότι έκανε επιλεκτικά, αν και σε λίγους, την εμφάνισή της.
Στην πραγματικότητα, η ελπίδα ήλθε μόνο για τις εκατοντάδες των μετακλητών υπαλλήλων, «εκλεκτών» του ΣΥΡΙΖΑ, συγγενείς υπουργών, κυβερνητικών και κομματικών στελεχών, που τοποθετούνται καθημερινά και απροκάλυπτα σε αδρά αμειβόμενες θέσεις του κρατικού μηχανισμού.
Οχι τίποτα άλλο, αλλά «το κράτος», είπε πριν από λίγες ημέρες ο Πρωθυπουργός, κατηγορώντας τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης για την κατάσταση στην δημόσια διοίκηση, «χρησιμοποιήθηκε ως φέουδο επειδή κυριάρχησε η λογική των πελατειακών σχέσεων και της διαπλοκής, ενώ το καθεστώς κομματοκρατίας και οικογενειοκρατίας παραπέμπει σε τριτοκοσμικές χώρες, και όχι σε χώρα που ανήκει στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Προφανώς, οι διορισμοί συγγενικών προσώπων υπουργών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ εξασφαλίζουν την εξάλειψη του καθεστώτος της κομματοκρατίας και της οικογενειοκρατίας (των άλλων) και την εδραίωση ενός νέου, του δικού τους, που θα είναι «ασπίδα» για τους ίδιους στα δύσκολα που είναι μπροστά μας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:52:16]